Links

Showing posts with label രാഷ്ട്രീയം. Show all posts
Showing posts with label രാഷ്ട്രീയം. Show all posts

വിശ്വാസവും അറിവും

വിശ്വാസവും അറിവും രണ്ടും രണ്ടാണ്. വിശ്വാസം അറിവല്ല അത് വെറും വിശ്വാസം മാത്രമാണ്. അത് പോലെ അറിവ് വിശ്വാസമല്ല അത് അറിവ് തന്നെയാണ്. വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു തെളിവും ഒരു ലോജിക്കും വേണ്ട. പക്ഷെ അറിവിന് തെളിവ് വേണം ലോജിക്ക് വേണം. ലോകത്ത് ജനങ്ങളിൽ മഹാഭൂരിപക്ഷവും വിശ്വാസികളാണ്. പല വിധ വിശ്വാസികൾ ആണെന്ന് മാത്രം. വിശ്വാസികളെ പൊതുവെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഘടകം അവർക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ഒരു തെളിവും ലോജിക്കും വേണ്ട എന്നതാണ്. പറഞ്ഞ് പഠിപ്പിച്ചത് അങ്ങ് വിശ്വസിച്ചോളും. എന്നിട്ട് വിശ്വാസം തന്നെയാണ് അറിവ് എന്നും വിശ്വസിക്കും. അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ അറിവ് അവരെ ധരിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. 

വിശ്വാസങ്ങളെ തിരസ്ക്കരിച്ച് അറിവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർ ന്യൂനപക്ഷമാണ്. ഞാൻ ഇങ്ങനെ രണ്ട് വിധം ആൾക്കാരെയേ കാണുന്നുള്ളൂ. ഞാൻ വളരെ മുൻപേ വിശ്വാസങ്ങളെ തിരസ്ക്കരിച്ച് അറിവിനെ തേടിപ്പോയ ആളാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇന്നും ഓരോ ദിവസവും ഓരോ അറിവിനെ മനസ്സിലാക്കുകയാണ്. ഇനിയും എത്രയോ അറിവുകൾ മനസ്സിലാക്കാനുണ്ട്. ഈ ആയുസ്സിൽ വളരെ കുറവ് അറിവുകൾ മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയൂ. ഇത് ഹിന്ദുക്കളോട് പറഞ്ഞാൽ അവർ പറയും നിങ്ങൾ വേദങ്ങൾ പഠിക്കൂ, ഭഗവദ്ഗീത പഠിക്കൂ നമ്മുടെ ഋഷിമാർ സർവ്വവും പഠിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തെ കലക്കി കുടിച്ചവരാണ് എന്നൊക്കെ. എല്ലാം താളിയോലകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയും. അവരോട് ഞാൻ എന്ത് പറയാനാണ്. എന്നാൽ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് ഋഷിമാർ പേപ്പറും പെന്നും അച്ചടിയും കണ്ടുപിടിച്ചില്ല എന്ന് ചോദിക്കാൻ പറ്റുമോ? 

മുസ്ലീങ്ങൾ പറയും എല്ലാം ഞമ്മളുടെ കിത്താബിൽ ഉണ്ട് എന്ന്. എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇത് വരെ കണ്ടുപിടിച്ചതും ഇനി കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഉള്ളതിൻ്റെയും ഒക്കെ സൂചനകൾ കിത്താബിൽ ഉണ്ട് എന്ന്. കൃസ്ത്യാനികൾക്കും അങ്ങനെ തന്നെ. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ വിശ്വാസികളാണ് ഈ ലോകം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. വിശ്വസിക്കാനുള്ള മനുഷ്യൻ്റെ  കഴിവിൻ്റെ പുറത്താണ് എല്ലാ എസ്റ്റാബ്ലിഷ്മെൻ്റുകളും നിലനിൽക്കുന്നത്. പക്ഷെ ലോകത്തെ പുരോഗതിയിലേക്ക് എടുത്ത് ചെല്ലുന്നത് അറിവാണ്, വിശ്വാസമല്ല. വിശ്വാസങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ അത് ദ്രോഹം മാത്രമാണ്. മനുഷ്യരെ ശത്രുക്കളാക്കുന്നത് വിശ്വാസങ്ങളാണ്. വിശ്വാസം മാറ്റി അറിവിൻ്റെ ലോകത്ത് വന്നാൽ അവിടെ മാനവികത മാത്രമേയുണ്ടാകൂ. ജോസഫ് മാഷ് പറഞ്ഞതും ഇതാണ്. പക്ഷെ അങ്ങനെയൊരു മാനവികലോകം വിദൂരമായ ഒരു സ്വപ്നം മാത്രമാണ്. ഒരിക്കലും യാഥാർഥ്യം ആകണമെന്നില്ല. 

ഞാൻ ഹൈന്ദവതയെ പുകഴ്ത്തുന്നത് ഈ മതവിശ്വാസ ലോകത്ത് എനിക്ക്  അപരിമിതമായ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നത് ഈ ഹൈന്ദവത ഇവിടെ നിലനിൽക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് എന്നതിനാലാണ്. ഹിന്ദുക്കൾ ഇവിടെ ഭൂരിപക്ഷമായി ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ സ്വതന്ത്രൻ ആകില്ലായിരുന്നു. ഇത് പോലെ എനിക്ക് എഴുതാനും കഴിയില്ലായിരുന്നു. ബി.ജെ.പി.യെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ കാരണം അവർ ഭരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് രാജ്യത്തെ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, ആർക്കും ഒരു ദോഷവും ചെയ്യുന്നില്ല, പിന്നെ കേന്ദ്രത്തിൽ മന്ത്രിമാരൊന്നും ഒന്നിലും കൈയ്യിട്ട് വാരുന്നില്ല എന്നതൊക്കെയാണ്. ഇത്രയും പ്രൊഫഷണലായ കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരെ മോദി മന്ത്രിസഭയിൽ അല്ലാതെ കണ്ടിട്ടും ഇല്ല. അതൊക്കെ നോക്കുമ്പോൾ മന്മോഹൻ സിങ്ങിൻ്റെ രണ്ട് ടേം മന്ത്രിസഭയിലും അദ്ദേഹം ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാം ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത അലവലാതികളായിരുന്നു. 

