എന്താണ് രക്തം?

ഇപ്പോൾ കൊളസ്ട്രോൾ അധികം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർമാർ ബ്ലഡ് തിന്നർ എന്ന് ഒരു ഗുളിക എഴുതി കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. പ്രിസ്ക്രൈബ് ചെയ്യുന്ന പത്ത് പന്ത്രണ്ട് ഗുളികളിൽ ഒന്നാണ് ഈ ബ്ലഡ് തിന്നറും. കഴിക്കുന്നവർ വിചാരിക്കുന്നത് ഇത് എന്റെ രക്തം നേർപ്പിക്കാനാണ് എന്നാണ്. എന്നാൽ ആ ഗുളിക എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ആസ്പിരിൻ ആണ്. ഇതിന് എന്തിനാണ് ബ്ലഡ് തിന്നർ എന്ന് പറയുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.

രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്നത് ( Clotting or coagulation) തടയാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇത് കൊടുക്കുന്നത്. എന്നാൽ രക്തം ക്ലോട്ടിങ്ങ് ആകുന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഉപായമാണ്. അതായത് ആന്തരീകമായോ ബാഹ്യമായോ മുറിവ് ഉണ്ടായാൽ രക്തം ക്ലോട്ട് ആയി അമിതമായ രക്തസ്രാവം ഒഴിവാകും. രക്തത്തിലെ പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റുകൾ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോഴാണ് രക്തം ഇങ്ങനെ കട്ടയാകുന്നത്. പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റുകൾ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ഒരു എൻസൈം വേണം. ആ എൻസൈം ഉണ്ടാകുന്നത് തടയുകയാണ് ആസ്പിരിൻ ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോൾ എവിടെയെങ്കിലും മുറിവ് ഉണ്ടായാലോ? ചോര അങ്ങനെ വാർന്നുപോകും, അത്ര തന്നെ. കൊളസ്ട്രോൾ ബ്ലോക്ക് ഉണ്ടാക്കും എന്ന് പറഞ്ഞാണ് ഈ ആസ്പിരിൻ ഗുളിക ആളുകളെ കൊണ്ട് സ്ഥിരമായി വിഴുങ്ങിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നിട്ട് രക്തം നേർപ്പിക്കാൻ എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കലും. കൊളസ്ട്രോളിന്റെ ഈ പേരുദോഷം എന്ന് മാറുമോ ആവോ..

രക്തത്തെ പറ്റി ചില ബേസിക് വസ്തുതകൾ ചുരുക്കി പറയാം. പോസ്റ്റ് നീണ്ടുപോയാൽ ആരും വായിക്കാൻ മെനക്കെടില്ല എന്ന് അറിയാം.

നമ്മെ ജീവനോടെ നിലനിർത്തുന്ന ഒരു ജീവദ്രാവകമാണ് രക്തം. നമ്മുടെ ശരീരം എന്നത് അനേകം കോശങ്ങൾ ( Cell ) ചേർന്ന് ഉണ്ടായതാണ്. ഇഷ്ടികകൾ അടുക്കി വെച്ച് കെട്ടിടം നിർമ്മിക്കുന്നത് പോലെയാണത്. അതുകൊണ്ട് ഒരു കോശത്തെ ഒരു ഇഷ്ടികയോട് ഉപമിക്കാം. രക്തം നമ്മുടെ ഓരോ കോശത്തിലും ഓക്സിജനും മറ്റ് പോഷക ഘടകങ്ങളും എത്തിക്കുകയും, എല്ലാ കോശങ്ങളിലെയും മാലിന്യങ്ങൾ പുറന്തള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രകൃതിചികിത്സക്കാർ പറയുന്നത് പോലെ ഒരു മാലിന്യവും വിഷവും ശരീരത്തിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുകയില്ല. ഓരോ ഹൃദയസ്പന്ദനത്തിലും നമ്മുടെ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. അതിനാണ് ഹൃദയവും കരളും കിഡ്‌നിയും സദാ പ്രവർത്തനനിരതമായിരിക്കുന്നത്.

കോശങ്ങളിലേക്ക് പോഷകങ്ങളും ഓക്സിജനും വഹിച്ചു കൊണ്ടുപോവുകയും കാർബൺ ഡൈ‌ഓക്സൈഡ് മുതലായ വേസ്റ്റ് പ്രോഡക്റ്റുകൾ നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് രക്തത്തെ ഒരു ഗുഡ്‌സ് വാഹനത്തോട് ഉപമിക്കാം. നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ഇമ്മ്യുൺ സിസ്റ്റം പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ പ്രധാന ഘടകം രക്തത്തിലെ വെളുത്ത രക്താണുക്കളാണ് (White Blood Cells)

പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരാളിൽ 4 - 6 ലിറ്റർ രക്തം ഉണ്ടാകും. രക്തത്തിലെ ഘടകങ്ങൾ Red Blood Cells, White Blood Cells, Platelets , Plasma എന്നിവയാണ്. ഇതിൽ പ്ലാസ്മ 55 ശതമാനവും ചുവന്ന രക്താണുക്കൾ 44 ശതമാനവും ബാക്കി ഒരു ശതമാനം പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റുകളും വെളുത്ത രക്താണുക്കളും ആണ്. പ്ലാസ്മയിൽ 90 ശതമാനവും വെള്ളമാണ്. ബാക്കി 10 ശതമാനം വരുന്നത് ഗ്ലൂക്കോസ് (ബ്ലഡ് ഷുഗർ) , അമിനോ ആസിഡ്‌സ് (പ്രോട്ടീൻ), ലിപിഡ്‌സ് (കൊഴുപ്പ് , കൊളസ്ട്രോൾ), ഹോർമോൺസ്, എലക്ട്രോലൈറ്റ്സ് , വേസ്റ്റ് പ്രോഡക്ട്സ് എന്നിവയാണ്.

ചുവന്ന രക്താണുക്കളിലെ ഹീമോഗ്ലോബിൻ തന്മാത്രയാണ് നാം ശ്വസിക്കുന്ന വായുവിലെ ഓക്സിജനെ എല്ലാ കോശങ്ങളിലും എത്തിക്കുന്നത്. രക്തത്തിന് ചുവപ്പ് നിറം ഉണ്ടാകാൻ കാരണം ഹീമോഗ്ലോബിനാണ്. ഹീമോഗ്ലോബിന് ചുവപ്പ് നിറം ഉണ്ടാകുന്നതിന് കാരണം ആ തന്മാത്രയിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഇരുമ്പ് എന്ന മൂലകമാണ്. ഇവിടെ സാന്ദർഭികമായി ഇലകൾക്ക് പച്ചനിറം നൽകുന്ന ഹരിതകം അഥവാ ക്ലോറോഫിൽ എന്ന തന്മാത്രയെ പറ്റി പരാമർശിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഹീമോഗ്ലോബിനും ക്ലോറോഫിലും തമ്മിലുള്ള ഒരേയൊരു വ്യത്യാസം ഹീമോഗ്ലോബിൻ തന്മാത്രയിലെ ഇരുമ്പിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ക്ലോറോഫിൽ തന്മാത്രയിൽ മെഗ്‌നീഷ്യം മൂലകം ആണുള്ളത് എന്നതാണ്.

രക്തത്തെ കുറിച്ച് എഴുതിയാൽ ഇനിയും എത്രയോ വിസ്തരിച്ച് എഴുതാം. എന്നാൽ ഞാനതിന് തുനിയുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ സയൻസ് വിഷയങ്ങൾ എഴുതിയാൽ വളരെ കുറച്ച് പേർ മാത്രമേ വായിക്കുന്നുള്ളൂ. സ്വന്തം ശരീരത്തെ പറ്റി ആയാൽ പോലും അതിന്റെയൊന്നും ശാസ്ത്രീയ (Scientific) വസ്തുതകൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ആളുകൾക്ക് താല്പര്യം ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവർക്ക് വേണ്ടി കുറച്ച് നോട്ടുകളുടെ ഇമേജ് ഇതോടൊപ്പം അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

നോട്ടുകൾക്ക് കടപ്പാട് : ഇന്റർനെറ്റ്

കുട്ടി ആണോ പെണ്ണോ?

എല്ലാ പുരുഷന്മാരും ആദ്യം പെണ്ണായാണ് ഗർഭപാത്രത്തിൽ ജന്മം കൊള്ളുന്നത് എന്നും പിന്നെയാണ് ആണായി മാറുന്നത് (All babies are female at first) എന്നുമുള്ള ഒരു പ്രസ്താവന നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കും. ഇതിൽ ചെറിയൊരു വാസ്തവം ഉണ്ടെങ്കിലും സാങ്കേതികമായി തികച്ചും തെറ്റാണ്. കാരണം മാതാപിതാക്കളുടെ അണ്ഡവും ബീജവും സംയോജിച്ച് ഒരു ഏകകോശ ഭ്രൂണം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ തന്നെ കുട്ടി ആണോ പെണ്ണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. കോശങ്ങളാണ് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ ബിൽഡിങ്ങ് ബ്ലോക്കുകൾ എന്നും കോശവിഭനത്തിലൂടെയാണ് ഗർഭപാത്രത്തിൽ വെച്ച് ഒരു ഏകകോശ ഭ്രൂണം വളർന്ന് കുഞ്ഞായി ജനിക്കുന്നത് എന്നും അറിയാമല്ലോ.

നമ്മുടെ കോശങ്ങളുടെ ന്യൂക്ലിയസ്സിൽ 23 ജോഡി ക്രോമോസോമുകൾ ഉണ്ട്. ഇതിൽ 23 ആമത്തെ ജോഡി ക്രോമോസോം സെക്സ് ക്രോമോസോം ആണ്. X എന്നും Y എന്നും ആണ് ഈ ജോഡിയിലെ ഓരോ ക്രോസോമിനും പേരിട്ടിരിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകളിലെ കോശങ്ങളിൽ X X എന്ന ജോഡിയാണുള്ളത്. പുരുഷന്മാരിൽ X Y എന്ന ജോഡിയും. അതുകൊണ്ട് മാതാവിന്റെ അണ്ഡത്തിൽ X എന്ന ഒറ്റ ക്രോമോസോമും പിതാവിന്റെ ബീജത്തിൽ X Y ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു ക്രോസോം ആണുണ്ടാവുക. അപ്പോൾ പിതാവിന്റെ X ക്രോമോസോം ആണ് അണ്ഡവുമായി സംയോജിക്കുന്നെങ്കിൽ കുഞ്ഞ് പെണ്ണ് , Y ക്രോസോം ആണെങ്കിൽ കുഞ്ഞ് ആണ്. അപ്പോൾ കുഞ്ഞ് ആണോ പെണ്ണോ എന്ന് നിർണ്ണയമാകുന്നത് പിതാവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ക്രോമോസോം X ആണോ Y ആണോ എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചാണ്. അതുകൊണ്ട് ബീജ-അണ്ഡ സംയോജന സമയത്ത് തന്നെ കുഞ്ഞ് ആണോ പെണ്ണോ എന്ന് തീരുമാനമാകുന്നുണ്ട്.

