ചൈനയും പാക്കിസ്ഥാനും നമ്മുടെ നല്ല അയൽക്കാരല്ല, നിരന്തര ശത്രുക്കളാണ് !

ചൈനയും പാക്കിസ്ഥാനും നമ്മുടെ നിരന്തര ശത്രുരാജ്യങ്ങളാണു. ഈ യാഥാർഥ്യം വിസ്മരിച്ചുകൊണ്ടാണു അധികാരം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ബി.ജെ.പി.പ്രധാനമന്ത്രിമാർ പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കും ചൈനയിലേക്കും അത്യുത്സാഹത്തോടെ സന്ദർശനം നടത്തി ഇമേജ് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുള്ളത്. അയല്പക്കബന്ധം നന്നായാലേ രാജ്യത്ത് സമാധാനം ഉണ്ടാകൂ എന്നാണു ബി.ജെ.പി.ക്കാർ ഇതിനു പറയാറുള്ള ന്യായം. അയല്പക്കവുമായി ആരാണു സൗഹൃദവും സമാധാനവും ആഗ്രഹിക്കാത്തത്? പക്ഷെ നമ്മൾ ആഗ്രഹിച്ചത് കൊണ്ടായോ? വാജ്‌പൈ പ്രധാനമന്ത്രി ആയപ്പോഴാണു ചൈനയുമായി നല്ല ബന്ധത്തിനു ആദ്യമായി തുടക്കം കുറിച്ചത് എന്ന് ബി.ജെ.പി.ക്കാർ അവകാശപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനും മുൻപ് ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു അങ്ങോട്ടും ചൈനീസ് പ്രധാനമന്ത്രി ചൗ എൻലായ് ഇങ്ങോട്ടും സന്ദർശനങ്ങൾ നടത്തി ഇന്തീ-ചീനീ ഭായി ഭായി മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചതും പ്രത്യുപകാരമായി ചൈന നമ്മെ ആക്രമിച്ചതും ഒന്നും ബി.ജെ.പി.ക്കാർ ഓർക്കുന്നില്ല.

1962ൽ ചൈന നമ്മെ ആക്രമിച്ചത് മുതൽ ആ രാജ്യത്തിനു നമ്മോടുള്ള ശത്രുതയ്ക്ക് ഒരു മാറ്റവും വന്നിട്ടില്ല എന്നതാണു സത്യം. ആ ശത്രുതയ്ക്കുള്ള അടിസ്ഥാന കാരണം ഏഷ്യയിൽ മേധാവിത്വം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനു ചൈനയ്ക്ക് തടസ്സം ഇന്ത്യയാണു എന്നതാണു. ആ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപിത താല്പര്യങ്ങൾക്ക് എതിരാണു ഇന്ത്യ എന്ന വലിയൊരു ജനാധിപത്യരാജ്യം ഏഷ്യയിൽ സുസ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നത്. 1962ലേത് പോലെ പ്രത്യക്ഷയുദ്ധത്തിനു തയ്യാറാവുന്നില്ലെങ്കിലും അന്നു മുതൽ ഇന്ന് വരെയിലും ചൈന ഇന്ത്യയുമായി പരോക്ഷമായ നിഴൽ യുദ്ധത്തിലാണു. കിട്ടാവുന്ന അവസരങ്ങളിലെല്ലാം ഇന്ത്യയെ ദ്രോഹിക്കുന്ന സമീപനമാണു ചൈനയുടേത്. പഴയത് പോലെ ഇന്ത്യയുമായി പ്രത്യക്ഷയുദ്ധം നടത്താൻ ചൈനയ്ക്ക് കഴിയില്ല. അത്കൊണ്ടാണു നിഴൽ യുദ്ധം നടത്തുന്നത്.

ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ പാക്കിസ്ഥാനെ ആയുധമണിയിക്കുകയാണു ചൈന ചെയ്തത്. ചൈനയുടെ സഹായം കൊണ്ടാണു പാക്കിസ്ഥാൻ ആണവായുധങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ അണുവായുധങ്ങൾ പാക്കിസ്ഥാൻ ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരെ മാത്രമേ പ്രയോഗിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളൂ. ഇന്ത്യയെ പൊതുശത്രു ആയിട്ടാണു ചൈനയും പാക്കിസ്ഥാനും കാണുന്നത്. അങ്ങനെയാണു ആ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉറ്റ ബന്ധവും സാമ്പത്തിക-പ്രതിരോധ മേഖലകളിൽ സഹകരണവും നിലനിൽക്കുന്നത്. പാക്കിസ്ഥാനും ചൈനയും നമ്മുടെ ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ ഇപ്പോഴും കൈവശം വെച്ചനുഭവിക്കുന്നു. പാക്കിസ്ഥാ‍ൻ കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് കുറെ ഭാഗം ചൈനയ്ക്ക് പാരിതോഷികമായി നൽകുന്നു. ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ ചൈന നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നു. എന്നിട്ടും ചൈന നമ്മുടെ അരുണാചൽ പ്രദേശിൽ എന്നും അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അരുണാചൽ പ്രദേശിൽ അവകാശവാദം ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്ന്, കൈവശപ്പെടുത്തിയ നമ്മുടെ ഭൂപ്രദേശത്തെ കുറിച്ച് നമുക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിൽ നമ്മെ തളച്ചിടുകയാണു ചൈന ചെയ്യുന്നത്.

ഇതേ തന്ത്രമാണു കാഷ്മീർ വിഷയത്തിൽ പാക്കിസ്ഥാനും ചെയ്യുന്നത്. കാഷ്മീരിൽ പാക്കിസ്ഥാനു ഒരു കാര്യവുമില്ല്ല. അയൽക്കാരന്റെ പറമ്പിൽ നമുക്കെന്ത് കാര്യം. പാക്കിസ്ഥാനും നമ്മുടെ കുറേ ഭൂപ്രദേശം അനധികൃതമായി കൈവശം വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ പ്രദേശം പാക്കധീന കാഷ്മീർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. നമ്മൾ പാക്കധീന കാഷ്മീരിൽ അവകാശവാദം ഉന്നയിച്ച് അത് തിരികെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനെ തടയാൻ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഭാഗമായ കാഷ്മീരിൽ പ്രശ്നം ആരോപിച്ച് ഇല്ലാത്ത കാഷ്മീർ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കുകയാണു പാക്കിസ്ഥാൻ. അങ്ങനെ നമ്മെ പ്രതിരോധത്തിൽ തളച്ചിടുകയും നമുക്ക് നമ്മുടെ അവകാശം പോലും പറയാൻ കഴിയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അന്തരിച്ച നരസിംഹറാവു പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ പറയുകയുണ്ടായി കാഷ്മീർ പ്രശ്നം എന്നൊന്ന് ഇല്ലെന്നും ഉള്ളത് പാക്കധീന കാഷ്മീർ പ്രശ്നം ആണെന്നും. പക്ഷെ നമുക്കത് നിരന്തരം പറയാൻ കഴിയുന്നില്ല. അയൽ രാജ്യങ്ങളുമായി നല്ല ബന്ധം നിലനിർത്താൻ നമ്മൾ ഇത്രയും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്തിട്ടും നമുക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടുന്നത് ശത്രുതാപരമായ സമീപനം മാത്രം.