പിന്നെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ കാര്യം എടുത്താൽ ബി.ജെ.പി.ക്കാരും കോൺഗ്രസ്സുകാരും മാർക്സിസ്റ്റുകാരും എല്ലാം തുല്യരാണ്. ഒന്നല്ലെങ്കിൽ ഒന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവരാണ് എല്ലാ പാർട്ടിക്കാരും. അതേ സമയം വെറുതെ വിശ്വസിക്കാതെ അറിവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർ, ലോജിക്കലായി ചിന്തിക്കുന്നവർ എല്ലാ പാർട്ടികളിലും ഉണ്ട് താനും. ബി.ജെ.പി.യിലും ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ബി.ജെ.പി.യെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു തടസ്സവും ഇല്ല. എന്നെ ബി.ജെ.പി.യോട് ഏറ്റവും അടുപ്പിക്കുന്ന ഘടകം കപട മതേതരരും ഒരു പ്രത്യേക വിശ്വാസികളും ബി.ജെ.പി.യോട് കാണിക്കുന്ന പകയും വിദ്വേഷവുമാണ്. എനിക്ക് അത്തരം മനോഭാവക്കാരോട് അറപ്പും പുച്ഛവും ആണ്. കാരണം ബി.ജെ.പി. ഇന്ത്യയിൽ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തതല്ല, ജനാധിപത്യപരമായി ജനങ്ങളാൽ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണ് ബി.ജെ.പി. ഇന്ത്യ ഭരിക്കുന്നത്. ജനങ്ങളുടെ പിന്തുണ വേണ്ടത്ര ഇല്ലാത്ത അല്പന്മാരാണ് ബി.ജെ.പി.യെ പഴിക്കുന്നത്. അപ്പോഴും മാന്യത പുലർത്തുന്നത് കൊണ്ടാണ് ബി.ജെ.പി. എനിക്ക് പിന്നെയും സ്വീകാര്യമാകുന്നത്. 

ഏറ്റവും വെറുക്കുന്ന പാർട്ടിയും നേതാക്കളും ഭരണവും ഏതാണെന്ന് തെളിച്ച് പറയേണ്ടതില്ലല്ലൊ. മാർക്സിസം മറ്റൊരു അന്ധവിശ്വാസമാണ്. സമത്വസുന്ദരമായ ലോകം എന്നത് കാൾ മാർക്സിൻ്റെ മനോഹരമായ ഒരു സ്വപ്നം ആയിരുന്നു. ആ സ്വപ്നം ആരെയാണ് വശീകരിക്കാത്തത്. എന്നെയും വശീകരിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ സ്വപ്നം കാണാനും ആ സ്വപ്നം ലോകത്തോട് പറയാനും കാൾ മാർക്സിന് അവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അതൊരു സ്വപ്നം മാത്രമാണ്. യാഥാർഥ്യവുമായി ഒരിക്കലും പൊരുത്തപ്പെടാത്തത്. ആ സ്വപ്നത്തെ യാഥാർഥ്യമാക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ, വിശ്വസിച്ച കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ലോകത്ത് കാട്ടിക്കൂട്ടിയതും ഇപ്പോൾ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നതും എല്ലാവർക്കും അറിയാം. മനുഷ്യൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലും ജനാധിപത്യ സംസ്ക്കാരത്തിലും യോജിക്കുന്ന ഒരാൾക്കും ഈ ഒരു അന്ധവിശ്വാസത്തെ എതിർത്ത് തോല്പിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഹിന്ദുക്കളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ നിർദ്ദോഷമാണ്. പക്ഷെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റിൻ്റെയും ഇസ്ലാമിസ്റ്റിൻ്റെയും വിശ്വാസങ്ങൾ മാനവികതയ്ക്ക് എതിരാണ് ആപത്താണ്. അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അപകടമാണ്. 

കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ഭാവി ?

എക്സിറ്റ് പോൾ പ്രവചനം ശരിയായി കേരളത്തിൽ യു.ഡി.എഫ്. തോറ്റാൽ അതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പാഠം എന്തായിരിക്കുമെന്നാൽ കോൺഗ്രസ്സിനെ പോലെ അഗ്രസ്സീവ്നെസ്സ് (അക്രമണോത്സുകത) തീരെയില്ലാത്ത പാർട്ടിക്ക് ഇന്ത്യയിൽ എവിടെയും പ്രസക്തിയില്ല എന്നതാണു. ബി.ജെ.പി.യുടെ വിജയം അവരുടെ അഗ്രസ്സീവ്‌നെസ്സ് ആണു. മമതയുടെ വിജയവും അവരുടെ അക്രമണോത്സുകത തന്നെ. കോൺഗ്രസ്സുകാർ ആക്രമിക്കാൻ പോയിട്ട് പ്രതിരോധിക്കാൻ പോലും നിൽക്കുകയില്ല. ശാരീരികാക്രമണം എന്നാരും തെറ്റിദ്ധരിച്ചു പോകല്ലേ. രാഷ്ട്രീയാക്രമണം ആണു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

അഴിമതിയൊക്കെ വെറുതെ. അത് ആക്രമണത്തിനുള്ള ആയുധമാക്കുന്നതിലാണു മിടുക്ക്. ലാവലിൻ എന്താ ചെറിയ അഴിമതിയാണോ, എന്നാൽ കോൺഗ്രസ്സ് ഒരിക്കലും അത് സി.പി.എമ്മിനെ പ്രത്യാക്രമണം നടത്താനുള്ള ആയുധമാക്കിയില്ല. ആളുകൾക്ക് അഴിമതി നടക്കുന്നതിൽ പ്രശ്നമില്ല. കാരണം എല്ലാവരും അഴിമതിയുടെ ഉപഭോക്താക്കളാണു. എന്നാൽ ആരു അഴിമതിയെ ആക്രമണത്തിനുള്ള ആയുധമാക്കുന്നുവോ ജനങ്ങൾ അവർക്ക് പിന്തുണ കൊടുക്കും. കേരളത്തിൽ സർക്കാരിനു ശരിക്കും നഷ്ടം സംഭവിച്ച പച്ചയായ അഴിമതി ലാവലിൻ ആണു. എന്നാൽ ഇവിടെ ആഘോഷിക്കപ്പെട്ട അഴിമതി സർക്കാരിനു ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്ത സ്വകാര്യതട്ടിപ്പായ സോളാറും. എന്ത്കൊണ്ട്? സോളാറിനെ സർക്കാരിന്റെ അഴിമതിയായി അഗ്രസ്സീവായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാൻ തല്പരകക്ഷികൾക്ക് സാധിച്ചു. കോൺഗ്രസ്സുകാർ ലാവലിനെ അങ്ങനെ ഉപയോഗിച്ചില്ല.