പിന്നെ എന്താണ് ആദ്യം എല്ലാ ആണും പെൺകുഞ്ഞ് പിന്നെ അത് ആൺകുഞ്ഞായി മാറുന്നു എന്ന പ്രസ്താവനക്ക് കാരണം എന്നല്ലേ? എല്ലാ മനുഷ്യ ഭ്രൂണങ്ങളും വികാസത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ സ്ത്രീ സ്വഭാവ സവിശേഷതകളോടെയാണ് വികസിക്കുന്നത് എന്നതാണതിന് കാരണം. അതിന്റെ കാരണം ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ഏകദേശം 7 മുതൽ 8 ആഴ്ച വരെ, രണ്ട് ലിംഗക്കാർക്കും പുരുഷ ലൈംഗികാവയവങ്ങളോ സ്ത്രീ ലൈംഗികാവയവങ്ങളോ ആയി വ്യത്യാസപ്പെടാവുന്ന സമാനമായ പ്രാഥമിക ജനനേന്ദ്രിയങ്ങളായ ലൈംഗികാവയവ സെറ്റ് ആണുള്ളത്. അതായത് നമ്മുടെ ലൈംഗികാവയവങ്ങൾ ഒരേ അടിത്തറയിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടായി വരുന്നത്. ഇതോടൊപ്പമുള്ള ചിത്രത്തിൽ വൃത്തത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത് നോക്കുക.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ കുഞ്ഞ് ആണാണെങ്കിലും ആണിന്റേതായ ലൈംഗികാവയവങ്ങൾ വളർന്ന് വികസിക്കുന്നത് ഗർഭാവസ്ഥയുടെ എട്ടാമത്തെ ആഴ്ച മുതലാണ്. അപ്പോൾ മുതൽ ആ പൊതു ലൈംഗിക അവയവ സെറ്റിൽ എന്ന് ആണിന്റെ ലൈംഗിക അവയങ്ങൾ വളരുകയും പെണ്ണായി മാറാവുന്ന അവയങ്ങളുടെ വളർച്ച തടയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ അർത്ഥം ഭ്രൂണം ആണിന്റെ ആണെങ്കിലും ശരിക്കും ആൺകുഞ്ഞായി മാറുന്നത് എട്ടാമത്തെ ആഴ്ച മുതലാണെന്നതാണ്. അതേ സമയം ഭ്രൂണം പെണ്ണിന്റെ ആണെങ്കിൽ തുടക്കം മുതൽ പെൺകുഞ്ഞായി തന്നെ വളരുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ആൺ ഭ്രൂണം ആണായി മാറാൻ എട്ടാമത്തെ ആഴ്ച വരെ താമസം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അൺകുഞ്ഞിന്റെ കോശത്തിലെ Y ക്രോമോസോമിലെ സെക്സ് ജീൻ (SRY) അത് വരെ ആക്റ്റിവേറ്റ് ആകുന്നില്ല എന്നതാണ്. എട്ടാമത്തെ ആഴ്ച മുതൽ ആ ജീൻ ആക്റ്റിവേറ്റ് ആവുകയും കുഞ്ഞ് ആണായി വളരുകയും ചെയ്യുന്നു.

നമ്മുടെ ലൈംഗികാവയവങ്ങൾ ആണിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും ഒരേ അടിത്തറയിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത് എന്ന പറഞ്ഞല്ലോ. അതുകൊണ്ട് പുരുഷന്മാരിലെ വൃഷണം സ്ത്രീകളിലെ അണ്ഡാശയത്തിന് തുല്യമാണ്, പുരുഷ ലിംഗം സ്ത്രീകളുടെ ക്ലിറ്റോറിസിനും തുല്യമാണ്. പുരുഷന്റേത് ശരീരത്തിന്റെ പുറത്തേക്കും സ്ത്രീയുടെത് അകത്തേക്കും വളരുന്നു. (രതിക്രിയയിൽ സ്ത്രീയുടെ ക്ലിറ്റോറിസ് 4-5 ഇഞ്ച് വലിപ്പത്തിൽ അകത്തോട്ട് ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് അധികം പേർക്കും പുതിയ അറിവായിരിക്കും) വൃഷണത്തിൽ ബീജങ്ങൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു അണ്ഡാശയത്തിൽ അണ്ഡവും. വൃഷണങ്ങൾ അകത്തായിരുന്നെങ്കിൽ ശരീരത്തിന്റെ ഊഷ്മാവിൽ ബീജങ്ങൾ നശിച്ചു പോയേനേ. പുറത്തായത് കൊണ്ടാണ് ബീജങ്ങൾ ജീവനോടെ നിൽക്കുന്നത്.

ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ബയോളജിക്കൽ പ്രതിഭാസങ്ങളും നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാനും വിശദീകരിക്കാനും സാധിക്കുന്നത് പരിണാമ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ്. നേച്വറൽ സെലക്‌ഷൻ എന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെയാണ് ജീവജാലങ്ങൾ ഒരു തുടർച്ചയായി നിലനിന്ന് വന്നത്. ഇതൊക്കെ അസന്നിഗ്ദ്ധമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ചില വിശ്വാസികൾ പരിണാമ സിദ്ധാത്തെയും നേച്വറൽ സെലക്‌ഷൻ തീയറിയെയും എതിർക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ പടച്ചോന് എന്തെങ്കിലും കോട്ടം പറ്റിപ്പോകുമോ എന്ന ഭയത്തിലാണ്. അങ്ങനെ എതിർക്കുന്നതിലൂടെ അവർ തങ്ങളെ തന്നെ വിഡ്ഡികളാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

.

.

എന്താണ് ആകാശം?

ആകാശം, ഭൂമി, ജലം, വായു, അഗ്നി എന്നിവയാണ് പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. പണ്ട് പണ്ട് വളരെ പണ്ട് ഈ പഞ്ചഭൂതങ്ങളാണ് പ്രകൃതിയിലുള്ള സർവ്വചരാചരങ്ങളും നിർമ്മിതമായിരിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടകങ്ങൾ എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. എന്തുകൊണ്ടാണ് മണ്ണിനൊപ്പം ആകാശവും പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ ഒന്നായി കരുതപ്പെട്ടത് എന്ന് ചെറുപ്പത്തിൽ ഞാൻ ആലോചിച്ചിരുന്നു. മണ്ണ് നമുക്ക് ടാൻജിബിൾ ആയിട്ടുള്ള എന്ന് വെച്ചാൽ കൈയിൽ വാരിയെടുക്കാവുന്ന ഒരു പദാർത്ഥമാണ്. എന്നാൽ ആകാശം എന്നത് അമൂർത്തമായ ഒന്നാണ്.

ആകാശം എന്നും നമ്മെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയാണ്. എന്നാൽ ആകാശം എന്ന ഒന്ന് ശരിക്കും അവിടെയുണ്ടോ? അതോ മിഥ്യയായ ഒരു മായക്കാഴ്ചയോ? ഭൂമിയിൽ അല്ലാതെ വേറെ ഏതെങ്കിലും ഗ്രഹത്തിൽ ആകാശം ഉണ്ടോ? ചന്ദ്രനിൽ എന്തായാലും ആകാശം ഇല്ല. ചൊവ്വയിൽ നേരിയ തോതിൽ ഒരാകാശം പേരിനുണ്ട്. അതെന്താണ് അങ്ങനെ? ചന്ദ്രനിൽ അന്തരീക്ഷം എന്നൊന്ന് ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് അവിടെ ആകാശം ഇല്ല. ചൊവ്വയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കാർബൺ ഡൈ‌ഓക്സൈഡ് തന്മാത്രകളും വളരെ നേർത്ത പൊടിപടലങ്ങളുമാണുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് നേരിയ ഒരാകാശവും.

അപ്പോൾ അന്തരീക്ഷം ഉണ്ടെങ്കിലേ ആകാശവും ഉണ്ടാകൂ. എന്താണ് അന്തരീക്ഷം എന്നത്? ഒരു ഗ്രഹം അതിന്റെ ആകർഷണബലം കൊണ്ട് പിടിച്ചു വയ്ക്കുന്ന ലഘുതന്മാത്രകളുടെയും പൊടിപടലങ്ങളുടെയും ആവരണമാണ് അന്തരീക്ഷം എന്നത്. ചന്ദ്രന്റെ ആകർഷണബലം എന്നത് ഭൂമിയുടേതിനേക്കാളും ആറിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് ചന്ദ്രനിൽ അന്തരീക്ഷവും ഇല്ല ആകാശവും ഇല്ല. നൈട്രജൻ, ഓക്സിജൻ, കാർബൺഡൈഓക്സൈഡ് മുതലായ തന്മാത്രകളെയും പൊടിപടലങ്ങളെയും ജലകണികകളെയും ഭൂമി അതിന്റെ ആകർഷണബലത്താൽ പിടിച്ചു വയ്ക്കുന്നു. അതാണ് ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷം. അങ്ങനെ ഒരന്തരീക്ഷം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരാകാശം നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. അതെ, ആകാശം ഒരു കാഴ്ച മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ മണ്ണ് പോലെ ഒരു പദാർഥം അല്ല.