കാഷ്മീരിനെക്കാളും ശരിക്കുള്ള പ്രശ്നം പാക്കിസ്ഥാനിലാണുള്ളത്. അവിടെ ബലൂചിസ്ഥാൻ എന്ന പ്രദേശം പാക്ക് സർക്കാരിനാൽ അവഗണിക്കപെട്ട പ്രവിശ്യയാണു. ബലൂചിസ്ഥാനികൾക്ക് ഇന്ത്യയോട് ചേരാനാണു താല്പര്യം. അതിന്റെ പേരിൽ പാക്ക് പട്ടാളം തന്നെ ബലൂചിസ്ഥാനിലെ എത്രയോ പൗരന്മാരെ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോവുകയും അവരെ പറ്റി പിന്നീട് ഒരു വിവരവും ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അറബിക്കടലിന്റെ തീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ബലൂചിസ്ഥാനിൽ ചൈന ഒരു ആഴക്കടൽ തുറമുഖം നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആണവമുങ്ങിക്കപ്പലുകൾക്ക് താവളമടിക്കാൻ കഴിയുന്ന അത്യാന്താധുനിക സൗകര്യമുള്ളതാണു ഈ ഗദ്വാർ തുറമുഖം. അങ്ങനെ അറബിക്കടലിലും ചൈന അതിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ശ്രീലങ്കയെ കൂടി പാട്ടിലാക്കിയാൽ ഇന്ത്യ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ചൈനയാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെടും. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ശ്രീലങ്കയെ പാട്ടിലാക്കാൻ ചൈന തീവ്രശ്രമം നടത്തിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അതിനെ പറ്റി പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഇന്ത്യയെ ഒറ്റപ്പെടുത്തി ദുർബലമാക്കാനുള്ള അജണ്ടയുമായാണു ചൈന മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്.

എൻ.എസ്.ജി. എന്ന ആണവ വിതരണ രാജ്യങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് പ്രവേശനം ലഭിക്കാതെ പോയത് ചൈന-പാക്ക് കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ ചതി കൊണ്ടാണു. ഇന്ത്യയ്ക്ക് അംഗത്വം കൊടുക്കുന്നെങ്കിൽ പാക്കിസ്ഥാനും കൊടുക്കേണ്ടി വരും എന്നാണു ചൈന വാദിച്ചത്. ആ വാദമാണു ഇന്ത്യയുടെ ആവശ്യത്തിന്റെ മുനയൊടിച്ചത്. ചൈന ഇന്ത്യയെ അനുകൂലിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ മറ്റൊരു രാജ്യവും എതിർക്കില്ലായിരുന്നു. നമ്മൾ ആണവ നിർവ്യാപന കരാറിൽ ഒപ്പ് വയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതിനു ന്യായമായ കാരണമുണ്ട്. Nuclear Nonproliferation Treaty (NPT) എന്ന ആണവ നിർവ്യാപന കരാറിന്റെ അന്ത:സത്ത എന്നു പറയുന്നത് ലോകത്തെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും ആണവായുധ മുക്തമാവുക എന്നതാണു. അമേരിക്ക,റഷ്യ,ചൈന,ഫ്രാൻസ്,ബ്രിട്ടൻ എന്നിങ്ങനെ പഞ്ചരാജ്യങ്ങൾ ആണവായുധങ്ങൾ കുത്തകയാക്കി വെച്ചിട്ട് നമ്മൾ എൻ.പി.ടി.യിൽ ഒപ്പ് വയ്ക്കുന്നത് കരാറിന്റെ അന്ത:സത്തയ്ക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല എന്നത് കൊണ്ടാണു നമ്മൾ വിട്ടു നിൽക്കുന്നത്. ലോകം ആണവായുധ മുക്തമാകണം എന്നതാണു നമ്മുടെ നിലപാട്.

എൻ.പി.ടി.യിൽ ഒപ്പ് വെച്ചില്ലെങ്കിലും 2008ൽ ജർമ്മനിയിൽ വെച്ചു നടന്ന പ്ലീനറി യോഗത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് മാത്രമായി ഇളവ് അനുവദിച്ചിരുന്നു. അത് പ്രകാരം എൻ.എസ്.ജി. അംഗരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് യുറേനിയവും മറ്റ് സാമഗ്രികളും ഇന്ത്യയ്ക്ക് വാങ്ങാൻ കഴിയും. തൽക്കാലം അംഗത്വം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും സാരമില്ല എന്നർത്ഥം. ആ ഇളവ് ലഭിക്കാൻ സാഹചര്യമൊരുക്കിയത് അമേരിക്കയുമായി മൻമോഹൻ സിങ്ങ് സർക്കാർ ആണവക്കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണു. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ എൻ.എസ്.ജി. രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ആണവധാതുക്കളും ഉപകരണങ്ങളും വാങ്ങാനും ഇന്ന് ആ ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗത്വം ആവശ്യപ്പെടാനും ഇടയാക്കിയത് അമേരിക്കയുമായി നമ്മൾ ആണവക്കരാറിൽ ഒപ്പ് വെച്ചതാണു. അതിന്റെ പേരിൽ ഇന്നത്തെ ഭരണപക്ഷം മൻമോഹൻ സർക്കാരിനെതിരെ അന്ന് പഴി പറഞ്ഞതിൽ ഇന്ന് അവർ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. എൻ.പി.ടി.യിൽ ഒപ്പ് വയ്ക്കാതെ അമേരിക്കയുമായി ആണവക്കരാറിൽ ഏർപ്പെടാനായത് അന്നത്തെ സർക്കാരിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ നയതന്ത്ര വിജയമായിരുന്നു.

പ്രധാനമന്ത്രി കൂടെക്കൂടെ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ സന്ദർശിച്ചാൽ മാത്രം നല്ല നയതന്ത്ര ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ പാഠം കൂടി പ്രൈം മിനിസ്റ്റർ നരേന്ദ്ര മോദി ഡോ. മൻമോഹൻ സിങ്ങിൽ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോൾ ഏത് രാജ്യവും സ്വീകരിക്കും. അതൊരു സാർവ്വലൗകിക ആതിഥ്യമര്യാദ മാത്രമാണു. എന്നാൽ അത് കൊണ്ട് മാത്രം രാജ്യാന്തര ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. പ്രധാനമന്ത്രി ഇനിയെങ്കിലും അത് മനസ്സിലാക്കണം.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചൈന - 2