കേന്ദ്രത്തിൽ 2ജി സ്പെക്ട്രം അഴിമതിയാക്കി കോൺഗ്രസ്സിനെതിരെ എല്ല്ലാ ഭാഗത്ത് നിന്നും ആക്രമണം നടത്തിയപ്പോൾ കോൺഗ്രസ്സുകാർ പ്രതിരോധിക്കാൻ നിന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല സത്യം ജനങ്ങളോട് പറയാൻ പോലും മെനക്കെട്ടില്ല. 2ജി എന്നത് അഴിമതിയല്ല എന്നത് പച്ചയായ യാഥാർഥ്യമാണു. രണ്ട് വർഷം മുൻപ് 2ജി സ്പെക്ട്രം ലേലം ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ സർക്കാരിനു ഒന്നേമുക്കാൽ ലക്ഷം കോടി രൂപ വരുമാനം കിട്ടുമായിരുന്നു എന്നും ലേലം ചെയ്യാത്തത് കൊണ്ട് അത്രയും തുക ഖജനാവിനു നഷ്ടം ആയി എന്നുമാണു സി.എ.ജി.യുടെ കണക്ക്. ഏതോ ഒരു ഗോപികൃഷ്ണൻ എന്ന് ഓർമ്മ അയാളാണു ഇത് അഴിമതിയായി ആദ്യം ചിത്രീകരിച്ചത്. പിന്നെയത് എല്ലാവരും ഏറ്റുപിടിച്ചു. അത് അഴിമതിയല്ല സി.എ.ജി.യുടെ ഒരു നിരീക്ഷണം മാത്രമാണു എന്ന് പറയാൻ ഒരു കോൺഗ്രസ്സുകാരനും തുനിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ അന്നും ഇക്കാര്യം വിശദീകരിച്ച് നിരന്തരം ബ്ളോഗിൽ എഴുതുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അന്ന് 2ജി ലേലം നടന്നില്ലല്ലൊ, മാത്രമല്ല എന്തിനു ലേലം നടത്തണം? 2ജി ലേലം ചെയ്യണ്ട എന്നത് ഒന്നാം യു.പി.എ. സർക്കാരിനു മുൻപ് ഭരിച്ച എൻ.ഡി.എ. സർക്കാരിന്റെ നയം ആയിരുന്നു. പ്രമോദ് മഹാജൻ ആയിരുന്നു ടെലികോം മന്ത്രി. 2ജി സ്പെക്ട്രം ലൈസൻസ് ഫീസ് വാങ്ങി അനുവദിച്ചാൽ മതി എന്നായിരുന്നു ആ നയം. പിന്നീട് യു.പി.എ. ഭരണത്തിൽ എ.രാജ എന്ന ടെലികോം മന്ത്രിയും ആ നയം പിന്തുടർന്ന് ലൈസൻസ് ഫീ വാങ്ങി 2ജി സ്പെക്ട്രം അനുവദിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ലേലം ചെയ്യണം എന്ന കാര്യം അപ്പോൾ ആരും ചിന്തിക്കുന്നേയില്ല. പിന്നെ രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞ് 3ജി ടെക്‌നോളജി വന്നപ്പോൾ അതിനുള്ള സ്പെക്ട്രം ലേലം ചെയ്യാമെന്ന് യു.പി.എ. സർക്കാർ തീരുമാനമെടുത്തു. ലേലം ചെയ്തു. നല്ല പൈസ സർക്കാരിനു കിട്ടി. സി.എ.ജി. ഓഡിറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ പറയുന്നു, എന്നാൽ പിന്നെ അന്ന് 2ജിയും ലേലം ചെയ്തെങ്കിൽ ഇന്ന് 3ജിക്ക് കിട്ടിയ നിരക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 1.75 ലക്ഷം കോടി സർക്കാരിനു കിട്ടിയേനേ എന്ന്. 3ജിക്ക് കിട്ടിയ അതേ പണം രണ്ട് വർഷം മുൻപ് 2ജിക്ക് കിട്ടും എന്ന് എങ്ങനെയാണു സി.എ.ജി.ക്ക് അനുമാനിക്കാൻ കഴിയുക?

എന്തോ ആകട്ടെ, സി.എ.ജി. അങ്ങനെയൊന്നു നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ലേലം ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ കിട്ടുമായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ ഒന്നേമുക്കാൽ ലക്ഷം കോടി രൂപ (അതായത് കിട്ടാത്ത രൂപ) അടിച്ചുമാറ്റി എന്നൊരു അഴിമതിക്കഥ നാട്ടിൽ പ്രചരിക്കുന്നതാണു പിന്നെ കണ്ടത്. ഇന്നും ആളുകൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് 2ജിയിൽ അത്രയും കോടി കോൺഗ്രസുകാർ കട്ടു എന്നാണു. സത്യാവസ്ഥ അതായത് ഈ ഒന്നേമുക്കാൽ കോടി എന്നത് ഒരു സാങ്കല്പിക കണക്കാണെന്ന് ജനങ്ങളോട് പറഞ്ഞ് പ്രതിരോധിക്കാൻ ഒരു കോൺഗ്രസ്സുകാരനും മുന്നോട്ട് വന്നില്ല.

അതേ സമയം, മൂർത്തമായ അഴിമതിയായ ലാവലിൻ ഇടപാടിനെ സി.പി.എം. എത്ര സമർത്ഥമായാണു മറച്ച് പിടിക്കുന്നത്. യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ലാതെ ഒരു യൂനിറ്റ് വൈദ്യുതി പോലും അധികം ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ സർക്കാരിന്റെ ഖജനാവിൽ നിന്ന് 375 കോടി ചെലവായി. പാഴ്ചെലവ്. 2ജിയിൽ ഒരു നയാപൈസ എങ്ങും മറിഞ്ഞില്ല. അത് ഒന്നേമുക്കാൽ ലക്ഷം കോടി കട്ടത് പോലെയായി. എങ്ങനെയുണ്ട്? ഇതാണു പറഞ്ഞത്, കോൺഗ്രസ്സ് പാർട്ടിക്ക് ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ അതിജീവിയ്ക്കാൻ അർഹതയില്ല. തങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുള്ള ന്യായം പോലും പറഞ്ഞ് പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത ശുദ്ധപാവങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ ആക്രമിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും. അഗ്രസ്സീവ് രാഷ്ട്രീയം മാത്രമേ വിജയിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ. കോൺഗ്രസ്സിൽ ഒരു കെജ്രിവാൾ പോലും ഇല്ല. പിന്നെ എങ്ങനെ പിടിച്ചു നിൽക്കും?

മേമ്പൊടി : കേരളത്തിൽ ബി.ജെ.പി. ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നത് കൊണ്ട് മുസ്ലീങ്ങളിൽ ഒരു ഇൻസെക്യൂരിറ്റി ബോധം തോന്നുകയും അതിന്റെ ഭാഗമായി വർഗീയതയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇടത് പക്ഷത്തിനു മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് കരുതി മുസ്ലീങ്ങളിൽ സി.പി.എം. അനുകൂലതരംഗം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നും ബഷീർ വള്ളിക്കുന്നിനെ പോലുള്ളവരുടെ എഴുത്തുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ചിലർ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആയിക്കോട്ടെ, അതും ബി.ജെ.പി.ക്കല്ലേ ഗുണം ചെയ്യുക. ഹിന്ദുക്കൾ അപ്പോൾ ബി.ജെ.പി.യിൽ ഊറിക്കൂടുമല്ലൊ.

കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം ഒഴിക !