ആകാശത്തെ നീല പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് നമ്മൾ കാണുന്നത്. അത് തന്നെയാണ് നമ്മളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന മാസ്മരികതയും. സൂര്യപകാശത്തിൽ ഏഴ് വർണ്ണരാജികൾ ആണല്ലോ ഉള്ളത്. പ്രകാശത്തിൽ വിവിധ തരംഗദൈർഘ്യമുള്ള കിരണങ്ങളാണുള്ളത് എന്ന് നമുക്ക് അറിയാം. അതിൽ ദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ നീല തരംഗം വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിലെ പൊടിപടലങ്ങളിലും തന്മാത്രകളിലും സൂര്യപ്രകാശം പതിക്കുമ്പോൾ അത് വിവിധ തരംഗങ്ങളായി ചിതറുകയും വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന നീല തരംഗം നമ്മുടെ കണ്ണുകളിൽ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അങനെയാണ് ആകാശം നീലയായി നമ്മൾ കാണുന്നത്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ അന്തരീക്ഷത്തിലെ തന്മാത്രകളും പ്രകാശരശ്മികളുടെ ചിതറലും എല്ലാം ചേർന്ന് സംഭവിക്കുന്ന ഒരു ദൃശ്യപ്രതിഭാസം മാത്രമാണ് ആകാശം എന്നത്.

എല്ലാ വസ്തുക്കളും പ്രകാശരശ്മികളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ പ്രതിഫലിക്കുന്ന രശ്മികൾ കണ്ണിലെ റെറ്റിനയിൽ കൂടി കടന്ന് തലച്ചോറിൽ എത്തുമ്പോഴാണ് നമ്മൾ ആ വസ്തുവിനെ കാണുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് പച്ചിലകൾ പച്ചനിറം തരുന്ന രശ്മിയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും മറ്റെല്ലാ രശ്മികളെയും ആഗിരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മൾ പച്ചിലകളെ കാണുന്നു. രണ്ട് കണ്ണുകളും രണ്ട് ദൃശ്യങ്ങളാണ് തലച്ചോറിലേക്ക് കടത്തി വിടുന്നത്. തലച്ചോർ അവയെ ഒറ്റക്കാഴ്ചയായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് നമ്മൾ ചുറ്റുപാടുകളെയും വസ്തുക്കളെയും നീളം വീതി ഘനം എന്നീ മൂന്ന് പരിമാണത്തിൽ കാണുന്നത്. മനുഷൻ ഒഴികെ മറ്റൊരു ജീവിയ്ക്കും ഇത്ര സമ്പൂർണ്ണമായ കാഴ്ചാനുഭവം ഇല്ല. മനുഷ്യനെ പോലെ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളും മറ്റ് ജീവികൾ കാണുന്നുമില്ല.

എത്രയോ കാലം ഭൂമി പരന്നതാണ് എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ വസ്തുതാപരമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ വിശ്വാസം തിരുത്തി. അതുപോലെ ഹൈഡ്രജൻ മുതൽ യുറേനിയം വരെ 92 അടിസ്ഥാന മൂലകങ്ങളാണ് ഭൂമിയിലെ സർവ്വ ചരാചര വസ്തുക്കളുടെയും ഘടകപദാർത്ഥങ്ങൾ എന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. എന്നിട്ടും ചിലർ ഇപ്പോഴും പഞ്ചഭൂത സിദ്ധാന്തത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുന്നുണ്ട്. അത് തെറ്റാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പറയുന്നവർ ഭാരത വിരുദ്ധരാണ് എന്ന് പറയുന്നവരും നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉണ്ട്.

പണ്ട് പണ്ടത്തെ പുരാതന വിശ്വാസങ്ങൾ മുറുകെ പിടിച്ചാലേ ഭാരതീയൻ ആകൂ എന്ന് ശഠിച്ചാൽ ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സർവ്വകലാശാലകളും പൂട്ടിക്കെട്ടേണ്ടി വരും. കാരണം എല്ലാ യൂനിവേഴ്‌സിറ്റികളും പഠിപ്പിക്കുന്നത് ആധുനികശാസ്തമാണ്. അല്ലാതെ വിശ്വാസ ശാസ്ത്രങ്ങളല്ല. നമ്മൾ ജീവിയ്ക്കുന്നത് ആധുനിക ശാസ്തത്തിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ്. അതൊക്കെ കണ്ടുപിടിച്ചത് പാശ്ചാത്യ ശാസ്ത്രജ്ഞരാണ് താനും. പുരാതന വിശ്വാസങ്ങളും ഭാരതത്തിലെ ഋഷിമാർ കണ്ടുപിടിച്ചതും മാത്രം മതിയെങ്കിൽ നമ്മൾ പണ്ടത്തെ കാനന ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങി പോകേണ്ടി വരും.

ആണുങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ് മുലക്കണ്ണുകൾ?

മുലക്കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് പുരുഷശരീരത്തിൽ ഒരു ധർമ്മവും ചെയ്യാനില്ല. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് ആണുങ്ങൾക്ക് മുലക്കണ്ണുകൾ (nipples ) ഉണ്ടാകുന്നു എന്നത് ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല. അക്കാര്യം വിശദമായി തന്നെ പരിശോധിക്കാം. അതിന് മുൻപ് ഒറ്റവാക്കിൽ അതിനുള്ള ഉത്തരവും പറയാം. ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഏത് കുഞ്ഞും പെൺകുഞ്ഞായിട്ടാണ് ആദ്യം വളരുന്നത്. അതായത് പെൺകുഞ്ഞാണ് പിന്നീട് ആൺകുഞ്ഞായി പരിണമിക്കുന്നത്. ഇനി നമുക്ക് വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം.

പിതാവിൻ്റെ ഒരു ബീജവും മാതാവിൻ്റെ അണ്ഡവും ചേർന്നാണല്ലോ ഒരു ഭ്രൂണം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഭ്രൂണം എന്നാൽ ഒരൊറ്റ കോശമാണ് (Cell). അപ്പോൾ ബീജവും അണ്ഡവും അർദ്ധകോശങ്ങൾ ആണെന്ന് കണക്കാക്കാം. ആ അർദ്ധകോശങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു കോശമുള്ള ഭ്രൂണം ആവുകയും ആ ഭ്രൂണം പിന്നീട് വിഭജിച്ച് രണ്ട് കോശങ്ങളായി, നാല് കോശങ്ങളായി അങ്ങനെ വിഭജിച്ച് വിഭജിച്ച് പുതിയ കോശങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് ഗർഭസ്ഥശിശു വളരുന്നത്. നമ്മുടെ ശരീരം അനേകം കോശങ്ങൾ ചേർത്തു വെച്ചതാണ്. ഇഷ്ടികകൾ ചേർന്ന് ബിൽഡിങ്ങ് ഉണ്ടായത് പോലെ.

ഓരോ കോശത്തിൻ്റെയും മധ്യത്തിൽ (nucleus) ക്രോസോസോമുകൾ ഉണ്ട്. മനുഷ്യകോശത്തിൽ 23 ജോഡി ക്രോമോസോമുകൾ ആണുള്ളത്. എന്ന് വെച്ചാൽ 46 ക്രോസോമുകൾ. ക്രോമോസോം എന്നാൽ ഡി എൻ ഏ (DNA) തന്നെയാണ്. പക്ഷെ DNA നൂൽ പോലെ നീണ്ട തന്മാത്രയാണ്. നിവർത്തിയാൽ ഒരു ആളോളം നീളം വരും. അതിനെ ഒരു മാതിരി പ്രോട്ടീനിൽ പൊതിഞ്ഞ പായ്ക്കറ്റിനെയാണ് ക്രോമോസോം എന്ന് പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും നീളമുള്ള DNA കോശത്തിൻ്റെ ന്യൂക്ലിയസ്സിൽ ചുരുങ്ങി നിൽക്കുന്നത്. DNA യുടെ ഒരു ഭാഗമാണ് ജീൻ എന്നത്. ജീനുകളാണ് നമ്മെ നാമാക്കുന്ന പാരമ്പര്യഘടകങ്ങൾ.

ബീജവും അണ്ഡവും ചേർന്ന ഭ്രൂണകോശത്തിൽ 23 ജോഡി ക്രോമോസോമുകൾ ആണുണ്ടാവുക എന്ന് മനസ്സിലായല്ലോ. ഇതിൽ 23 ക്രോസോമുകൾ വീതം പിതാവിൻ്റെ ബീജത്തിൽ നിന്നും മാതാവിൻ്റെ അണ്ഡത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്നതാണ്. അങ്ങനെയാണ് 23 ജോഡി ആകുന്നത്. ഇതിൽ 23 ആമത്തെ ജോഡി ആണ് ആണോ പെണ്ണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. X X ജോഡി ആയാൽ പെൺകുഞ്ഞ്, X Y ജോഡി ആയാൽ ആൺകുഞ്ഞ്. അതുകൊണ്ട് സ്ത്രീയുടെ അണ്ഡത്തിൽ X ക്രോമോസോം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. പുരുഷൻ്റെ ബീജത്തിൽ X അല്ലെങ്കിൽ Y അങ്ങനെ ക്രോമോസോം ഉണ്ടാകാം. X ക്രോമോസോം ആണ് അണ്ഡവുമായി ചേരുന്നതെങ്കിൽ പെൺകുഞ്ഞ്, Y ക്രോമോസോം ആണെങ്കിൽ ആൺകുഞ്ഞ്. അതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞ് ആണോ പെണ്ണോ ആകുന്നതിൽ പുരുഷൻ്റെ ബീജമാണ് കാരണം.

ശരി, പുരുഷൻ്റെ Y ക്രോമോസോമും സ്ത്രീയുടെ X ക്രോമോസോമും ചേർന്ന് ആൺകുഞ്ഞ് ആകാവുന്ന ഭ്രൂണം മാതാവിൻ്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടു എന്ന് വിചാരിക്കാം, പക്ഷെ ആ ഭ്രൂണം അഞ്ചോ ആറോ ആഴ്ച വരെ പെൺകുഞ്ഞ് ആയി തന്നെയാണ് വളരുന്നത്. ലിംഗവ്യത്യാസം ആണല്ലോ ആണിനെ ആണായും പെണ്ണിനെ പെണ്ണായുമാക്കുന്നത്. ആറാഴ്ച വരെ പെൺകുഞ്ഞായിട്ടാണ് ഗർഭസ്ഥശിശു വളരുന്നത് എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥം ആ കുഞ്ഞിൽ പെൺ സെക്സ് ഓർഗൻസ് ആണ് രൂപപ്പെടുന്നത് എന്നാണ്. അതിന് കാരണം കുഞ്ഞിൻ്റെ Y ക്രോമോസോമിലെ SRY എന്ന ജീൻ അഞ്ച് മുതൽ ആറ് ആഴ്ച വരെ പ്രവർത്തന നിരതമാകുന്നില്ല എന്നതാണ്. SRY യുടെ ഫുൾഫോം sex-determining region Y gene എന്നാണ്.