ഡെങ്ങ്  ചൈനയുടെ സാമ്പത്തിക പരിഷ്ക്കാരങ്ങള്‍ ഒറ്റയടിക്ക് നടപ്പാക്കുകയല്ല ചെയ്തതത്.  പടിപ്പടിയായി തുറന്ന് കൊടുക്കുകയായിരുന്നു.നിര്‍വ്വാഹത്തില്‍ കഴിവും പ്രാപ്തിയും തെളിയിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നിര്‍ണ്ണായകസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അവരോധിച്ചും  തന്റെ ഉദാരനയങ്ങളെ പിന്തുണക്കുന്നവരെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തിയും ഒരു നിയന്ത്രിത സാമ്പത്തിക (Controlled Economy) നയമാണ് നടപ്പാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.
ആദ്യമായി പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക മേഖല (Special Economic Zone) എന്നൊരു പദ്ധതിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. ഈ പ്രത്യേക മേഖലയില്‍ വിദേശ കമ്പനികള്‍ക്ക് ഫാക്ടറികള്‍ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്  സര്‍വ്വവിധമായ സൌകര്യങ്ങളും ചെയ്തുകൊടുക്കുകയും  നികുതിയിളവുകള്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്തു. അത്കൊണ്ട് നിരവധി ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികള്‍ ഈ SEZ മേഖലയില്‍ തൊഴില്‍ ശാലകള്‍ തുടങ്ങുകയും അങ്ങനെ വിദേശമൂലധനം ചൈനയിലേക്ക് ഒഴുകാനും തുടങ്ങി.

ചൈനയുടെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് ഹോങ്കോങ്ങിന്റെ സമീപത്തുള്ള ഷെന്‍സന്‍ (Shenzhen) എന്ന ചെറിയൊരു മീന്‍ പിടുത്ത ഗ്രാമത്തിലാണ്  ആദ്യത്തെ സ്പെഷ്യല്‍ എക്കണോമിക്ക് സോണ്‍ തുടങ്ങിയത്.  ഇന്ന് ഒരു കോടിയലധികം  ജനങ്ങള്‍ പാര്‍ക്കുന്ന വലിയൊരു നഗരമാണത്.  അതിന്റെ വാര്‍ഷികം ഈയ്യിടെ ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ട്  ഇവിടെ  കാണുക. ഇന്ന് ചൈനയുടെ കിഴക്കന്‍ കടലോര മേഖലയില്‍ മാത്രം പതിനാല്  പ്രത്യേകസാമ്പത്തിക മേഖലകളുണ്ട്. ചൈനയുടെ ഈ പുരോഗതി കണ്ടിട്ടാണ് ഇന്ത്യയിലും ബ്രസീലിലും ഒക്കെ പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക മേഖലകള്‍ ആരംഭിക്കാന്‍ കാരണം. കഴിഞ്ഞ 30 വര്‍ഷങ്ങളായി  പത്ത് ശതമാനം സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ചയാണ് ചൈന കൈവരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ലോകത്ത് തന്നെ ഒരു രാജ്യം തുടര്‍ച്ചയായി ഇങ്ങനെ സാമ്പത്തിക വളര്‍ച്ച നേടുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്. അമേരിക്കയും ജപ്പാനും കഴിഞ്ഞാല്‍ ലോകത്ത് മൂന്നാമത്തെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയാണ് ഇന്ന് ചൈന. 2009ല്‍ ചൈനയുടെ ആസ്തി ഡോളര്‍ കണക്കില്‍ 4.99 Trillion  ആണ്.  2.44 Trillion ഡോളര്‍ വിദേശനാണ്യ കരുതല്‍ ശേഖരം ചൈനയ്ക്കുണ്ട്.  ചുരുങ്ങിയ വര്‍ഷം കൊണ്ട്  ചൈന അമേരിക്കയെ പിന്തള്ളും എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഈ കണക്ക് നെറ്റില്‍ കണ്ടതാണ്. ഇത് ശരി വയ്ക്കുന്ന റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ പത്രങ്ങളിലും വായിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു.

കഴിഞ്ഞ മുപ്പത് വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ ചൈനയില്‍ കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങള്‍ ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് മുകളില്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചൈനയുടെ ഔദ്യോഗിക കണക്ക് പ്രകാരം 1981ല്‍ ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് താഴെ കഷ്ടപ്പെടുനവര്‍ ജനസംഖ്യയുടെ 53 ശതമാനമാണെങ്കില്‍ 2005ല്‍ അത് വെറും  2.5 ശതമാനം മാത്രമായിരുന്നത്രെ. ചൈനയിലെ റോഡുകള്‍ ,  റെയില്‍‌വേ , വിമാനത്താവളങ്ങള്‍ , തുറമുഖങ്ങള്‍  തുടങ്ങിയ ഗതാഗത സൌകര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ഇപ്പോള്‍ വികസിതരാജ്യങ്ങളോട് കിടപിടിക്കുന്നതാണ്. ചൈനയിലെ ഷാങ്ങ്ഹായ് നഗരം ന്യൂയോര്‍ക്ക്  നഗരത്തേക്കാളും മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയിലാണെന്ന് അവിടെ സന്ദര്‍ശിച്ചവര്‍ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. 2008ല്‍ ബീജിങ്ങില്‍  ഒളിമ്പിക്സ് മത്സരങ്ങള്‍ വിജയകരമായി നടത്തി തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക പ്രൌഢി ചൈന ലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.  ഷാങ്ങ്ഹായ് പ്രവിശ്യയിലെ  ഹൂയാങ്പു (Huang Pu) നദിക്കരയില്‍ അഞ്ച് ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തൃതിയില്‍ പുതിയൊരു നഗരം നിര്‍മ്മിച്ച് Expo-2010 വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് ഫെയര്‍ എക്സിബിഷന്‍ ഇക്കഴിഞ്ഞ മെയ് ഒന്ന് മുതല്‍ ആരംഭിച്ച് വിജയകരമായി നടന്നു വരുന്നു. ഒക്ടോബര്‍ 31 വരെ അത് നീളും.

ഏകദേശം ഒരു ട്രില്ല്യന്‍ ഡോളര്‍ മതിപ്പുള്ള  അമേരിക്കന്‍ ട്രഷറി കടപ്പത്രം (Treasury Bills) ചൈന വാങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.  അമേരിക്കയുമായി നടത്തുന്ന  വ്യാപാര-വാണിജ്യ ചര്‍ച്ചകളില്‍  അമേരിക്കയെ സമ്മര്‍ദ്ധത്തിലാക്കാന്‍  ഇത് ചൈനയെ സഹായിക്കുന്നു. കൈവശമുള്ള അപരിമിതമായ വിദേശനാണ്യം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ചൈന പലനാടുകളിലുള്ള പ്രകൃതി വിഭവങ്ങള്‍ മുഖ്യമായി  എണ്ണപ്പാടങ്ങള്‍ (Oil Fields) വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നുണ്ട്.  ദൂരക്കാഴ്ചയോടുകൂടി ആഫ്രിക്കന്‍ ഭൂഖണ്ഡത്തിലുള്ള പല രാജ്യങ്ങളിലും നിലങ്ങളും വാങ്ങി വെക്കുന്നു. ഭാവിയില്‍ ചൈനയില്‍ ഭക്ഷ്യക്ഷാമം നേരിടുകയാണെങ്കില്‍ അവിടങ്ങളില്‍ കൃഷി ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കും.  ലോകജനതയ്ക്ക് ആവശ്യമായ പല സാധനങ്ങളും ഇന്ന് ചൈനയിലാണ് ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.  ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഉല്പാദനച്ചെലവ് നിമിത്തം ചൈന അങ്ങനെ ലോകത്തിന്റെ തന്നെ തൊഴില്‍ശാലയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ചൈനയുടെ പുരോഗതി വര്‍ണ്ണിച്ചു കൊണ്ടേ പോകാം.  എന്തൊക്കെയാണ് ഇന്നത്തെ ചൈനയുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ,  വെല്ലുവിളികള്‍ എന്ന് നോക്കാം അടുത്ത പോസ്റ്റില്‍ ....