കക്ഷിരാഷ്ട്രീയമാണു ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശാപം. നിലവിലെ പാർട്ടികളെല്ലാം കക്ഷിരാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളാണു. വോട്ട് ബാങ്ക് ഉണ്ടാക്കുക, മുന്നണിയുണ്ടാക്കി ഭരിക്കുക, ആസ്തികൾ സ്വരുക്കൂട്ടുക, ബിസിനസ്സ് സംരംഭങ്ങൾ നടത്തുക, പോഷകസംഘടനകൾ ഉണ്ടാക്കുക ഇതൊക്കെയാണു നിലവിലെ പരമ്പരാഗത കക്ഷിരാഷ്ട്രീയശൈലി. ഇതിന്റെയൊക്കെ ഗുണഭോക്താക്കൾ അതാത് പാർട്ടിയിലെ മേൽത്തട്ട് നേതാക്കളാണു. ഈ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം നിമിത്തം നമ്മുടെ ജനാധിപത്യം വളർച്ച മുരടിച്ച് സ്തംഭിച്ച് നിൽക്കുകയാണു. ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു വിലയും ഇല്ല. ജനങ്ങൾ വെറും വോട്ടുകുത്തി യന്ത്രങ്ങൾ മാത്രം. നേതാക്കൾ വരുമ്പോൾ യജമാനനെ കാണുന്ന പോലെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ഓച്ഛാനിച്ച് തലചൊറിയുന്ന അടിമകൾ മാത്രമാണു ജനങ്ങൾ. ജനങ്ങൾക്ക് തങ്ങളുടെ വില അറിയുന്നില്ല. കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം കൊണ്ട് ജനങ്ങൾ ഭിന്നിച്ച് നിൽക്കുന്നതാണു ഈ ദുരവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണം.

കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിനു എതിരായി ജനങ്ങളുടെ മൂവ്‌മെന്റ് ഉയർന്നുവരണം. അപ്പോൾ ജനങ്ങളായിരിക്കും യജമാനന്മാർ. രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകർ ജനങ്ങളുടെ സേവകർ മാത്രമായിരിക്കും. ജനങ്ങളെ സേവിക്കാൻ താല്പര്യമുള്ളവർ മാത്രം രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനത്തിനു വന്നാൽ മതി. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചാൽ നേതാവാകാം , അധികാരം നുണയാം എന്ന് കരുതുന്ന സ്ഥാനമോഹികളെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിനിർത്തണം. അപ്പോഴാണു ശരിയായ ജനാധിപത്യം പ്രവർത്തിക്കുക. നമ്മുടെ കാതലായ പ്രശ്നം കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നീരാളിപ്പിടുത്തമാണു. അഴിമതിയും സ്വജനപക്ഷപാതവും എല്ലാം കഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണു. കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം സ്വതന്ത്ര സിവിൽ സമൂഹം ഉരുത്തിരിയുന്നതിലൂടെയാണു സാധ്യമാവുക.

അതിനാണു പുതിയൊരു പൊളിറ്റിക്കൽ മൂവ്മെന്റ് വേണ്ടത്. ആ മൂവ്മെന്റ് പുതിയൊരു പാർട്ടിയുടെ രൂപത്തിൽ തന്നെയാകാം. ആ പാർട്ടി നിലവിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ തെറ്റുകൾ ചെയ്യരുത്. ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ: പോഷക സംഘടനകൾ ഉണ്ടാക്കരുത്. ഓരോ വിഭാഗവും സ്വതന്ത്രമായാണു സംഘടിക്കേണ്ടത്. അതായത് യുവാക്കളോ വിദ്യാർത്ഥികളോ തൊഴിലാളികളോ അങ്ങനെ ഏത് വിഭാഗമായാലും അവർ സ്വതന്ത്രരായി സംഘടിക്കട്ടെ. പാർട്ടികളുടെ വാലായി അതാത് വിഭാഗങ്ങളെ ഭിന്നിപ്പിക്കാൻ ഇടയാകരുത്. പിന്നെ ബിസിനസ്സ് ചെയ്യരുത്, ആസ്തികൾ സ്വരൂപിക്കരുത്. രാഷ്ട്രീയം തൊഴിലാക്കരുത്. നിലവിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയക്കാരുമായി ഭരിക്കാൻ വേണ്ടി മുന്നണിയുണ്ടാക്കരുത്. രാഷ്ട്രീയം ഭരിക്കാനുള്ളതല്ല. ഭരണാധികാരം ഏറ്റെടുക്കുന്നത് ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ജനങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയായിട്ടാണു. അധികാരം ജനങ്ങൾക്കാണു. ജനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ജനപ്രതിനിധികൾ തല കുനിക്കണം. ജനങ്ങളെ കൊണ്ട് കുനിപ്പിക്കരുത്.

ഇന്നത്തെ പത്രത്തിൽ ആം ആദ്മി പാർട്ടി നേതാവ് യോഗേന്ദ്ര യാദവ് പ്രസ്താവിച്ച ചില കാര്യങ്ങൾ വായിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ ചില കാര്യങ്ങൾ ശരിയായ ജനകീയരാഷ്ട്രീയമാണു. മൂന്നാം മുന്നണി പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ 'സൗകര്യത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ധാരണകൾ' മാത്രമാണെന്നും ഇത് പോലുള്ള സംഘങ്ങളിൽ എ.എ.പി. ചേരില്ല എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എ.എ.പി. ഒരു കക്ഷിയുമായും ധാരണ ഉണ്ടാക്കില്ല എന്നും ഞങ്ങൾ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിനെതിരായ സംവിധാനമാണെന്നും യോഗേന്ദ്രയാദവ് പറയുകയുണ്ടായി. സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പാർട്ടിയാണു എ.എ.പി. എന്നും പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പ്രായോഗിക പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കുന്നതിലാണു എ.എ.പി. വിശ്വസിക്കുന്നത് എന്നും യോഗേന്ദ്രയാദവ് കൂട്ടിച്ചേർത്തു.

യോഗേന്ദ്രയാദവിന്റെ വാക്കുകൾ ജനാധിപത്യത്തിനു പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതാണു. കക്ഷിരാഷ്ട്രീയമാണു ജനാധിപത്യത്തിനു ബാധിച്ച അർബുദരോഗമെന്നും അതിനാണു ചികിത്സ വേണ്ടതെന്നും യോഗേന്ദ്ര യാദവ് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഒരുപാട് യോഗേന്ദ്രമാർ ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കി രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കാളികളായാൽ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നേരും നെറിയും നാട്ടിൽ പുലർന്നുകൂടായ്കയില്ല.

യോഗേന്ദ്ര യാദവ് മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് വായിക്കാം.