ആറാമത്തെ ആഴ്ച SRY ജീൻ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഗർഭസ്ഥശിശു പെണ്ണിൽ നിന്ന് ആണായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത്. അതിൻ്റെ അർത്ഥം പെൺ സെക്സ് ഓർഗൻസ് ആണിൻ്റേതായി രൂപമാറ്റം വരുന്നു എന്നാണ്. അങ്ങനെ അണ്ഡാശയങ്ങൾ (ovaries) വൃഷണങ്ങൾ (testes) ആയും , clitoris എന്ന അവയവം penis ആയും രൂപാന്തരം പ്രാപിക്കുന്നു. നിപ്പിൾസ് യാതൊരു മാറ്റവും ഇല്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്നു. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ എല്ലാ ആണുങ്ങളും ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ആറാഴ്ച വരെ പെൺകുഞ്ഞ് ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആണുങ്ങൾക്ക് മുലക്കണ്ണുകൾ ഉള്ളത്.

വിരുദ്ധാഹാരം വിഷമോ?

പഴയ വിശ്വാസങ്ങൾ ആളുകളെ വല്ലാതെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയും വിഷമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പണ്ടത്തെ വിശ്വാസങ്ങൾ പലതും ശരിയല്ലെന്നും അവയൊക്കെ അന്നത്തെ ഊഹങ്ങളും അനുമാനങ്ങളും ആണെന്നും ഇന്ന് അവയെ പറ്റി കാര്യകാരണ സഹിതം വിശദീകരിക്കുന്ന അറിവുകൾ സയൻസിൽ ഉണ്ടെന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. സയൻസ് എന്ന് പറയുന്നത് പ്രകൃതിയിലും പ്രപഞ്ചത്തിലും നടക്കുന്ന പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ കാര്യകാരണങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തലാണ്. തെളിയിക്കപ്പെട്ട വിവരങ്ങളാണ് സയൻസിൽ ഉള്ളത്. എന്നാൽ വിശ്വാസങ്ങളിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല എന്ന് പറയേണ്ടി വരും.

അങ്ങനെയുള്ള വിശ്വാസങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് വിരുദ്ധാഹാരം എന്നത്. ഈ വിശ്വാസപ്രകാരം ചില ആഹാരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കഴിച്ചാൽ അത് വിഷം ആവുകയും ആ വിഷം ശരീരത്തിൽ കെട്ടിക്കിടന്ന് രോഗങ്ങളായി പുറത്ത് വരികയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അന്ധവിശ്വാസത്തിൻ്റെ കാരണം എന്താണ് ആഹാരത്തിൻ്റെ ദഹനം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ്. ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് വായ മുതൽ ഗുദം വരെയുള്ള ദഹന നാള (digestive tract) ത്തിൻ്റെ ഉൾഭാഗം ശരീരത്തിൻ്റെ അകമല്ല പുറംഭാഗമാണ് എന്നതാണ്. അതായത് ശരീരത്തിൽ കൂടി കടന്നു പോകുന്ന ഒരു കുഴൽ ആണിത്. ഇതിൻ്റെ രണ്ടറ്റവും പുറത്തേക്കാണ് തുറന്നിരിക്കുന്നത്. (ചിത്രം നോക്കുക) നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം ശരീരത്തിൻ്റെ അകത്ത് കടക്കുന്നത് ഈ ദഹനനാളത്തിൻ്റെ ഒരു ഭാഗമായ ചെറുകുടലിൽ ഉള്ള നേരിയ സുഷിരങ്ങളിൽ കൂടിയാണ്.

ഇങ്ങനെ ചെറുകുടലിലെ ഭിത്തിയിലുള്ള സുഷിരങ്ങളിൽ കൂടി കടക്കണമെങ്കിൽ ആഹാരം വിഘടിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ആ പ്രക്രിയയെ ആണ് ദഹിക്കൽ അഥവാ ദഹനം എന്ന് പറയുന്നത്. ഓരോ ആഹാരപദാർത്ഥവും ദഹിക്കാൻ ഓരോ തരം എൻസൈമുകൾ ശരീരത്തിലെ അതാത് ഗ്രന്ഥികൾ സ്രവിക്കുന്നു. നമ്മൾ ആഹാരം ചവയ്ക്കുമ്പോൾ തന്നെ വായയിൽ വെച്ച് ഈ ദഹന പ്രക്രിയ തുടങ്ങുന്നു. പിന്നീട് ആമാശയവും കടന്ന് ചെറുകുടലിൽ എത്തുമ്പോൾ ദഹനം പൂർത്തിയായി അവിടെ വെച്ച് സുഷിരങ്ങൾ വഴി രക്തത്തിലാണ് ചേരുന്നത്. നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരത്തിലെ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് അഥവാ അന്നജം, പ്രോട്ടീൻ, കൊഴുപ്പ് ഇതൊന്നും നേരിട്ട് രക്തത്തിൽ കലരാൻ പാടില്ല.

എന്ത് കഴിച്ചാലും ഭക്ഷണത്തിൽ കൂടി നമ്മുടെ ശരീരത്തിനു കിട്ടുന്നത് അന്നജം, പ്രോട്ടീൻ, കൊഴുപ്പ്. വൈറ്റമിനുകൾ, ധാതുലവണങ്ങൾ, വെള്ളം എന്നിങ്ങനെ ആറ് ഘടകങ്ങൾ മാത്രമാണ്. അതായത് ഈ ആറ് ഘടകങ്ങൾ മാത്രമാണ് ശരീരത്തിന് വേണ്ടത്. ഇതിൽ മൂന്ന് ഘടകങ്ങൾ അന്നജം, പ്രോട്ടീൻ, കൊഴുപ്പ് എന്നിവ നേരിട്ട് രക്തത്തിൽ കലരാൻ പാടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. അന്നജം ഗ്ലൂക്കോസ് ആയും പ്രോട്ടീൻ അമിനോ ആസിഡുകളായും കൊഴുപ്പ് ഫാറ്റി ആസിഡുകളായും വിഘടിക്കപ്പെട്ടാണ് രക്തത്തിൽ കലരുന്നത്. അതായത് എന്ത് കഴിച്ചാലും ശരീരത്തിൽ കടക്കുന്നത് ഗ്ലൂക്കോസ് , അമിനോ ആസിഡ്സ് , ഫാറ്റി ആസിഡ് , വിവിധ വൈറ്റമിനുകൾ, മിനറൽസ് ആൻഡ് സാൾട്ട്സ്, വെള്ളം എന്നിവ മാത്രമാണ്.

കഴിക്കുന്ന എന്തും ആമാശയത്തിൽ വെച്ച് ഒരു മിശ്രിതം ആയിട്ടാണ് താഴോട്ട് ചെറുകുടലിൽ എത്തുന്നത്. അതൊക്കെ ദഹിച്ച് ഗ്ലൂക്കോസും അമിനോ ആസിഡുകളും ഫാറ്റി ആസിഡും ആയി രക്തത്തിൽ കലരുമ്പോൾ ഇത് മാംസത്തിൽ നിന്നാണോ അരിയിൽ നിന്നാണോ പരിപ്പിൽ നിന്നാണോ പാലിൽ നിന്നാണോ മുട്ടയിൽ നിന്നാണോ തൈരിൽ നിന്നാണോ എന്നൊന്നും ശരീരത്തിന് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് പറയുന്നത് വിരുദ്ധാഹാരം എന്നൊന്നില്ല. ഒന്നും ശരീരത്തിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുകയും ഇല്ല. കാരണം രക്തം ഓരോ സെക്കൻ്റിലും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും അനാവശ്യമായവ അപ്പപ്പോൾ പുറന്തള്ളുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഒരു വിഷവും ശരീരത്തിൽ നിൽക്കില്ല. അതിനാണ് നമ്മുടെ കിഡ്നിയും ലിവറും ഒക്കെ സദാ ജാഗരൂഗതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് കൊളസ്ട്രോളിനെ പറ്റിയും രണ്ട് വാക്ക് പറയാം. ഡോക്ടർമാർക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും ഉള്ള അന്ധവിശ്വാസമാണ് നല്ലതും ചീത്തയും എന്ന് രണ്ട് തരം കൊളസ്ട്രോൾ ഉണ്ട് എന്നത്. അത് തെറ്റാണ് കൊളസ്ട്രോൾ ഒന്നേയുള്ളൂ. അത് കൊഴുപ്പല്ല. കൊഴുപ്പ് പോലത്തെ പദാർത്ഥമാണ്. മാംസാഹാരത്തിൽ മാത്രമേ കൊളസ്ട്രോൾ ഉള്ളൂ. അത് ദഹിക്കാനൊന്നുമില്ല. കൊളസ്ട്രോൾ നേരിട്ട് രക്തത്തിൽ കലരുകയാണ്. കൊളസ്ട്രോൾ ശരീരത്തിൻ്റെ വിവിധ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് അനിവാര്യമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് പുതിയ കോശങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ. നിങ്ങൾ മാംസാഹാരം ഒന്നും കഴിച്ചില്ലെങ്കിലും, ലിവർ ആവശ്യമുള്ള കൊളസ്ട്രോൾ നിർമ്മിക്കും. അതായത് ഗ്ലൂക്കോസ് കൊണ്ട് തന്നെ ലിവർ കൊളസ്ട്രോൾ ഉണ്ടാക്കിക്കോളും. HDL , LDL എന്ന് പറയുന്നത് കൊളസ്ട്രോൾ അല്ല, രക്തത്തിൽ കൂടി കോശങ്ങളിലേക്ക് കൊളസ്ട്രോൾ വഹിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്ന പായ്ക്കറ്റുകളാണ് അവ . കോളസ്ട്രോൾ ഒരിക്കലും അധികമോ കുറവോ ആകില്ല. ഇതിനെ പറ്റി മറ്റൊരു പോസ്റ്റിൽ എഴുതിയത് കൊണ്ട് ഇവിടെ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല. അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ അകറ്റാൻ സയൻസ് മാത്രം. അതുകൊണ്ട് ചിലർ സയൻസിനെ വെറുക്കുന്നത് കഷ്ടമാണ്.