(ഫോട്ടോ ഷാങ്ഹായ് റെയില്‍‌വേ സ്റ്റേഷന്‍ )

(തുടരും)

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചൈന - 1

ലോകത്തിലെ ഏഴ് അത്ഭുതങ്ങളില്‍ ഒന്ന് ചൈനയിലാണ്. അവിടത്തെ വന്‍‌മതില്‍. സത്യത്തില്‍ ചൈന തന്നെയും അത്ഭുതമാണ് അന്നും ഇന്നും. വളരെ പ്രാചീനകാലത്ത് തന്നെ നാഗരീകത ചൈനയില്‍ പുലര്‍ന്നിരുന്നു. ഇന്നത്തെ യൂറോപ്പും അമേരിക്കയും ഒക്കെ അപരിഷ്കൃതരായ ആദിവാസികളുടെ നാടായിരുന്നപ്പോള്‍ ചൈന സാംസ്ക്കാരികമായി വളരെ മുന്നിലായിരുന്നു. കടലാസും അച്ചടിയും ഒക്കെ കണ്ടുപിടിച്ചവര്‍ ചൈനക്കാരാണ്. ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ തീന്‍‌മേശയും കൈകൊണ്ട് തൊടാതെ തിന്നാന്‍ ഒരു തരം കമ്പും അവര്‍ പണ്ടേ ഉപയോഗിച്ചുവന്നിരുന്നു. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി ഇന്ത്യയും ചൈനയും തമ്മില്‍ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. വാണിജ്യബന്ധം മാത്രമല്ല സാംസ്ക്കാരികമായും. ചൈനീസ് സഞ്ചാരികള്‍ ഇന്ത്യ സന്ദര്‍ശിച്ച് നിരവധി യാത്രാവിവരണങ്ങള്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ആധുനിക ചൈനയ്ക്ക് അടിത്തറ പാകിയത് സണ്‍‌യാറ്റ്സെന്നും ചിയാങ്ങ് കൈഷേക്കും ഒക്കെ ആണെങ്കിലും ഇന്നത്തെ ചൈനയുടെ പിതാവ് ചെയര്‍മാന്‍ മാവോസേതൂങ്ങ് ആണ്. 1962ല്‍ ചൈന നമ്മെ
ആക്രമിക്കുന്നത് വരെ ഇന്ത്യയും ചൈനയും തമ്മില്‍ ചരിത്രത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതിന് ശേഷം ഇന്ന് വരെ ചൈനയെ നമുക്ക് സംശയത്തോടെ മാത്രമേ നോക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. എന്നിരുന്നാലും മാവോവിന്റെ ഇന്നത്തെ ചൈനയെ നിഷ്പക്ഷമായി ഒന്ന് പഠിക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ഈ ലേഖനം.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തില്‍ ജപ്പാന്റെ പിടിയില്‍ പെട്ട് ചൈന നേരിട്ട ദുരിതങ്ങള്‍ക്ക് കണക്കില്ല. സാമ്പത്തികസ്ഥിതി താറുമാറായി. അതിനെ തുടര്‍ന്നുണ്ടായ ആഭ്യന്തരകലാപത്തിന്റെ ഒടുവില്‍ ലോംഗ് മാര്‍ച്ചിന്റെ പര്യവസാനമായി 1949 ഒക്ടോബര്‍ ഒന്നാം തീയ്യതി ടിയാനന്‍‌മെന്‍ ചത്വരത്തില്‍   (Gate of Heavenly Peace) വെച്ചു മാവോ സേ തൂങ്ങ് ചൈനയെ ജനകീയ റിപ്പബ്ലിക്ക് (People’s Republic of China)  ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ചൈനയെ കെട്ടിപ്പടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച മാവോസെ തൂങ്ങ് സോവിയറ്റ് യൂനിയനെ മാതൃകയാക്കിയില്ല. കമ്മ്യൂണിസത്തെ ചൈനയുടെ പ്രത്യേകതകള്‍ക്കനുസരിച്ച് പ്രയോഗവല്‍ക്കരിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം സ്വന്തമായി ഒരു തീയറി വികസിപ്പിച്ചത്. മാവോയിസം എന്ന പേരില്‍ അത് അറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍ മാവോസേ തൂങ്ങിന്റെ കാലത്ത് ചൈന കാര്യമായ പുരോഗതി പ്രാപിച്ചില്ല എന്ന് പില്‍ക്കാല ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുന്നോട്ടേക്കുള്ള മഹത്തായ കുതിച്ചുചാട്ടം(The Great Leap Forward) , സാംസ്ക്കാരികവിപ്ലവം (Cultural Revolution) തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദര്‍ശങ്ങളും പരിപാടികളും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടെങ്കിലും അതൊക്കെ പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു.

1976ല്‍ ചെയര്‍മാന്‍ മാവോ അന്തരിച്ചപ്പോള്‍ അധികാരത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള മാവോ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അനുകൂലിക്കുന്നവരും സാംസ്ക്കാരികവിപ്ലവത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തില്‍ സാംസ്ക്കാരികവിപ്ലവകാലത്ത് പീഢിപ്പിക്കപ്പെട്ട നേതാവ് ഡെങ്ങ് സിയാവോപിങ്ങ് (Deng Xiaoping) അധികാരം കൈപ്പറ്റി. 1978ല്‍ ഡെങ്ങ് ചൈനീസ് പ്രസിഡണ്ടായി. യാഥാസ്ഥിക കമ്മ്യൂണിസം കൊണ്ട് ചൈന രക്ഷപ്പെടുകയില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദേഹം വിദേശമൂലധനം ആകര്‍ഷിക്കാനും വിപണി ലോകരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ക്ക് തുറന്ന് കൊടുക്കാനുമുള്ള Open Economy ചൈനയുടെ നയമായി സ്വീകരിച്ചു. 1949ല്‍ മാവോ പുറത്താക്കിയ കൊക്കോകോള (Coca-Cola) തുടങ്ങിയ ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികളെ ചൈനയിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു. ശാരീരികമായി ഉയരം കുറഞ്ഞ ആളാണെങ്കിലും ദീര്‍ഘവീഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മറ്റാരേക്കാളും ഉയരത്തിലായിരുന്ന ഡെങ്ങ്സിയാവോപിങ്ങ് ആണ് പുതിയ ചൈനയുടെ ശില്പി (Architect of Modern China) എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഡെങ്ങ് തന്റെ ലിബറല്‍ സാമ്പത്തികനയങ്ങളിലൂടെ, ഉല്പാദനം മുരടിച്ച സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമ്പ്രദായത്തില്‍ നിന്ന് ക്യാപിറ്റലിസ്റ്റ് സമ്പ്രദായത്തിലേക്ക് ചൈനയെ പരിവര്‍ത്തിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അസുരവേഗത്തിലാണ് ചൈന മുന്നേറാന്‍ തുടങ്ങിയത്. ഇന്നിപ്പോള്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ ചൈന സോഷ്യലിസത്തില്‍ അടിയുറച്ചു നിന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍ കഞ്ഞിക്ക് വകയില്ലാത്ത ഒരു പട്ടിണിരാജ്യമായി അത് നിലനില്‍പ്പ് തന്നെ ഭീഷണിയിലാവുന്ന അവസ്ഥയിലായിരിക്കും എന്നതില്‍ ആര്‍ക്കും സംശയമുണ്ടാവുകയില്ല.