ഏപ്രിൽ 10ന്റെ പ്രാധാന്യം

കേരളത്തിൽ 20 പാർലമെന്റ് സീറ്റുകളിലും യു.ഡി.എഫ്. അനായാസവിജയം കരസ്ഥമാക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയകാലാവസ്ഥയാണു കാണുന്നത്. കോടതി നിരീക്ഷിച്ച പോലെ സാധാരണക്കാർക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വിവരവും ബുദ്ധിശക്തിയുമുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും ചപ്പടാച്ചി പറഞ്ഞ് ആളുകളെ പറ്റിക്കാമെന്ന് കരുതുന്ന നേതാക്കൾക്കാണു ബുദ്ധിയും വിവരവും കുറവ്. സഖാവ് കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണനേക്കാളും ബുദ്ധി എന്തായാലും കേരളത്തിലെ സാധാരണക്കാർക്കുണ്ട്. ഇക്കുറി കോൺഗ്രസ്സ് പാർട്ടിയോടോ യു.ഡി.എഫിനോടോ സർക്കാരിനോടോ സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു വിരോധവും ഇല്ല. പൊതുവെ കാണപ്പെടാറുള്ള സർക്കാർ വിരുദ്ധതരംഗവും നിലവിൽ ഒട്ടും ഇല്ല. ഒരു സർക്കാരിനു കഴിവാവുന്ന പോലെയൊക്കെ കേരളസർക്കാർ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ജനം വിലയിരുത്തുന്നു.

പ്രതിപക്ഷത്താണെങ്കിൽ, തങ്ങൾ ആളെക്കൊല്ലുന്ന പാർട്ടിയല്ലെന്നും ആരെയെങ്കിലും കൊല്ലുകയെന്നത് പാർട്ടി അജണ്ടയല്ലെന്നും സി.പി.എമ്മിന്റെ ഉന്നത നേതാക്കൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. എന്ത്കൊണ്ടാണിങ്ങനെ പറയേണ്ടി വരുന്നത്? പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കോടിയേരിയും കൂട്ടരും ജയിലിൽ പോയി കൊടി സുനിയെയും കിർമ്മാണിയെയും മറ്റും കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. പാർട്ടിയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി എന്ന് പറയുന്ന കെ.സി.രാമചന്ദ്രനെ സി.പി.എം.കേന്ദ്രക്കമ്മറ്റി അംഗങ്ങൾ ജയിലിൽ പോയി കണ്ട് മുക്കാൽ മണി നേരം സംസാരിക്കുന്നു. പൊളിറ്റ് ബ്യൂറോ മെമ്പർമാരും കേന്ദ്രക്കമ്മറ്റിക്കാരും ജയിലിൽ പോയി കാണാൻ മാത്രം എന്ത് പ്രാമാണികത്വമാണു കൊടിക്കും കിർമ്മാണിക്കും കെ.സി.രാമചന്ദ്രനും മറ്റും ഉള്ളത്.

എന്നിട്ടും പറയുന്നു സി.പി.എമ്മിനു ആളുകളെ കൊല്ലുന്ന നയമില്ല എന്ന്. ഇത് സാധാരണക്കാരുടെ പഴ്സും അവരുടെ വിവരനിലവാരവും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ് നേതാക്കൾക്ക് ഇല്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണു. പണ്ട് ശരിയാണു, നേതാക്കൾ പറയുന്നതായിരുന്നു ആളുകൾക്ക് വിജ്ഞാനം. ഇന്ന് മൊബൈൽ ഇന്റർനെറ്റ് വ്യാപകമായ ഇക്കാലത്ത് വിവരക്കേട് പറയുന്ന നേതാക്കൾ പരിഹാസ്യരാവുകയാണു ചെയ്യുക. ഷുക്കൂറിന്റെ കേസ് സി.ബി.ഐ.ക്ക് വിടണം എന്ന ഹരജി പരിഗണിക്കവേ ഷുക്കൂറിന്റെ ഉമ്മയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനാണോ കേസ് സി.ബി.ഐ.ക്ക് സർക്കാർ വിടുന്നത് എന്ന ഒരു ജഡ്‌ജിയുടെ വിവരംകെട്ട പരാമർശവും സാധാരണക്കാർ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

സി.പി.എം. ഒരു കൊലയാളിപാർട്ടിയാണെന്ന് മാർക്സിസ്റ്റുകാരല്ലാത്ത മുഴുവൻ മലയാളികളും സമ്മതിക്കും. മാർക്സിസ്റ്റുകാർ മാത്രമല്ലല്ലൊ കേരളത്തിലുള്ളത്. ഇപ്പോൾ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളിൽ മാർക്സിസ്റ്റുകാരല്ലാത്ത ജനാധിപത്യവിശ്വാസികളാണു ഭൂരിപക്ഷം. ആ ജനാധിപത്യവിശ്വാസികളുടെ ഏകീകരണമാണു ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ പ്രത്യേകത. ടി.പി.യുടെയും ഷുക്കൂറിന്റെയും കൊല മാർക്സിസ്റ്റുകൾക്ക് കൊലയാളികളുടെ പ്രതിരൂപമാണു നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ദൗർഭാഗ്യകരമായ മറ്റ് കൊലപാതകങ്ങൾ സംസ്ഥാനത്ത് നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതൊക്കെ ഒറ്റപ്പെട്ട കൊലകളാണു. ഒന്നോ അതിൽ കൂടുതലോ ആൾക്കാരാണു ആ കൊലകൾക്കുത്തരവാദികൾ. എന്നാൽ സി.പി.എം.കൊലകൾക്ക് ആ പാർട്ടി മൊത്തം ഉത്തരവാദിയാണു. സി.പി.എം.പാർട്ടിയാണു കൊല്ലുന്നത്. അല്ലാതെ ഒറ്റപ്പെട്ടവരല്ല. അത്കൊണ്ടാണു പൊളിറ്റ് ബ്യൂറോ അംഗങ്ങൾ വരെ ജയിലിൽ പോയി കൊലയാളികളെ കാണുന്നത്. പ്രൊഫഷനൽ രീതിയിൽ ആളുകളെ കൊല്ലുക, ബിനാമിപ്രതികളുടെ ലിസ്റ്റ് പോലീസിനു നൽകുക, സാക്ഷികളെ വീട്ടിൽ പോയി ഭീഷണിപ്പെടുത്തുക, കൊലയാളികൾക്ക് വേണ്ടി ഫണ്ട് പിരിക്കുക ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് സി.പി.എം.ആണു. ഇന്ത്യയിൽ മറ്റൊരു പാർട്ടിയും ഈ രീതിയിൽ ആളെ കൊല്ലുന്നില്ല.