എന്താണ് (കീഴ്) വായു ?

ഈ പ്രപഞ്ചവും പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള സർവ്വതും പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടവയാണ് എന്നാണ് പ്രാചീന വിശ്വാസം. ഈ വിശ്വാസം ഇന്നും കൊണ്ട് നടക്കുന്ന മൗലികവാദികളുണ്ട്. പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ആകാശം. മണ്ണ്, വായു, ജലം, അഗ്നി എന്നീ അഞ്ച് പദാർത്ഥങ്ങളാണ്. ഈ അഞ്ച് പദാർത്ഥങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിതമാണ് ശരീരം എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട തിയറിയാണ് ആയുർവേദം. ഈ അഞ്ച് സംഗതികളിൽ ആകാശവും വായുവും പദാർത്ഥമല്ല എന്ന് ഞാൻ എഴുതിയതിനെ ചിലർ പരിഹസിച്ചു. അത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ ഒരു പ്രശ്നമാണ്. വായു എന്ന വാക്ക് നമുക്ക് ആവശ്യമുണ്ട്. എന്നാൽ എന്താണ് വായു എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണ്ടേ?

എന്താണ് പദാർത്ഥം എന്നാൽ? ഭാരമുള്ളതും സ്ഥിതി ചെയ്യാൻ സ്ഥലം ആവശ്യമുള്ളതും എന്തോ അതാണ് പദാർത്ഥം. ഈ പദാർത്ഥം മൂന്ന് അവസ്ഥയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യും. മാത്രമല്ല ഒരവസ്ഥയിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങനെ മാറുന്നത് ഊഷ്മാവിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിൽ കൊണ്ടാണ്. ഇത് ഉദാഹരിക്കാൻ ഏറ്റവും ലളിതമായ മാതൃക ജലമാണ്. 4 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ജലം ഒരു ദ്രാവകം ആണ്. വെള്ളം എന്ന് പറയുന്നു. പൂജ്യം ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ ജലം ഖരപദാർത്ഥമാണ്. ഐസ് എന്ന് പറയും. 100 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ ജലം വായു ആണ്. അഥവാ വാതകം. നീരാവി എന്ന് പറയുന്നു. അപ്പോൾ നമ്മൾ പൊതുവായി വായു എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അന്തരീക്ഷത്തിലെ നൈട്രജൻ, ഓക്സിജൻ, കാർബൺ ഡൈ‌ഓക്സൈഡ് എന്നീ വാതക മിശ്രിതങ്ങളുടെ ആകെത്തുകയെ ആണ്. അതായത് വായു എന്നത് ഒരു ഒറ്റ പദാർത്ഥം അല്ല. ഏതാനും പദാർത്ഥങ്ങളുടെ മിശ്രിതം ആണ്. അപ്പോൾ പിന്നെ എങ്ങനെ പഞ്ചഭൂതം എന്ന പ്രാചീന അനുമാനം ശരിയാകും?

ഇനി എന്താണ് ഈ മൂന്ന് അവസ്ഥകളുടെ പ്രത്യേകത എന്ന് നോക്കാം. ഖരം എന്നാൽ അതിലെ തന്മാത്രകൾ വേർപെട്ടുപോകാതെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ദ്രാവകത്തിൽ തന്മാത്രകൾ സ്വതന്ത്രമാണ് പക്ഷെ വേർപെട്ടു പോകില്ല. വാതകത്തിൽ തന്മാത്രകൾ സ്വതന്ത്രവുമാണ് വേർപെട്ടിട്ടും ആണ്. ഇതൊക്കെ ഇന്ന് നാലാം ക്ലാസ്സ് സയൻസ് ആണ്. ഇതൊന്നും പറ്റില്ല  നമുക്ക് പ്രാചീനമായ പഞ്ചഭൂത സിദ്ധാന്തം മതി എന്ന് വാദിക്കുന്നവർ ഹിന്ദു ഫണ്ടമെന്റലിസ്റ്റുകളാണ്. 

ഇനിയാണ് ഈ പോസ്റ്റിന്റെ തലക്കെട്ടിലേക്ക് ഞാൻ വരുന്നത്. കീഴ്‌വായു എന്ന പ്രയോഗത്തിനു ഒരു മാന്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ വളി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആളുകൾ നെറ്റി ചുളിക്കും. വളി എന്നാൽ കാറ്റിന്റെ ഒരു പര്യായം ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. കാറ്റ് എന്നാൽ ദ്രുതഗതിയിൽ ചലിക്കുന്ന വാതക തന്മാത്രകളാണ് എന്ന കാര്യം ആരും നിഷേധിക്കില്ലല്ലോ അല്ലേ? അപ്പോൾ കീഴ്വായു എന്നാൽ നമ്മുടെ വൻകുടലിൽ നിന്ന് ബഹിർഗ്ഗമിക്കുന്ന വാതക തന്മാത്രകളാണ്. അതിൽ അധികവും നാം ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം വിഴുങ്ങുന്ന നൈട്രജൻ അടക്കമുള്ള അന്തരീഷത്തിലെ വാതക തന്മാത്രകളും ആണ്. ആഹാരം വായ തുറന്നു കൊണ്ട് ചവയ്ക്കുമ്പോൾ കുറേ വായു തന്മാത്രകൾ അകത്ത് കടക്കും. അവയ്ക്ക് പുറത്ത് പോയല്ലേ പറ്റൂ. അങ്ങനെ പോകാൻ രണ്ട് വഴി ഒന്ന് കീഴ്‌വായു പോകുന്നതും മറ്റൊന്ന് ഏമ്പക്കമായി തൊണ്ട വഴി വായയും ആണ്. 

Oxygen, nitrogen, carbon dioxide എന്നിവയാണ് പുറത്ത് നിന്ന് വൻകുടലിൽ എത്തി കീഴ്‌വായു ആയി പോകുന്ന തന്മാത്രകൾ. ഭക്ഷണം ദഹിക്കുമ്പോൾ മറ്റ് ചില വാതകങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട്. മീഥേൻ, ഹൈഡ്രജൻസൽഫൈഡ് എന്നിവയാണ് അവ. ഇതിൽ ഹൈഡ്രജൻസൽഫൈഡ് ആണ് കീഴ്‌വായുവിനു ദുർനാറ്റം ഉണ്ടാക്കുന്നത്. അളവിൽ ഒരു ശതമാനം മാത്രമേ ഹൈഡ്രജൻ സൽഫൈഡ് ഉള്ളൂ. അതേ സമയം 99 ശതമാനം വാതകത്തിനും യാതൊരു ഗന്ധവും ഇല്ല. ഒരു ശതമാനം ഹൈഡ്രജൻസൽഫൈഡ് ആണ് കീഴ്‌വായുവിലെ വില്ലൻ. ഒരാൾ ദിവസവും പത്ത് പതിനഞ്ച് പ്രാവശ്യം കീഴ്‌വായു വിടുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുന്നു. പക്ഷെ നമ്മൾ അറിയുന്നത് ഒച്ചയോ ദുർഗന്ധമോ ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രമാണ് എന്നതാണ് വസ്തുത.

ഞങ്ങൾക്ക് സയൻസ് പറ്റില്ല പ്രാചീന കാലത്തെ ഊഹങ്ങളും അടിസ്ഥാന രഹിതമായ അനുമാനങ്ങളും മാത്രമേ പറ്റൂ എന്ന് വാദിക്കുന്ന ഫണ്ടമെന്റലിസ്റ്റുകളോട് എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ നിങ്ങൾക്ക് പ്രകൃതിയിൽ നടക്കുന്ന ഒന്നിനെ കുറിച്ചും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ അജ്ഞത ഒരു അലങ്കാരമായും നിങ്ങൾ കാണുന്നു. അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കൂടി ഈ അജ്ഞത നിങ്ങൾ പകർന്നു കൊടുക്കുന്നത് കഷ്ടമാണ്. എന്ത്, എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് ചോദിക്കാനും ഉത്തരങ്ങൾ അറിയാനും കുട്ടികളെ പ്രാപ്തരാക്കുകയാണ് ഇന്നത്തെ മുതിർന്ന പൗരന്മാർ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തൽക്കാലം നിർത്തുന്നു.

ചന്ദ്രയാൻ-2

ചന്ദ്രയാൻ-2 ന്റെ വിക്ഷേപണം മഹാവിജയമാക്കിയ ശാസ്ത്രഗരിമയിൽ നമ്മൾ അഭിമാനിക്കുമ്പോൾ ഈ നേട്ടങ്ങൾക്ക് നാം നന്ദി പറയേണ്ടത് സ്വാതന്ത്യ്രപ്രാപ്തിക്ക് ശേഷം ഈ രംഗത്തേക്ക് ആദ്യചുവടുകൾ വെച്ച അന്നത്തെ ഭരണാധികാരികളോടും വിക്രം സാരാഭായ് അടക്കമുള്ള ശാസ്ത്രഗവേഷണ രംഗത്തെ പ്രതിഭകളോടും ആണ്. രാജ്യത്തിന്റെ പുരോഗതി എന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം നടന്നുവരുന്ന ഒരു തുടർച്ചയാണ്. ഇടയിൽ വരുന്ന ആർക്കെങ്കിലും മാത്രം അതിന്റെ ഖ്യാതി ചാർത്തിക്കൊടുക്കുന്നത് മനുഷ്യർക്ക് ചേരാത്ത നന്ദികേടാണെന്ന് പറയുക മാത്രമല്ല അത്തരത്തിൽ നന്ദികെട്ട മനസ്സ് എന്തിനാണ് വെച്ചുപുലർത്തുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കേണ്ടിയും വരുന്നു. നല്ല മനസ്സാണ് നമ്മൾ ജീവിതത്തിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടത്.

ചന്ദ്രയാൻ-2 ന്റെ പ്രധാന ദൗത്യം ചന്ദ്രന്റെ ദക്ഷിണ ധ്രുവത്തിൽ ഹീലിയം-3 ന്റെ നിക്ഷേപത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും അളവും പഠിക്കുക എന്നതാണ്. ഭാവിയിൽ ആണവോർജ്ജം ഉല്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള ഇന്ധനമായി ഹീലിയം-3 ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക എന്നതാണ് നമ്മുടെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം. അതിലേക്കുള്ള ആദ്യപടിയാണ് ഈ വിക്ഷേപണ വിജയത്തോടെ നമ്മൾ കയറിയിട്ടുള്ളത്.