ഡെങ്ങിന് ശേഷം അധികാരത്തില്‍ വന്ന ജിയാങ്ങ്സെമിനും (Jiang Zemin), ഇപ്പോഴത്തെ പ്രസിഡണ്ട് ഹ്യൂജിന്റാവോയും (Hu Jintao) ഡെങ്ങ്സിയാവോ പിങ്ങിന്റെ തുറന്ന സാമ്പത്തിക നയം പിന്തുടരുന്നതിന്റെ ഫലമായി കഴിഞ്ഞ് 30 വര്‍ഷം കൊണ്ട് അതിലും ഇക്കഴിഞ്ഞ പത്ത് വര്‍ഷത്തില്‍ അവിശ്വസനീയമായ പുരോഗതിയാണ് ചൈന കൈവരിച്ചത്. അടുത്ത ഭാവിയില്‍ അമേരിക്കയെ കടത്തിവെട്ടി ലോകത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ സാമ്പത്തികശക്തി എന്ന പദവിയിലേക്ക് കുതിക്കുകയാണ് ചൈന. ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ദാരിദ്ര്യം പങ്ക് വയ്ക്കുന്ന സോഷ്യലിസമാണോ അതോ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ക്യാപിറ്റലിസമാണോ അഭികാമ്യം? ചൈനീസ് നേതാക്കള്‍ക്ക് സംശയമുണ്ടാകില്ല, ക്യാപിറ്റലിസം തന്നെ. എന്തൊക്കെയാണ് ചൈനയുടെ പുരോഗതികള്‍ എന്ന് നോക്കാം..

(തുടരും)

പാക്കിസ്ഥാനും ചൈനയും

നമ്മള്‍ എന്തിനാണ്  ഇങ്ങനെ ചര്‍ച്ചയ്ക്കെന്നും  പറഞ്ഞ് പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കും ചൈനയിലേക്കും അവരുടെ പിന്നാലെ നാണം കെട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.  നമ്മുടെ ഭൂപ്രദേശമാണ് ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും അനധികൃതമായി കൈവശം വെച്ച് അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.  ചൈന നമ്മുടെ കുറെ പ്രദേശം കൈവശപ്പെടുത്തി. ഇപ്പോഴും തരം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം നമ്മുടെ സ്ഥലം ചുരണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടാവണം.  അതൊന്നും തിരിച്ചുപിടിക്കാനുള്ള ആണത്തം നമ്മള്‍ക്കില്ല. എന്നാല്‍ പിന്നെ അതൊക്കെ അവര്‍ക്ക് വിട്ട് കൊടുത്ത്കൊണ്ട് നമുക്ക് നിങ്ങളുമായി ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് മിണ്ടാതിരുന്നുകൂടേ?  ഇതിപ്പോ അരിയും തിന്ന് ആശാരിച്ചിയെയും കടിച്ച് പിന്നെയും പട്ടിക്ക് മുറുമുറുപ്പ് എന്ന പോലെ നമ്മുടെ ഭൂമിയും കൈവശം വെച്ചിട്ട് പിന്നെയും പ്രശ്നം പ്രശ്നം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും നമ്മുടെ പിന്നാലെയാണ്. ഞങ്ങള്‍ ആരുടെയും ഒരിഞ്ച് ഭൂമി പോലും ആരില്‍ നിന്നും കവര്‍ന്നെടുത്തിട്ടില്ല. അത്കൊണ്ട് പ്രശ്നം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് വരരുത് എന്ന് പാക്കിസ്ഥാനോടും ചൈനയോടും പറയാനുള്ള ത്രാണിയും നമുക്കില്ല. അതും പോട്ടെ. എന്നാല്‍ ഈ ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് പോവുക എന്ന നാണവും മാനവുമില്ലാത്ത പരിപാടി ഇന്ത്യന്‍ സര്‍ക്കാരിന് ഒഴിവാക്കിക്കൂടേ?  നമുക്ക് ഈ പാക്കിസ്ഥാനെയും ചൈനയെയും പേടിക്കേണ്ട ആവശ്യം എന്താണ്?  കാഷ്മീരിനെ കുറിച്ച് പാക്കിസ്ഥാന്‍ പറയുന്നത് നമ്മുടെ ആഭ്യന്തരകാര്യത്തില്‍ ഇടപെടലല്ലെ. അത്തരം ഒരു ഇടപെടല്‍ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഉണ്ടായാല്‍ പാക്കിസ്ഥാനോ ചൈനയോ സഹിക്കുമോ? പറയുന്ന ന്യായം കേട്ടില്ലേ? നമ്മുടെ അയല്‍ക്കാരല്ലേ, അയല്‍ക്കാരായാല്‍ മിണ്ടാതിരിക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന്. ത്ഫൂ .. ഒരാലക്കം.

അവര്‍ നല്ല ബന്ധത്തിലാണ്. ആര്? ചൈനയും പാക്കിസ്ഥാനും.  നമ്മുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്ത പ്രദേശത്തില്‍ നിന്ന് പാക്കിസ്ഥാന്‍ കുറെ ഭാഗം ചൈനയ്ക്ക് കാഴ്ച വെയ്ക്കുന്നു.  ചൈന റോഡുകളും റെയില്‍ പാതകളും പണിയുന്നു.  എന്താ അവരുടെ ഒരു ഒരുമ! നമ്മള്‍ പുരോഗതിയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതില്‍ അസൂയയുള്ള അയല്‍ക്കാരാണ് ഇപ്പറഞ്ഞ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും. പരമാവധി നമുക്കെതിരെ തൊരപ്പന്‍ പണി എടുക്കുന്നവരാണ് ഇക്കൂട്ടര്‍ .  എന്നിട്ടും അവരുമായി ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് പോകുന്ന നമ്മുടെ വിദേശനയം ശുദ്ധന്‍ ദുഷ്ടന്റെ ഫലം ചെയ്യുന്ന പോലെയാണ്. ഒരു രാജ്യമായാല്‍ ഇത്രയും ശുദ്ധവും ദുര്‍ബ്ബലവും ആകരുത്. കുറഞ്ഞ പക്ഷം പാക്കിസ്ഥാന്‍ വിദേശകാര്യമന്ത്രിയുടെ അത്രയെങ്കിലും ഗട്ട്സ് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന് വേണ്ടേ? പ്രശ്നം എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മളെ എന്നും അനാവശ്യമായി പ്രതിരോധത്തില്‍ തളച്ചിടുകയാണ് ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും ചെയ്യുന്നത്. നമുക്കിതിന്റെ വല്ല ആ‍വശ്യവുമുണ്ടോ?