നരേന്ദ്രമോഡിയുടെ പ്രധാനമന്ത്രിയവതാരമാണു യു.ഡി.എഫിനു അനുകൂലമായ മറ്റൊരു ഘടകം. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ ഇത്രയും കാലത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്കിടയിൽ ഞാനാണു പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ ആരും കാടിളക്കി വന്നിട്ടില്ല. പ്രചണ്ഡമായ ആ വരവ് ഭീതിയോടെയാണു കേരളത്തിലെ മതന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ കാണുന്നത്. പ്രധാനമന്ത്രി പദത്തിനു മത്സരിക്കുമ്പോഴേ ഇങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇയ്യാൾ പ്രധാനമന്ത്രിയായാൽ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ എന്ന് ജനാധിപത്യവിശ്വാസികൾ ഭയപ്പെടുന്നു. നരേന്ദ്രമോഡി ഹൈലൈറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നതിൽ ഫാസിസത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമായും ഉണ്ട്. നമ്മുടേത് പാർലമെന്ററി സിസ്റ്റമാണു. പ്രസിഡൻഷ്യൽ സമ്പ്രദായമല്ല. പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനത്തേക്കോ പ്രസിഡണ്ട് സ്ഥാനത്തേക്കോ അല്ല ഇവിടെ ആളുകൾ മത്സരിക്കുക. ജനപ്രതിനിധിയാവാൻ വേണ്ടിയാണു. ആ പ്രതിനിധികളാണു പിന്നീട് പ്രധാനമന്ത്രിയെയോ പ്രസിഡണ്ടിനെയോ തെരഞ്ഞെടുക്കുക.

ഞാനാണു പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാർത്ഥി എന്ന് മോഡി പറയുമ്പോഴും , മോഡിയാണു പ്രധാനമന്ത്രിസ്ഥാനാർത്ഥി എന്ന് ബി.ജെ.പി.പറയുമ്പോഴും അത് പാർലമെന്ററി സമ്പ്രദായത്തെ തുരങ്കം വെക്കാനുള്ള കുത്സിതശ്രമമാണു. നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിനു വിരുദ്ധമാണു. മാത്രമല്ല കോൺഗ്രസ്സ് മുക്ത് ഭാരത് എന്നൊരു മുദ്രാവാക്യം കൂടി മോഡിയും മോഡിഭക്തരും മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നുണ്ട്. കോൺഗ്രസ്സിനെ ഇല്ലാതാക്കിയാൽ, ജർമ്മനിയെ ഹിറ്റ്ലർ അന്ന് കൈവശപ്പെടുത്തിയ പോലെ ഇന്ത്യയെ നരേന്ദ്രമോഡിക്ക് സ്വന്തമാക്കാലോ എന്നായിരിക്കും മോഡിഭക്തർ കനവ് കാണുന്നുണ്ടാവുക. ഇതും സാധാരണക്കാർ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്. അത്കൊണ്ട് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ജനാധിപത്യത്തിനും മതേതരത്വത്തിനും സമാധാനത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള നിർണ്ണായകമായ പോരാട്ടമാണു. ആയതിനാൽ 20 സീറ്റിലും യു.ഡി.എഫ്. ജയിച്ചേ തീരൂ.

സ്വാതന്ത്ര്യം ജനങ്ങൾക്ക് !

NSUI മുൻ പ്രസിഡണ്ട് അൽകാ ലാംബാ കോൺഗ്രസ്സിൽ നിന്ന് രാജി വെച്ച് ആം ആദ്മി പാർട്ടിയിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അവർ കോൺഗ്രസ്സിനെയും എ.എ.പി.യെയും താരതമ്യപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞ ഒരു വാചകം ഇന്ത്യയിൽ മുഴുവൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒന്നാണു. പാർട്ടിയിൽ ചില്ലറ ആൾക്കാർ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ കൂടിയിരുന്നാണു എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളും എടുക്കുന്നത് എന്നാൽ ആം ആദ്മി പാർട്ടി ജനങ്ങളോട് ചോദിച്ചിട്ടാണു എല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത് എന്നാണു. ഒരു ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥിതിയിൽ പാർട്ടികൾക്കോ സർക്കാരുകൾക്കോ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒന്നും മറച്ചു വയ്ക്കാൻ ഉണ്ടാകരുത്. എല്ലാം സുതാര്യമായിരിക്കണം. ഏത് പാർട്ടിയിൽ വിശ്വസിച്ചാലും ജനങ്ങൾ ഒന്നാണു. ഇന്ത്യയുടെ മക്കളാണു.

അങ്ങനെ സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു നിലയും വിലയും വരുന്ന കാഴ്ചയാണു കാണുന്നത്. ഇത് വരെ രാഷ്ട്രീയക്കാർ കരുതിയത് ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തീരുമാനം എടുക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ നേതാക്കളായ ഞങ്ങൾ മാത്രമാണു എന്നും, ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് ജനങ്ങൾ അനുസരിച്ചാൽ മതിയെന്നുമായിരുന്നു. നേതാക്കൾ എന്നാൽ ഒരു വരേണ്യവർഗ്ഗം ആണെന്നും എല്ലാ പാർട്ടികളിലെയും നേതാക്കൾ ഈ വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടതാണെന്നും എല്ലാ പാർട്ടിക്കാരും വിശ്വസിച്ചു. ജനങ്ങളെ ഈ നേതാക്കൾ പങ്ക് വെച്ചു. എന്നിട്ട് അടച്ചിട്ട മുറികളിലിരുന്നു തങ്ങളുടെ വോട്ട് ബാങ്കിൽ ഇത്ര അടിമകളുടെ വോട്ട് ഉണ്ട് എന്ന് വിലപേശി സീറ്റ് ചർച്ചകളിൽ മുഴുകി.

ജനങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലുമായി അഭിപ്രായമുണ്ടാകും എന്ന് ഈ നേതാക്കൾക്ക് ചിന്തിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താനാരാണെന്നറിയാമോ സവിശേഷസിദ്ധിയുള്ള നേതാവാണു താൻ എന്നാണു ഓരോ നേതാവിന്റെയും ഭാവം. ഈ നേതൃവർഗ്ഗവും ഉദ്യോഗസ്ഥപ്രഭുക്കളും വൻകിട മൂലധനമാഫിയകളും ചേർന്നാണു ഇന്ത്യയെ ഭരിക്കുന്നത്. ഈ ഭരണം ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല. മറിച്ച്, ഇപ്പറഞ്ഞ നേതൃവർഗ്ഗ-ഉദ്യോഗസ്ഥ-മൂലധന കൂട്ടുക്കെട്ടിനു വേണ്ടിയാണു. അവർ മൃഷ്ടാന്നം തിന്നു ഏമ്പക്കം ഇട്ടു എണീറ്റുപോകുമ്പോൾ ജനങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും എല്ലിൻ കഷണം എറിഞ്ഞുകൊടുക്കുകയാണു പതിവ്.

യഥാർത്ഥ ജനനായകർ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ഈ രാഷ്ട്രീയ-ഉദ്യോഗസ്ഥ-മൂലധന അവിശുദ്ധ കൂട്ടുകെട്ട് തകർക്കണം. പിന്നെ രാജ്യത്തെ സകല സർക്കാർ ആഫീസുകളിലെയും ജീവനക്കാരെക്കൊണ്ട് പണി എടുപ്പിക്കണം. പണി എടുക്കാതെ സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ശമ്പളം കൊടുത്ത് പോറ്റുന്ന ഏർപ്പാട് അവസാനിപ്പിക്കണം. ഈ ഓഫീസർ അഥവാ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ എന്ന വാക്ക് തന്നെ നിരോധിക്കണം. കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിലാണു ആഫീസർമാർ വിലസിയത്. ജനാധിപത്യത്തിൽ ആഫീസർ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. ജനസേവകരേ പാടുള്ളൂ.