നിലവിൽ നമ്മുടെ ആണവനിലയങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് യുറേനിയം എന്ന മൂലകത്തിന്റെ ന്യൂക്ലിയസ്സിലേക്ക് ന്യൂട്രോണുകൾ അടിച്ചു കയറ്റി ആ മൂലകത്തെ പിളർത്തി, അപ്പോൾ പുറത്ത് വരുന്ന താപോർജ്ജം കൊണ്ട് ജലം ചൂടായി നീരാവിയുണ്ടാവുകയും ആ നീരാവിയുടെ ശക്തിയിൽ ടർബൈൻ കറങ്ങുകയും അങ്ങനെ വിദ്യുഛക്തി ഉല്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ഈ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആണവറിയാക്ടറുകളെ Nuclear fission reactors എന്ന് പറയുന്നു. ഫിഷൻ എന്ന് വെച്ചാൽ വിഘടിപ്പിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ പിളർത്തുക എന്നതാണ്. കൂടംകുളത്തും പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഇതേ മാതിരി റിയാക്ടർ ആണ്.  യുറേനിയം എന്നത് 92-ആമത്തെ മൂലകം ആണ്. അത് പിളർക്കുമ്പോൾ ഊർജ്ജം ലഭിക്കുമെങ്കിലും അതിൽ നിന്ന് റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് വികിരണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. ഇങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് വികിരണങ്ങൾ ഉള്ള പദാർത്ഥങ്ങളെയാണ് നാം ആണവമാലിന്യങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നത്. ഈ ആണവമാലിന്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ആണവവികിരണങ്ങൾ പുറത്ത് വരാതെ സൂക്ഷിക്കുക എന്നത് വളരെ ചെലവേറിയതും റിസ്ക് ഉള്ളതുമായ ഏർപ്പാടാണ്. അവിടെയാണ് ഹീലിയം-3 ന്റെ പ്രസക്തി.

മൂലകങ്ങളെ ഒന്ന് മുതൽ 92 വരെ അതായത് ഹൈഡ്രജൻ മുതൽ യുറേനിയം വരെ അണുസംഖ്യയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വേർതിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം നിങ്ങൾ പഠിച്ചിരിക്കും. മൂലകത്തിൽ എത്ര പ്രോട്ടോൺ ഉണ്ടോ അതാണ് അതിന്റെ അണു സഖ്യ. ഹൈഡ്രജനിൽ ഒരു പ്രോട്ടോൺ ആണുള്ളത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഹൈഡ്രജൻ ഒന്നാമത്തെ മൂലകം ആകുന്നത്. യുറേനിയം മൂലകത്തിൽ 92 പ്രോട്ടോൺ ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് യുറേനിയത്തിന്റെ അണുസംഖ്യ 92 ആകുന്നത്. ഹൈഡ്രജൻ കഴിഞ്ഞാൽ രണ്ടാമത്തെ മൂലകം ആണ് ഹീലിയം എന്നും അതിന്റെ അണുസംഖ്യ 2 ആണെന്നും നിങ്ങൾക്കറിയാം.

എന്നാൽ എന്താണ് ഹീലിയം-3 ? ഏതൊരു അണുവിന്റെയും കേന്ദ്രത്തിൽ പ്രോട്ടോണും ന്യൂട്രോണും ഉണ്ടാകും. പ്രോട്ടോണും ന്യൂട്രോണും അടങ്ങിയ അണുകേന്ദ്രവും അതിനെ ചുറ്റുന്ന എലക്ടോണുകളും ചേർന്നതാണ് ഒരു മൂലകം. പ്രോട്ടോണിനു പോസിറ്റിവ് ചാർജ്ജ് ആയത് കൊണ്ട് ഒരു മൂലകത്തിൽ എത്ര പ്രോട്ടോൺ ഉണ്ടോ അത്രയും എലക്ട്രോണുകളും ഉണ്ടാകും. അതായത് ഏത് മൂലകത്തിലും പ്രോട്ടോണിന്റെയും എലക്ട്രോണിന്റെയും എണ്ണം തുല്യമായിരിക്കും. എലക്ടോണിനു നെഗറ്റീവ് ചാർജ്ജ് ആണ്. അങ്ങനെയാണ് ഏത് ഒരു ആറ്റവും ന്യൂട്രൽ ആകുന്നത്. അതേ സമയം അണുവിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ ന്യൂട്രോണും ഉണ്ടെങ്കിലും അതിനു ചാർജ്ജ് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് പല മൂലകങ്ങളിലും പ്രോട്ടോണിന്റെ എണ്ണത്തിനു തുല്യമല്ല ന്യൂട്രോണുകളുടെ എണ്ണം. എങ്കിലും പൊതുവെ പ്രോട്ടോന്റെയും ന്യൂട്രോണിന്റെയും എണ്ണം തുല്യമായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.  പ്രോട്ടോണും ന്യൂട്രോണും ആകെ എത്രയുണ്ടോ അതാണ് ഒരു മൂലകത്തിന്റെ അണുഭാരം എന്നത്.

ഒന്നാമത്തെ മൂലകം ആയ ഹൈഡ്രജനിൽ ഒരു പ്രോട്ടോണും ഒരു എലക്ട്രോണും മാത്രമേയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഹൈഡ്രജന്റെ അണുസംഖ്യയും അണുഭാരവും ഒന്ന് ആണ്. കാരണം അതിൽ ന്യൂട്രോൺ ഇല്ലല്ലൊ. എന്നാൽ ഒരു ന്യൂട്രോണും രണ്ട് ന്യൂട്രോണും ഉള്ള സ്വാഭാവികമല്ലാത്ത ഹൈഡ്രജനുമുണ്ട്. അത്തരം ഹൈഡ്രജനുകളെ ഹൈഡ്രജൻ ഐസോടോപ്പുകൾ എന്ന് പറയുന്നു. ഹീലിയം മുതലുള്ള സ്വാഭാവിക മൂലകങ്ങളിലാണ്  ന്യൂട്രോണുകൾ ഉള്ളത്. ഒരു ഹീലിയം അണുവിൽ രണ്ട് പ്രോട്ടോണും രണ്ട് ന്യൂട്രോണും രണ്ട് എലക്ട്രോണും ഉണ്ടാകും. അതായത് ഹീലിയം മൂലകത്തിന്റെ അണുഭാരം 4 (2പ്രോട്ടോൺ+2ന്യൂട്രോൺ) ആണ് എലക്ട്രോണുകൾക്ക് ഭാരം ഇല്ല എന്ന് ഓർക്കുമല്ലൊ. ഇങ്ങനെയുള്ള ഹീലിയം ഒരു വാതകം ആണ്. ഈ വാതകം ആണ് ഹീലിയം ബലൂണുകളിൽ നിറച്ചിരിക്കുന്നത്.

ഹീലിയം-3 എന്നത് അതിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ രണ്ട് പ്രോട്ടോണും ഒരു ന്യൂട്രോണും മാത്രമുള്ള ഐസോടോപ്പ് ആണ്. അതായത് സാധാരണ ഗതിയിൽ ഉണ്ടാകേണ്ട രണ്ട് ന്യൂട്രോണിനു പകരം ഒരു ന്യൂട്രോൺ മാത്രം. ഇങ്ങനെ ന്യൂട്രോണുകളുടെ എണ്ണം കുറയുകയോ കൂടുകയോ ചെയ്യുന്ന മൂലകങ്ങളെയാണ് ഐസോടോപ്പുകൾ എന്ന് പറയുന്നത്. പൊതുവെ ഐസോടോപ്പുകൾ ആണവവികിരണങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. എന്നാൽ ഹീലിയം-3 ഐസോടോപ്പ് ആണവകിരണങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നില്ല. അതൊരു സ്റ്റേബിൾ ഐസോടോപ്പ് ആണ്.

ഹീലിയം-3 ആണവ ഇന്ധനം ആയി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അത്തരം ആണവനിലയങ്ങളെ Nuclear fusion reactors എന്നാണ് പറയുക. ഫ്യൂഷൻ എന്ന് വെച്ചാൽ സംയോജിപ്പിക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥം. ഇത്തരം റിയാക്ടറുകളിൽ നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉല്പാദിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒട്ടും ആണവമാലിന്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയില്ല എന്നത് കൊണ്ട് ഇതിനെ ക്ലീൻ എനർജി എന്ന് പറയാം. ഇങ്ങനെയുള്ള റിയാക്ടറുകളിൽ ആദ്യം ഹീലിയം-3 ഐസോടോപ്പും  ഡ്യൂട്ടീരിയം എന്ന ഹൈഡ്രജൻ ഐസോടോപ്പും സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഊർജ്ജോല്പാദനം നടത്തും. രണ്ടാം ഘട്ടമായി രണ്ട് ഹീലിയം-3 ഐസോടോപ്പുകൾ സംയോജിപ്പിക്കും.

ഭൂമിയിൽ വളരെ തുച്ഛമായി ഹീലിയം-3 ഉണ്ട്. പക്ഷെ ചന്ദ്രനിൽ വളരെ വലിയ തോതിൽ എന്ന് വെച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ എത്രയോ നൂറ്റാണ്ടുകൾ വൈദ്യുതോർജ്ജം ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമായ വൻ നിക്ഷേപം ഉണ്ട് എന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സൂര്യനിൽ നിന്ന് പ്രവഹിക്കുന്ന സൂര്യക്കാറ്റിലാണ് ഹീലിയം-3 ചന്ദ്രനിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നത്. ഭൂമിയുടെ കാന്തികവലയം തടുക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഹീലിയം-3 ഭൂമിയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടാത്തത്. സൂര്യന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നുൽഭവിക്കുന്ന ചാർജ്ജുള്ള കണികകളുടെ പ്രവാഹമാണ് സൂര്യക്കാറ്റ് അഥവാ സൗരവാതം. ഈ പ്രവാഹത്തിൽ കൂടുതലായും ഇലക്ട്രോണുകളും പ്രോട്ടോണുകളുമായിരിക്കും ഉണ്ടാവുക. സൂര്യനിൽ നടക്കുന്നത് രണ്ട് ഹൈഡ്രജൻ മൂലകങ്ങൾ സംയോജിച്ച് ഹീലിയം-4 ആകുന്ന പ്രക്രിയ ആണെന്ന് ഓർക്കുക. കൂട്ടത്തിൽ ഹീലിയം-3 എന്ന ഐസോടോപ്പും ഉണ്ടാകുന്നു.

ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ഹീലിയം-3 ഇന്ത്യയിലേക്ക് കടത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്ന കാലം വിദൂരമല്ല എന്നാണ് ചാന്ദ്രയാൻ-2ന്റെ വിജയകരമായ വിക്ഷേപണം തെളിയിക്കുന്നത്. ഇതിൽ നാം എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാർക്കും അഭിമാനിക്കാം.

എന്താണ് ശരീരം?

എന്താണോ നിങ്ങൾ തിന്നുന്നത് അതാണ് നിങ്ങൾ എന്ന് പറയാറുണ്ട്. അതായത് നമ്മൾ കഴിക്കുന്ന ആഹാരം തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ശരീരം എന്ന് ചുരുക്കം.  ഒരു ശിശു ജനിക്കുമ്പോൾ ശരാശരി 2.5 കിലോഗ്രാം ഭാരം ആണ് ഉണ്ടാവുക. പിന്നെ വളർന്ന് ഭാരം വർദ്ധിക്കുന്നത് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടാണല്ലൊ. ജനിക്കുമ്പോഴുള്ള ഭാരം തന്നെ മാതാവ് കഴിച്ച ഭക്ഷണമാണ് എന്നും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. കാരണം ഒരു ഭ്രൂണം വളർന്ന് 8 ആഴ്ച ആകുമ്പോൾ ഭാരം 1 ഗ്രാം മാത്രമാണ്. അപ്പോൾ എന്താണ് ശരീരം എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങളാണ് ശരീരം എന്ന് പറയാം. ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങൾ എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ മണ്ണിൽ നിന്നാണ് ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നത് എന്ന് പറയാം. പാലോ മാംസമോ കഴിച്ചാലും ആത്യന്തികമായി മണ്ണിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പദാർത്ഥങ്ങളാണ് പാലായും മാംസമായും മാറുന്നത് എന്നു മനസ്സിലാക്കാം.

നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ളത് അറുപതോളം കെമിക്കൽ മൂലകങ്ങളാണ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ എന്താണ് ജൈവം എന്നതും രാസം എന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തോന്നാം. ഒരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല എന്നതാണ് വസ്തുത. ജീവൻ ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും എല്ലാം കെമിക്കൽ മൂലകങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്. അതായത് പ്രകൃതിയിൽ ജൈവം എന്നും രാസം എന്നും രണ്ട് തരം പദാർത്ഥങ്ങൾ ഇല്ല. ജീവൻ ഇല്ലാത്ത കെമിക്കൽ മൂലകങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ജീവൻ ഉള്ളവയും ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്. പ്രകൃതിയിൽ 92 തരം മൂലകങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ. പീരിയോഡിക്ക് ടേബിളിൽ 118 മൂലകങ്ങൾ കാണും. 92ന് ശേഷം വരുന്ന മൂലകങ്ങൾ ലബോറട്ടറിയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. എന്തായാലും ഒന്നാമത്തെ മൂലകം ആയ ഹൈഡ്രജൻ മുതൽ തൊണ്ണൂറ്റിരണ്ടാമത്തെ യുറേനിയം വരെ മാത്രമേ പ്രകൃതിയിൽ നിലനിൽന്നുള്ളൂ എന്ന് സാമാന്യമായി പറയാം.

ഈ 92 മൂലകങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഈ പ്രപഞ്ചവും പ്രപഞ്ചത്തിലെ സർവ്വചരാചരങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത് എന്ന് നമ്മൾ അംഗീകരിച്ചേ മതിയാവൂ. ഇക്കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും ജീവജാലങ്ങളും എല്ലാം തന്നെ ഈ 92 മൂലകങ്ങളിൽ അടങ്ങും. എന്താണ് ജീവൻ എന്ന് ചോദിച്ചാലും ഈ 92ൽ അറുപതോളം മൂലകങ്ങളുടെ രാസപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലം ആണ് ജീവൻ എന്ന് മാത്രമേ പറയാൻ പറ്റൂ. ശരീരത്തിൽ രാസപ്രവർത്താനം ഇല്ലെങ്കിൽ ജീവൻ ഇല്ല. ജീവൻ നിലനിർത്തുന്ന പ്രധാന രാസപ്രവർത്തനം ഗ്ലൂക്കോസ് എന്ന തന്മാത്ര ഓരോ കോശങ്ങളിലും വെച്ച് ശ്വസിക്കുന്ന വായുവിലെ ഓക്സിജനുമായി ചേർന്ന് ‘കത്തൽ’ എന്ന പ്രക്രിയയാണ്.

കാർബൺ, ഓക്സിജൻ, ഹൈഡ്രജൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് മൂലകങ്ങൾ ചേർന്ന തന്മാത്രയാണ് ഗ്ലൂക്കോസ്. സസ്യങ്ങളാണ് ഗ്ലൂക്കോസ് നിർമ്മിച്ചത്. സസ്യങ്ങൾ കാർബണും ഓക്സിജനും ഹൈഡ്രജനും നിർമ്മിക്കാൻ സൗരോർജ്ജം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ സൗരോർജ്ജം തന്മാത്രോർജ്ജം ആയി ഗ്ലൂക്കോസിൽ ഉണ്ട്. വായുവിലെ ഓക്സിജൻ എന്ന് പറയുന്നത് രണ്ട് ഓക്സിജൻ മൂലകങ്ങൾ ചേർന്ന തന്മാത്രയാണ്. ആ ഓക്സിജനും ഗ്ലൂക്കോസും ചേർന്ന് കോശങ്ങളിൽ വെച്ച് കത്തുമ്പോൾ വെളിപ്പെടുന്ന ഊർജ്ജം ആണ് ജീവൻ എന്ന പ്രവർത്തനത്തെ നിലനിർത്തുന്നത്.

നമ്മുടെ ശരീരഭാരത്തിൽ 65% ഓക്സിജനും, 18% കാർബണും, 10% ഹൈഡ്രജനും, 3% നൈട്രജനും, 1.5% കാൽസിയവും, 1% ഫോസ്‌ഫറസും  0.35% പൊട്ടാസിയവും, പിന്നെ സോഡിയം, ഇരുമ്പ്, സൽഫർ, മെഗ്‌നീഷ്യം, ക്ലോറിൻ സിങ്ക് മുതലായ മൂലകങ്ങൾ എല്ലാം കൂടി 1ശതമാനവും ആണുള്ളത് . മൂലകങ്ങളുടെ കണക്കാണ് ഏകദേശമായി പറഞ്ഞത്. നേരിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ വരാം. ഈ മൂലകങ്ങൾ ചേർന്ന് തന്മാത്രകളും തന്മാത്രകൾ ചേർന്ന് കോശങ്ങളും കോശങ്ങൾ ചേർന്ന് ടിഷ്യൂകളും ടിഷ്യൂകൾ ചേർന്ന് അവയയവങ്ങളും അവയങ്ങൾ ചേർന്ന് ശരീരവും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിനു ഓക്സിജനും ഹൈഡ്രജനും ചേർന്ന ജലം ആണ് ശരീരഭാരത്തിന്റെ 62 ശതമാനവും ഉള്ളത്. അത് പോലെ ഓക്സിജനും കാർബണും ഹൈഡ്രജനും ചേർന്ന ഫേറ്റ് 16ശതമാനവും, ഓക്സിജനും നൈട്രജനും ഹൈഡ്രജനും കാർബണും ചേർന്ന പ്രോട്ടീൻ 16ശതമാനവും 1ശതമാനം കാർബോഹൈഡ്രേറ്റും 5 ശതമാനം മിനറൽസും ശരീരത്തിൽ ഉണ്ട്. ശരീരത്തിൽ ജീവന്റെ പ്രവർത്തനം നിലയ്ക്കുമ്പോൾ ഇപ്പറഞ്ഞ മൂലകങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗം ആവുകയാണ്.

അപ്പോൾ നമ്മുടെ ശരീരം എന്നത് മുൻപ് പ്രകൃതിയിൽ ഉള്ള മൂലകങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ഇതേ മൂലകങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രകൃതിയിൽ ലയിച്ച് പിന്നെയും സസ്യങ്ങളുടെയോ മറ്റ് ജീവികളുടെയോ ഭാഗമാകും. അപ്പോൾ പ്രകൃതിയിൽ ഉള്ളതൊന്നും നശിക്കുന്നില്ല എന്നും പുതുതായി ഒന്നും ഉണ്ടാകുന്നുമില്ല എന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ആരാണ് പ്രപഞ്ചത്തെയും ഇക്കാണുന്ന സർവ്വചരാചരങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചത് എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ മേൽപ്പറഞ്ഞ വസ്തുതകൾ കണക്കിലെടുക്കേണ്ടി വരും. മാത്രമല്ല ആരാണ് സൃഷ്ടിച്ചത് എന്ന ചോദ്യം തന്നെ നിലനിൽക്കാത്ത ചോദ്യമാണ്. കാരണം ആർക്കും സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ് പ്രപഞ്ചം. എങ്ങനെ ഈ പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായി എന്ന ചോദ്യം മാത്രമേ ചോദിക്കാൻ കഴിയൂ.