തമാശയെന്തെന്ന് വെച്ചാല്‍ ഈ പാക്കിസ്ഥാനും ചൈനയും അമേരിക്കയുമായി നല്ല ബന്ധത്തിലാണ്. അവിടെയും നമുക്ക് രക്ഷയില്ല. അമേരിക്കയോട് നമ്മള്‍ അടുക്കാമെന്ന് വെച്ചാല്‍ ഇവിടത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ അനുവദിക്കില്ല. എന്നാലും നമ്മളുടെ ഒരു ഗതികേട്.  ഈ ചീള് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളെ പോലും നമുക്ക് പേടിക്കേണ്ട അവസ്ഥ.  പാക്കിസ്ഥാനും ചൈനയ്ക്കും ആവാമെങ്കില്‍ നമുക്കും അമേരിക്കയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുകൂടേ എന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളോട് ചോദിക്കാന്‍ നമ്മുടെ സര്‍ക്കാരിന് ധൈര്യമില്ല.  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ സാമ്രാജ്യത്തമെന്ന ഉമ്മാക്കി കാട്ടി ഇന്ത്യയെ പേടിപ്പിച്ച് വിറപ്പിക്കുകയാണ്.  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ഇങ്ങനെ ചില പദാവലികളുണ്ട്. സാമ്രാജ്യത്വം, ആഗോളീകരണം, കുത്തകമുതലാളിത്തം , ബൂര്‍ഷ്വാസി ഇങ്ങനെ പലതും. കാലം മാറുന്നത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ബാധകമല്ല. മൂലധനസമാഹരണം ഇന്ന് നടക്കുന്നത് ഓഹരികളായിട്ടാണ്. കുത്തകമുതലാളി എന്നത് ലോകത്ത് അപ്രത്യക്ഷമായി എന്ന് ചുരുക്കം.  അങ്ങനെ കാലഹരണപ്പെട്ട ചില കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പദാവലികള്‍ തത്തമ്മേ പൂച്ച പൂച്ച എന്ന മട്ടില്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ ഉരുവിടുമ്പോള്‍ അതൊക്കെ അങ്ങ് പള്ളിയില്‍ പറഞ്ഞാ മതി , ഇവിടെ അതൊന്നും നടപ്പില്ല എന്നും പറയാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം ഇവിടെ മറ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കുമില്ല.

എസ്.എം. കൃഷ്ണയെ പറ്റി എനിക്ക് നല്ല മതിപ്പായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂരിനെ ഇന്ത്യയുടെ ഐ.ടി.തലസ്ഥാനമാക്കിയ മുഖ്യമന്ത്രി ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം.  ഇപ്പോള്‍ പൂച്ചയെ പോലെ പാക്കിസ്ഥാന്‍ വിദേശകാര്യമന്ത്രിയെ പേടിച്ച് ഞാന്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ലേ എന്ന് പതുങ്ങിക്കഴിയുന്നു.  നമ്മള്‍ ഇങ്ങനെ നാണം കെടാന്‍ എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്യുന്നത്? ആരോടും അങ്ങോട്ട് യുദ്ധത്തിന് പോകുന്നില്ല.  ആരുടെയും അതിര് മാന്തുന്നില്ല. ആരുടെയും ആഭ്യന്തരകാര്യത്തില്‍ ഇടപെടുന്നില്ല.  അതിര്‍ത്തിക്കപ്പുറത്തേക്ക് തീവ്രവാദികളെ അയക്കുന്നില്ല.  ഒരു രാജ്യത്തിനെതിരെയും പാര പണിയുന്നില്ല.  എന്നിട്ടും  അകത്തും പുറത്തും നമുക്ക് ശത്രുക്കള്‍ , എന്ത് ചെയ്യും?

പാക്കിസ്ഥാനെയും ചൈനയെയും അവഗണിച്ച് അമേരിക്കയുമായി എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലും നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങള്‍ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുകയാണ് നമുക്ക് നല്ലത്.  ചൈന തിബത്തില്‍ നാവികത്താവളം പണിയുന്നു. പാക്കിസ്ഥാനെ ആണവരാഷ്ട്രമാക്കുന്നു. ഇവിടത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളെ പേടിച്ച് അമേരിക്കയുമായി നല്ല ബന്ധം ഉണ്ടാക്കിയില്ലെങ്കില്‍ നാളെ ചൈന നമ്മെ ആക്രമിക്കുമ്പോള്‍ പാക്കിസ്ഥാനും അവരോട് ചേരുമ്പോള്‍ ഇവിടത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ പണ്ടത്തെ ഈയെമ്മെസ്സിന്റെ ന്യായമാണ് പറയുക.  അത്കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഇന്ത്യാ ഗവണ്മേണ്ടിനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു,  ഈ മഹാശുദ്ധന്റെ നിലപാട് ഉപേക്ഷിക്കണം. പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കും ചൈനയിലേക്കും ചര്‍ച്ചയ്ക്ക് പോകരുത്.  അവര്‍ വേണമെങ്കില്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ.  അമേരിക്കയുമായി സുദൃഢ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുക. അമേരിക്കയോട് അടുക്കരുത് എന്ന് ഇവിടെ ആരെങ്കിലും പറയുന്നെങ്കില്‍ അവരുടെ താല്പര്യം വേറെയാണ്. സൌദി അറേബ്യ പോലും അമേരിക്കയുമായി നല്ല ബന്ധത്തിലാണ്.

എസ്.എം.കൃഷ്ണയുടെ പാക്കിസ്ഥാനിലേക്കുള്ള പോക്കും വരവും ഒരു ഇന്ത്യന്‍ പൌരന്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിന് മുറിവേല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി ഇതാവര്‍ത്തിക്കരുത്, ജാഗ്രത !