ഇന്ത്യൻ ജനത അവരുടെ യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി ഒരു രണ്ടാം സ്വാതന്ത്ര്യസമരം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ആദ്യത്തെ സമരത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയത് രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികൾക്കും ഉദ്യോഗസ്ഥവർഗ്ഗത്തിനും മൂലധനശക്തികൾക്കും ആണു. രണ്ടാം സമരത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയാൽ ജനങ്ങൾ ഇപ്പറഞ്ഞവർക്ക് മേൽ ആധിപത്യം നേടും. ആം ആദ്മി പാർട്ടി സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഭാരതത്തിലെ ജനകീയപ്രസ്ഥാനമായി ഉയർന്നു വരാൻ പോവുകയാണു. ആ ഉയർച്ച നാളെയോ മറ്റന്നാളോ വിജയം കാണും എന്നില്ല. ആത്യന്തികമായി ജനങ്ങൾ വിജയിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.  

ആം ആദ്മിയായി അണിചേരുക !

അഴിമതി എന്ന് വിളിച്ചുകൂവുന്നുണ്ടെങ്കിലും രാജ്യത്തെ മുക്കാൽ ഭാഗം രാഷ്ട്രീയക്കാരും പെരുങ്കള്ളന്മാരാണു എന്ന വസ്തുത ആർക്കും നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവനവന്റെ പാർട്ടിയിലെ കള്ളനേതാക്കളെ മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ടാണു ഓരോ പാർട്ടിവിശ്വാസിയും മറ്റേ പാർട്ടി കട്ടുമുടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നത്. തന്റെ പാർട്ടിയിൽ കക്കുന്നവരും, അഴിമതിയുടെയും കൈക്കൂലിയുടെയും ഗുണഫലം പറ്റുന്നവരുമായ ചോട്ടാ-ബഡാ നേതാക്കൾ ആരും ഇല്ല എന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പാർട്ടി അനുഭാവിക്കും പറയാൻ കഴിയില്ല.

രാജ്യത്ത് നടക്കുന്ന സകല അഴിമതിയുടെയും കൈക്കൂലിയുടെയും കള്ളത്തരത്തിന്റെയും പ്രഭവകേന്ദ്രങ്ങൾ നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികൾ തന്നെയാണു. അങ്ങനെ കള്ളന്മാർ നാട് ഭരിക്കുന്നത്കൊണ്ടാണു ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർക്ക് അഴിമതി നടത്താനും വ്യാപാരികൾക്ക് കരിഞ്ചന്തയും പൂഴ്ത്തിവെപ്പും നടത്താനും സാധിക്കുന്നത്. നൂറു രൂപ മുതൽ മേലോട്ട് കൈക്കൂലി കൊടുത്താൽ എന്ത് നിയലംഘനവും നടത്താൻ സാധിക്കും എന്ന് ഏത് ഉദ്യോഗസ്ഥനും പൗരന്മാർക്കും അറിയാം.

മറ്റുള്ള പാർട്ടികളെ കള്ളന്മാർ കട്ടുമുടിക്കുന്നവർ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണു ഇവിടെ ഓരോ പാർട്ടിയും കക്കുന്നത്. കളവ് കളവ് , അഴിമതി അഴിമതി എന്ന് ഏത് പാർട്ടി ഏറ്റവും ഉറക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോ ആ പാർട്ടി തന്നെയായിരിക്കും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കക്കുന്നുണ്ടാവുക. എല്ലാ പാർട്ടിയിലും സത്യസന്ധരും ത്യാഗശീലരും രാഷ്ട്രീയത്തെ ജനസേവനമായി കാണുന്നവരും ഉണ്ടാകും. എന്നാൽ പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ രാഷ്ട്രീയം ഇന്ന് കട്ടുസമ്പാദിക്കാനുള്ള വേദിയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വന്ന് രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ട് മാത്രം സമ്പാദിച്ചുകൂട്ടിയവർ എല്ലാ പാർട്ടികളിലും ഉണ്ട്.

ഇങ്ങനെ കള്ളന്മാരും അഴിമതിക്കാരും അവിഹിതമായ ഏത് മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ചും പണം സമ്പാദിക്കുന്ന ചെറുത്-വലുത് നേതാക്കൾ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പെരുകിയത്കൊണ്ട് വലിയൊരു വിഭാഗം ആളുകൾ രാഷ്ട്രീയത്തെ പുച്ഛത്തോടെ കണ്ട് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് നിൽക്കുകയാണു. അങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയം ഇന്നൊരു പ്രഹസനം മാത്രമായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ ആരോപണം വാരിപ്പൂശി സ്വന്തം അനുയായികൾക്ക് മുന്നിൽ സ്വയം മാന്യനാകാൻ നേതാക്കൾക്ക് കഴിയുന്നു എന്നിടത്താണു രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ വിജയം.

ഇതിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തെയും ജനങ്ങളെയും രക്ഷിക്കാൻ ഒരു മിശിഹ അവതരിക്കണമായിരുന്നു. പക്ഷെ പ്രവാചകന്മാരുടെയും അവതാരങ്ങളുടെയും കാലം കഴിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. സാധാരണക്കാരിൽ നിന്ന് അങ്ങനെയൊരു പ്രസ്ഥാനം ഉയർന്നുവരേണ്ടിയിരുന്നു. ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അത് ഉയർന്നുവരികയും ചെയ്യും. അതൊരു പ്രകൃതിനിയമമാണു. വെള്ളക്കാരൻ രാജ്യത്തെ കൊള്ളയടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ സ്വാതന്ത്ര്യസമര പ്രസ്ഥാനം ഉയർന്നുവന്നില്ലേ അത് പോലെ. നിലവിൽ രൂപം കൊണ്ടുവരുന്ന ആം ആദ്മി പ്രസ്ഥാനം രാജ്യത്തെ നവീകരിക്കാനും ശുദ്ധീകരിക്കാനും മാലിന്യങ്ങൾ തൂത്തുവാരാനുമുള്ള ജനകീയപ്രസ്ഥാനമായി വളരാനുള്ള സാധ്യതയാണു കാണുന്നത്.