ശരീരത്തിൽ ഉള്ള മൂലകങ്ങളുടെ അനുപാതം മേലെ എഴുതിയെങ്കിൽ ഇനി ഭൂമിയിൽ ഉള്ള മൂലകങ്ങളുടെ അനുപാതം നോക്കാം. ഭൂമിയിൽ 46% ഓക്സിജനും, 27% സിലിക്കണും, 8% അലുമിനിയവും, 5% ഇരുമ്പും 4% കാൽസിയവും 2% ശതമാനം വീതം സോഡിയവും മെഗ്‌നീഷ്യവും പൊട്ടാസിയവും ബാക്കി മൂന്ന് ശതമാനമാണ് 80ൽ അധികം മൂലകങ്ങൾ ഉള്ളത്.  സൂര്യനിൽ 75ശതമാനം ഹൈഡ്രജനും 24ശതമാനം ഹീലിയവും 1ശതമാനം ഓക്സിജനും ആണുള്ളത് എന്നാണ് കണക്ക്. ഹൈഡ്രജൻ മൂലകം ഹീലിയം മൂലകം ആയി മാറുന്ന രാസപ്രവർത്തനം ആണ് സൂര്യനിൽ അനവരതം നടക്കുന്നത്. അതിന്റെ ഫലമാണ് സൂര്യനിൽ നിന്ന് പ്രകാശവും ഊർജ്ജവും ഭൂമിയിൽ എത്തുന്നത്.

നമ്മുടെ ശരീരത്തിലും ശരി, ചുറ്റുപാടിലും ശരി, അന്തരീക്ഷത്തിലായാലും പ്രകൃതിയിൽ ആയാലും നടക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ അത്യന്തം അത്ഭുതകരങ്ങളാണ്. അറിവുകളുടെ മഹാസാഗരത്തിനു മുന്നിലാണ് നാം നിൽക്കുന്നത്. പക്ഷെ ആളുകൾ വിശ്വാസങ്ങളുടെ അന്തകാരത്തിൽ തപ്പിത്തടയുകയാണ്. അറിവുകൾ ജീവിതത്തെ മനോഹരമായ ഒരനുഭവം ആക്കിത്തീർക്കും.

കാലവർഷം എന്നാൽ എന്ത് ; എങ്ങനെ ?

Add caption

മേഘങ്ങളാണു മഴ കൊണ്ടുവരുന്നത്. എന്താണു മേഘം, എന്താണു കാലവർഷം, എങ്ങനെയാണു മഴ പെയ്യുന്നത്? നമുക്ക് നോക്കാം. അന്തരീക്ഷത്തിലെ വായുവിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ ജലകണികകളും ഹിമകണങ്ങളും ആണു മേഘം എന്ന് എല്ലവർക്കും അറിയാം. ഭൂമിയിലെ സമുദ്രങ്ങൾ, പുഴകൾ,ജലാശയങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ, മണ്ണ് അങ്ങനെ എവിടെ ജലാംശമുണ്ടോ അതിൽ നിന്നെല്ലാം ജലം സൂര്യതാപത്താൽ നീരാവിയായി ബാഷ്പീകരിച്ച് മേലോട്ട് പോകുന്നു. ഇങ്ങനെ മേലോട്ട് പോകുന്ന നീരാവി തണുത്ത് ജലകണികകളായും ഹിമകണങ്ങളായും മാറുന്നു.  ഇങ്ങനെ ജലകണികകളായും ഹിമകണങ്ങളായും മാറിയ നീരാവി അന്തരീക്ഷത്തിൽ പാറിക്കളിക്കുന്ന പൊടിപടലങ്ങളുമായി ഒട്ടിച്ചേർന്ന് മേഘം ഉണ്ടാകുന്നു. അതായത് പൊടിപടലത്തിന്റെ ഒരു കണികയ്ക്ക് ചുറ്റും ജലകണികയോ ഹിമകണമോ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച കണങ്ങൾ ചേർന്നാണു മേഘം ഉണ്ടാകുന്നത്. അന്തരീക്ഷത്തിൽ പൊടിപടലങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ വെറും നീരാവി മാത്രം കൊണ്ട് മേഘങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണു.

മേഘങ്ങൾ പല തരത്തിലുണ്ട്.  ക്യുമുലോനിംബസ് (Cumulonimbus clouds) എന്ന കാർമേഘമാണു മഴ പെയ്യിക്കുന്ന മഴമേഘം. ജലകണങ്ങളും മഞ്ഞ്കണങ്ങളും സാന്ദ്രീകരിച്ച് സൂര്യപ്രകാശം തീരെ കടത്തി വിടാത്തത് കൊണ്ടാണു കാർമേഘത്തിനു കറുത്ത നിറം. ഇതെങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോഴാണു കാർമേഘത്തിനു കറുപ്പ് നിറം. വിമാനത്തിൽ നിന്ന് താഴോട്ട് നോക്കിയാൽ അതേ മേഘം വെളുപ്പായി തോന്നും. കാരണം ആ മേഘം സൂര്യപ്രകാശം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. 

ശരി, ഇനി നമുക്ക് ഈ ജൂൺ മാസം മുതൽ മഴ കൊണ്ടുവരുന്ന തെക്ക് പടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റ് (മൺസൂൺ) എങ്ങനെയുണ്ടാകുന്നു എന്ന് നോക്കാം. സൂര്യന്റെ ചൂട് കൊണ്ട് കര വേഗം ചൂടു പിടിക്കുന്നു. എന്നാൽ സമുദ്രം വളരെ സാവധാനം മാത്രമേ ചൂട് പിടിക്കുന്നുള്ളൂ. അതിനു കാരണം  കടൽ അതിന്റെ 200 മീറ്ററോളം ആഴത്തിലേക്ക്  സൂര്യപ്രകാശത്തെ കടത്തി വിടുന്നു എന്നതാണു. അപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് ചൂടു പിടിച്ച കരയുടെ ഉപരിതലത്തിലുള്ള വായു വേഗത്തിൽ ചൂടാവുന്നു. കടലിന്റെ ഉപരിതലത്തിലുള്ള വായു അത്ര വേഗത്തിൽ ചൂടാകുന്നുമില്ല.  അങ്ങനെ കരയുടെയും കടലിന്റെയും ഉപരിതലങ്ങളിൽ ഉള്ള വായുവിന്റെ ഊഷ്മാവിൽ അഞ്ച് മുതൽ പത്ത് വരെ സെൽഷ്യസ് ഡിഗി താപവ്യത്യാസം ഉണ്ടാകാം.  ചൂട് പിടിക്കുന്ന വായു മേൽപ്പോട്ടേക്ക് പോകും.  ആ വിടവിൽ തണുത്ത വായു കടന്നുവരും. അതായത് കരയിലെ ചൂട് പിടിച്ച വായു മേൽപ്പോട്ട് പോകുമ്പോൾ കടലിലെ തണുത്ത വായു കരയിലേക്ക് പ്രവഹിക്കും. കാറ്റ് ഉണ്ടാകുന്നത് ഇങ്ങനെയാണു. ചലിക്കുന്ന വായു ആണു കാറ്റ്. 

വേനൽക്കാലത്ത് രാജസ്ഥാനിലെ താർ മരുഭൂമിയും അതിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളും കഠിനമായി ചൂടാകും. അപ്പോൾ ആ പ്രദേശങ്ങളിലെ വായു ചൂട് കൊണ്ട് മേൽപ്പോട്ടേക്ക് ഉയരും. അങ്ങിനെ അവിടത്തെ വായു ചൂടായി മേൽപ്പോട്ട് പോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശൂന്യത നികത്താൻ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് തണുത്ത വായു കാറ്റായി തെക്ക് പടിഞ്ഞാറു ദിക്ക് നോക്കി വീശും. അങ്ങനെ വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് ഹിമാലയ പർവ്വതത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും ഹിമാലയം ആ കാറ്റിനെ ഒരു വൻമതിൽ പോലെ തടുത്ത് നിർത്തുകയും ചെയ്യും.  തണുത്ത കാറ്റ് മേഘങ്ങളെ തണുപ്പിച്ച് , അങ്ങനെ തണുക്കുന്ന  മേഘം കൂടുതൽ  ഘനീഭവിച്ച് കനത്ത് ഭൂമിയുടെ ആകർഷണത്താൽ  താഴേക്ക് പതിക്കുന്നതാണു മഴ എന്നറിയാമല്ലൊ.  എന്നാൽ നീരാവിയും കാറ്റും മേഘവും മാത്രമുണ്ടായാൽ മഴ പെയ്യില്ല. ആ കാറ്റിനെ തടഞ്ഞു നിർത്താൻ ഉയരം കൂടിയ മലകളും കൂടി വേണം. നമ്മുടെ പശ്ചിമഘട്ട മലനിരകളും ഹിമാലയപർവ്വതവും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ തെക്ക് പടിഞ്ഞാറൻ കാലവർഷക്കാറ്റ്  തിബത്ത് , പാക്കിസ്ഥാൻ, അഫ്‌ഗാനിസ്ഥാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് നേരെ ടൂർ പോയിരിക്കും ഇന്ത്യയിൽ ഒരു തുള്ളി മഴ പെയ്യിക്കാതെ. 

തെക്ക് പടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റ് കൊണ്ട് ജൂൺ മുതൽ സപ്തംബർ മാസങ്ങൾ  വരെ മഴ കിട്ടുന്നു. ഈ കാറ്റ് തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ രണ്ട് ശാഖകളായി പിരിയുന്നു. അറബിക്കടൽ ശാഖയും ബംഗാൾ ഉൾക്കടൽ ശാഖയും. അറബിക്കടൽ ഭാഗത്ത് നിന്ന് വരുന്ന കാറ്റ് പശ്ചിമഘട്ട മലകളാൽ തടുത്ത് നിർത്തപ്പെടുന്നത് കൊണ്ടാണു കേരളത്തിൽ ആദ്യം തന്നെ മഴ കിട്ടുന്നത്.  പിന്നീട് ഈ കാറ്റ് പശ്ചിമഘട്ടവും കടന്ന് വടക്കോട്ട് നീങ്ങുന്നു. ഇങ്ങനെ വടക്കോട്ട് നീങ്ങിയ കാറ്റും  ബംഗാൾ ഉൾക്കടൽ ഭാഗത്തെക്ക് പോയ കാറ്റും  ഇന്ത്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും മഴ പെയ്യിക്കുന്നു. തെക്ക് പടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റ് ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് കരയിലേക്ക് വീശുന്നതാണെങ്കിൽ, ഹിമാലയത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം നോക്കി കരയിൽ നിന്ന് കടലിലേക്ക് വീശുന്ന വടക്ക് കിഴക്കൻ കാറ്റുമുണ്ട്.  മഴയെ പറ്റിയുള്ള ഈ ചെറിയ കുറിപ്പ് നിങ്ങൾക്ക് ഉപകാരപ്രദമായെന്ന് കരുതുന്നു. നന്ദി.