ഗൂഗ്‌ളും ചൈനയും

ഗൂഗ്‌ള്‍ ചൈനയില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് പോകേണ്ടി വരുമോ അതോ അവര്‍ ചൈനയിലെ കച്ചവടം പൂട്ടിക്കെട്ടി പോകുമോ എന്നൊന്നും പറയാറിട്ടില്ല. കാരണം ചൈനയുടെ ഉപാധി സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് ഗൂഗ്‌ള്‍ അവിടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് തന്നെ ബിസിനസ്സ് താല്പര്യം മുന്‍‌നിര്‍ത്തിയാണ്. ചൈന നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ google.cn സൈറ്റില്‍ സെര്‍ച്ച് ചെയ്താല്‍ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാത്ത തരത്തില്‍ സെര്‍ച്ച് ഫലം ഫില്‍ട്ടര്‍ ചെയ്യാമെന്നാണ് ഗൂഗ്‌ള്‍ സമ്മതിച്ചത്. ചൈനയ്ക്ക് മാത്രമായി ഇത്തരമൊരു ഇരട്ടത്താ‍പ്പ് നിലപാട് സ്വീകരിച്ചതില്‍ ഗൂഗ്‌ള്‍ നേരത്തെ തന്നെ വിമര്‍ശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍, ചൈനയ്ക്ക് വേണ്ടി സെര്‍ച്ച് ഫലങ്ങള്‍ ഫില്‍ട്ടര്‍ ചെയ്യുന്നത് നിര്‍ത്തി വെക്കാനാണ് ഗുഗ്‌ള്‍ തീരുമാനിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഗൂഗ്‌ളിന്റെ ഈ തീരുമാനത്തെ പറ്റി കുറിഞ്ഞി ഓണ്‍‌ലൈനില്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, ഇവിടെയും വായിക്കാം. ഇക്കാര്യം ഗൂഗ്‌ളുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുമെന്ന് ചൈനീസ് അധികാരികള്‍ സൂചിപ്പിച്ചതായി കണ്ടു. എന്നാല്‍ ഗൂഗ്‌ളിന്റെ ഈ തീരുമാനം ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ ചൈനയില്‍ ഒരു ചലനവും ഉണ്ടായില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല ഈ വാര്‍ത്തയും അവിടെ സെന്‍സര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടു.

ഗൂഗ്‌ളില്‍ നമ്മള്‍ ഒരോ വാക്ക് സെര്‍ച്ച് ചെയ്യുമ്പോളും നമ്മുടെ ഐ.പി.അഡ്രസ്സും തേടപ്പെട്ട വാക്കും ഗൂഗ്‌ള്‍ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കുന്നുണ്ട് എന്ന കാര്യം പലര്‍ക്കും അറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. സെര്‍ച്ച് ചെയ്യുന്ന ഒരാളെ ഗൂഗ്‌ളിന് എളുപ്പത്തില്‍ കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ കഴിയും. മാത്രമല്ല ഈ വിവരങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കുന്നുമില്ല. ജിമെയില്‍ തൊട്ട് എല്ലാ ഗൂഗ്‌ള്‍ സര്‍വ്വീസിനും ഇത് ബാധകമാണ്. ചൈനയില്‍ മനുഷ്യാവകാശങ്ങള്‍ അനുവദിച്ചു കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി ചൈനക്കകത്തും പുറത്തും നിരവധി ചൈനക്കാര്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നുണ്ട്. ചാര്‍ട്ടര്‍ 8 എന്ന പേരില്‍ ഒരു രേഖ തന്നെ അവര്‍ പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരെ ചൈനീസ് ഭരണകൂടം വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ചൈന ഏറ്റവും ഭയപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം ജനതയ്ക്ക് അറിയാനുള്ള അവകാശവും അഭിപ്രായം പറയാനുള്ള അവകാശവും നല്‍കുന്നതിനാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിലും കമ്മ്യൂണിസം വന്നാല്‍ ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് ഗതി എന്ന് എല്ലാവരും മനസിലാക്കണം. രണ്ട് രണ്ടേകാ‍ല്‍ സംസ്ഥാനത്ത് മാത്രം ഒതുക്കപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണ് കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ ഭീകരത നമുക്ക് മനസ്സിലാകാത്തത്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞ ഫാസിസ്റ്റുകളാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍. ഫാസിസം എന്നത് ഒരു ക്ലീഷേ ആയിപ്പോയത് കൊണ്ട് ഭീകരതയുടെ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന രൂപമായി നാം ഫാസിസം എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു. എന്നാല്‍ ഫാസിസത്തിന്റെ വല്യേട്ടനാണ് കമ്മ്യൂണിസം.

സെര്‍ച്ച് ഫലം ഫില്‍ട്ടര്‍ ചെയ്യാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ച ചൈനീസ് സര്‍ക്കാര്‍, സെര്‍ച്ച ചെയ്ത വ്യക്തിയെ കാട്ടിക്കൊടുക്കാനും നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു കൂടായ്കയില്ല. യാഹൂ മെയില്‍ അക്കൌണ്ടിന്റെ ഉടമയായ ഒരു പത്രപ്രവര്‍ത്തകനെ ചൈന പത്ത് വര്‍ഷത്തെ തടവ് ശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്. യാഹൂ ആണ് അയാളെ ഭരണകൂടത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്തത്. ചാര്‍ട്ടര്‍ 8 ന്റെ കരട് ഓണ്‍‌ലൈനില്‍ ലഭ്യമാക്കിയെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ലിയൂ ഷിയാബോ ഇപ്പോള്‍ ജയിലിലാണ്. ഗൂഗ്‌ള്‍ സെര്‍ച്ച് ഫില്‍ട്ടര്‍ ചെയ്യുക മാത്രമല്ല ബ്ലോഗ്ഗര്‍, ഫേസ്ബുക്ക്, ട്വിറ്റര്‍,ഓര്‍ക്കുട്ട് തുടങ്ങി സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കുകള്‍ എല്ലാം ചൈനയില്‍ നിരോധിതമാണ്.

എന്തൊക്കെ വാക്കുകളാണ് നിരോധിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്നതിന്റെ ഏകദേശ പട്ടികയാണ് ഇത്. ഇമേജില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്താല്‍ വലുതായി കാണാം. google.com ല്‍ tiananmen square എന്ന് സെര്‍ച്ച് ചെയ്താല്‍ 1989ല്‍ ടിയാന്‍‌മെന്‍ സ്ക്വയറില്‍ നടന്ന മുഴുവന്‍ സംഭവങ്ങളും നമുക്ക് ഗൂഗ്‌ളില്‍ നിന്ന് കിട്ടും. എന്നാല്‍ google.cn ല്‍ സെര്‍ച്ച് ചെയ്താല്‍ ഒന്നും ലഭിക്കില്ല. അതേ പോലെ അന്നത്തെ സംഭവത്തെ കുറിച്ച് വിക്കിപീഡിയയില്‍ ലേഖനങ്ങളുണ്ട്. വിക്കിപീഡിയയും ചൈനയില്‍ നിരോധിതമാണ്. അതേ പോലെ images.google.com ലും images.google.cn ലും ചിത്രങ്ങള്‍ സെര്‍ച്ച് ചെയ്താലും വ്യത്യാസം മനസ്സിലാകും. നോക്കണം , പാര്‍ട്ടി ഭരണം കുത്തകയാക്കി വെക്കാന്‍ ചൈനീസ് ഭരണകൂടം എന്ത് പാടാണ് പെടുന്നത്. ഇവിടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണം വന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിലും ബംഗാളിലും ഭരിക്കുന്ന പോലെയേ ഭരിക്കൂ , ഇവിടെ ജനാധിപത്യമാണ് പാര്‍ട്ടി നടപ്പാക്കുക പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങള്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ ഭയപ്പെടുന്നത് എന്നും മറ്റും ചിലര്‍ എന്നോട് കമന്റിലൂടെ ചോദിക്കാറുണ്ട്. നല്ല കാര്യായിപ്പോയി. ഇന്ത്യയില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുമ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ പാര്‍ട്ടിയായിരുന്നു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി. അക്കണക്കിന് പാര്‍ട്ടി ക്രമപ്രവൃദ്ധമായി ഇവിടെ വളര്‍ന്നിരുന്നുവെങ്കില്‍ കാണാമായിരുന്നു അവരുടെ ജനാധിപത്യം. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ചില പാര്‍ട്ടി ഗ്രാമങ്ങളില്‍ ദേശാഭിമാനി ഒഴികെ മറ്റൊരു പത്രത്തിനും പ്രവേശനമില്ല.

കമ്മ്യൂണിസം ഒറ്റ ഇസമാണ്. അത് നടപ്പാക്കുന്നതിനും ഒറ്റ രീതിയേയുള്ളൂ. അധികാരം കിട്ടുന്നത് വരെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മനുഷ്യാവകാശത്തിന്റെയും പുരോഗമനത്തിന്റെയും ഒക്കെ സംരക്ഷകരാണെന്ന് നടിക്കും അവര്‍. അധികാരം കിട്ടിയാലോ, പിന്നെ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും പാര്‍ട്ടിക്കും സര്‍ക്കാറിനും മാത്രം. ഇടത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്,വലത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്, നക്സല്‍, മാവോയിസ്റ്റ് എന്നെല്ലാം പറയുന്നത് അവര്‍ സ്വീ‍കരിക്കുന്ന മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്. അധികാരം കിട്ടിയാല്‍ സംഗതി എല്ലാം ഒന്ന് തന്നെ. സ്റ്റാലിനില്‍ നിന്ന് പ്രചണ്ഡക്കും,പ്രചണ്ഡയില്‍ നിന്ന് പിണറായിക്കും വലിയ വ്യത്യാസം ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല. നേപ്പാളില്‍ പ്രചണ്ഡയുടെ പ്രധാന ആവശ്യം കേട്ടില്ലെ. ഒളിപ്പോരാളികളായ തന്റെ മുഴുവന്‍ അനുകൂലികളെയും പട്ടാളത്തില്‍ ലയിപ്പിക്കണമെന്ന്. എന്താ ഉദ്ദേശ്യം? നേപ്പാള്‍ മാവോയിസ്റ്റ് ഏകകക്ഷിഭരണത്തില്‍ കൊണ്ടുവരാനുള്ള കൌശലം. പരിഷ്കൃതലോകത്ത് ഇത്തരം ഒരാവശ്യം ആരെങ്കിലും മുന്നോട്ട് വെക്കുമോ? അതാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരുടെ സോ കോള്‍ഡ് അടവ്-തന്ത്രം. ഇങ്ങനെ പൌരന്മാരെ അവിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് ഭരണം നടത്തിയിട്ട് ആര്‍ക്ക് എന്ത് നേട്ടം? ഇന്റര്‍നെറ്റിനെതിരെ ഇരുമ്പ് മറ തീര്‍ക്കുന്ന ചൈനയുടെ കാര്‍ക്കശ്യം ആധുനികലോകം എത്ര കാലം അനുവദിക്കും എന്ന് കാത്തിരുന്ന് കാണാം.

ഇന്ന് ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഇന്റെര്‍നെറ്റ് ഉപയോക്താക്കള്‍ ഉള്ളത് ചൈനയിലാണ്. ഏകദേശം 36 കോടിയിലധികം നെറ്റ് ഉപഭോക്താക്കള്‍ എന്നാണ് കണക്ക്. ചൈനയിലെ ഇന്റര്‍നെറ്റ് സെര്‍ച്ച് ഇന്‍ഡസ്ട്രിയില്‍ 30 ശതമാനം മാത്രമാണ് ഗൂഗ്‌ളിന്റെ പങ്ക്. ചൈനയുടെ സെര്‍ച്ച് എഞ്ചിന്‍ ആയ baidu.cn വിനാണ് 60 ശതമാനത്തിലധികം പങ്കും. വ്യാജ സോഫ്റ്റ്‌വേര്‍ അധികം ഉപയോഗിക്കുന്നതും ചൈനയില്‍ തന്നെ. മൈക്രോസോഫ്റ്റ് വളരെ വില കുറച്ചാണ് അവിടെ സോഫ്റ്റ്‌വേറുകള്‍ നല്‍കുന്നത്. എന്നിട്ടും സോഫ്റ്റ്‌വേര്‍ മോഷണത്തിന് കുറവൊന്നുമില്ല എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. സെര്‍ച്ച് ഫലം ഫില്‍ട്ടര്‍ ചെയ്യുന്നത് നിര്‍ത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചത് ഗൂഗ്‌ളിന്റെ വ്യാപാരതന്ത്രമായും കരുതപ്പെടുന്നുണ്ട്. 2006 മുതല്‍ തീവ്രമായി പരിശ്രമിച്ചിട്ടും baidu.cn നെ പിന്തള്ളാനോ ബിസിനസ്സില്‍ കാര്യമായ ലാഭം ഉണ്ടാക്കാനോ ഗൂഗ്‌ളിന് സാധിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. ഗൂഗ്‌ളിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ തീരുമാനത്തിന് പിന്നില്‍ കിട്ടാത്ത മുന്തിരി പുളിക്കും എന്ന നിലപാടാണ് എന്നും വാദിക്കുന്നവരുണ്ട്. ലോകത്ത് അതിവേഗം വളര്‍ന്ന് വരുന്ന സാമ്പത്തികശക്തിയായ ചൈനയില്‍ നിന്ന് പിന്മാറിയാല്‍ അതിനാല്‍ ബാധിക്കപ്പെടുക ഗൂഗ്‌ള്‍ തന്നെയായിരിക്കും എന്നും അവര്‍ കരുതുന്നു. അത്കൊണ്ടാണ് ഗൂഗ്‌ളിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ തീരുമാനത്തിന്റെ പര്യവസാനം പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞത്. ഗൂഗ്‌ള്‍ ചൈനയില്‍ നിന്ന് പിന്മാറി എന്ന മട്ടിലാണ് ഈ വാര്‍ത്തകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഗൂഗ്‌ളും ചൈനീസ് ഗവണ്മെന്റും സന്ധി ചെയ്യും എന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതുന്നത്. എന്നാലും ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥിതിയോട് പുറം തിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ചൈനയ്ക്ക് എത്ര കാലം അതിന് കഴിയും? ചൈനയില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് കുറെ കാണാനും പഠിക്കാനുമുണ്ട്. കണ്ണുള്ളപ്പോള്‍ കാഴ്ചയുടെ വില അറിയില്ല.

(ഇമേജുകള്‍ക്ക് ഗൂഗ്‌ളിനോട് കടപ്പാട്)