അരവിന്ദ് കെജ്‌രിവാൾ എന്ന വ്യക്തിയുടെ ഭൂതകാലം മനസ്സിലാക്കുന്നവർക്ക് ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ഭാവി പ്രധാനമന്ത്രിയായും, രാജ്യത്തെ നേരായ പാതയിൽ നയിക്കാൻ കഴിയുന്ന നേതാവായും സങ്കല്പിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്. അത്കൊണ്ട് കെജ്‌രിവാളിനെയും ആം ആദ്മി പാർട്ടിയെയും ശത്രു ആയിട്ടല്ല മറ്റ് പാർട്ടി അണികൾ കാണേണ്ടത്. സ്വന്തം പാർട്ടിയെയും നേതാക്കളെയും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും അങ്ങനെ പൊതുരംഗം സംശുദ്ധമാക്കാൻ നിമിത്തമാകുന്ന അഭിനവമിശിഹ ആയിത്തന്നെ മറ്റ് പാർട്ടി അണികൾ കെജ്‌രിവാളിനെ കാണണം. ആ ആദ്മി മൂവ്‌മെന്റും കെജ്‌രിവാളും പരാജയപ്പെട്ടാൽ അതിന്റെ നഷ്ടം രാഷ്ട്രത്തിനു തന്നെയാണെന്ന് ഓരോ പാർട്ടിക്കാരനും കണ്ണ് തുറന്നു കാണണം. കെജ്‌രിവാളിനെ എതിർക്കുന്നതിനു പകരം സ്വന്തം പാർട്ടി നേതാക്കളെ വിചാരണ ചെയ്യാനാണു ഓരോ പാർട്ടി അനുഭാവിയും മുന്നോട്ട് വരേണ്ടത്.

രാഷ്ട്രീയവും പാർട്ടീയവും

രാഷ്ട്രീയം വെറും കക്ഷിരാഷ്ട്രീയമായി അധ:പതിച്ചുപോയ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണു നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്. ബുദ്ധിയുള്ളവർക്ക് പോലും ഈ രാഷ്ട്രീയവും കക്ഷിരാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാകുന്നുമില്ല. രാഷ്ട്രീയം എന്നത് പാർട്ടി വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെയും മത-ജാതി-സമുദായ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെയും സർവ്വ പൗരന്മാരുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾ ചിന്തിക്കുകയും പരിഹാരം കാണുകയും ചെയ്യുന്ന സാമൂഹ്യശാസ്ത്രവും അതിന്റെ പ്രയോഗവും ആണു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ സർവ്വജന താല്പര്യം മാത്രമേ കാണൂ. പാർട്ടിതാല്പര്യം കാണുകയില്ല. പാർട്ടി എന്നത് ഒരു ഇൻസ്ട്രുമെന്റ് മാത്രമാണു. പാർട്ടിക്ക് പാർട്ടിയുടേതായ ഒരു ഇന്ററസ്റ്റും ഉണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല. ജനങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെങ്കിൽ ഒരു പാർട്ടിക്ക് നിലനിൽപ്പും വേണ്ട.

എന്നാൽ ഇവിടെ പാർട്ടികൾക്ക് പാർട്ടിതാല്പര്യം മാത്രമേയുള്ളൂ. പാർട്ടിയുടെ നിലനിൽപ്പാണു പാർട്ടിക്കാർ പരമപ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നത്. പാർട്ടിയെ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് പാർട്ടിതാല്പര്യത്തെ ജനതാല്പര്യങ്ങൾക്ക് മേലെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പാർട്ടി എന്നത് മാറി പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി ജനങ്ങൾ എന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാകുന്നു. ഇതാണു നിലവിലെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയം. ഇതിനെ നമുക്ക് പാർട്ടീയം എന്ന് വിളിക്കാം. ഈ പാർട്ടീയം വളരെ വിദഗ്ദ്ധമായി നടപ്പാക്കുന്ന പാർട്ടിയാണു സി.പി.എം. സി.പി.എം. എന്ത് ചെയ്യുന്നതും സ്വന്തം പാർട്ടിക്കും പാർട്ടിക്കാർക്കും മാത്രമായിരിക്കും. അതിനു സർക്കാർ , തദ്ദേശസ്വയംഭരണസ്ഥാപനങ്ങൾ, സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മുതലായ എല്ലാ ജനാധിപത്യസ്ഥാപനങ്ങളെയും അവർ ഉപയോഗപ്പെടുത്തും. ഉദാഹരണത്തിനു അവർ ഭരിക്കുന്ന പഞ്ചായത്തിൽ സ്വന്തം പാർട്ടിക്കാരെ മാത്രമേ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയുള്ളൂ. അവർ ഭരിക്കുന്ന സഹകരണബാങ്കിൽ നിന്ന് അവരുടെ പാർട്ടിക്കാർക്ക് മാത്രമേ പലിശ കുറഞ്ഞ കാർഷികവായ്പ കിട്ടുകയുള്ളൂ.

ഇത് മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി മാത്രം ചെയ്യുന്നു എന്നല്ല. ഒരുദാഹരണം പറഞ്ഞു എന്നു മാത്രം. എല്ലാ പാർട്ടികളും ഇത് തന്നെയാണു ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങനെയാണു പാർട്ടീയം ഒരു ബിഗ് ബിസിനസ്സായി ഇന്ത്യയിൽ വളർന്നു വന്നിട്ടുള്ളത്. ഇത് സാമാന്യവൽക്കരിച്ച് പറയുന്നതാണു. നല്ല രാഷ്ട്രീയക്കാരും നല്ല പാർട്ടികളും നല്ല നേതാക്കളും ഇല്ല എന്നല്ല. എന്നാൽ രാജ്യത്തെ പൊതുസ്ഥിതി പറയുമ്പോൾ ഇപ്രകാരം സാമാന്യവൽക്കരിച്ചു മാത്രമേ പറയാൻ കഴിയൂ. പാർട്ടീയം കൊണ്ട് സമ്പാദിച്ചുകൂട്ടിയ നേതാക്കൾ ഒരുപാടൊരുപാടുണ്ട്. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഒരു സാദാ MBBS ഡോക്‌ടർ മാത്രമായിരുന്നു രാമദാസ്. രോഗികളിൽ നിന്ന് രണ്ടും മൂന്നും രൂപ ഫീസ് വാങ്ങി ചികിത്സിക്കുന്ന വെറും ഡോക്‌ടർ. പെട്ടെന്നാണു അദ്ദേഹത്തിനു പാർട്ടീയത്തിന്റെ ഉൾവിളി വന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വന്നിയർ സമുദായത്തിനു വേണ്ടി എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു പാർട്ടിയുണ്ടാക്കി. പാട്ടാളിമക്കൾ കട്ചി. പാട്ടാളിമക്കൾ എന്നാൽ കർഷകത്തൊഴിലാളികൾ എന്നർത്ഥം. ഇന്ന് അദ്ദേഹം എത്രയോ ഹെക്‌റ്റർ ഭൂസ്വത്തിന്റെ ഉടമയാണു. വന്നിയർ അന്നും ഇന്നും പാട്ടാളികൾ തന്നെ.

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു ശേഷമാണു ഈ പ്രതിഭാസം വളരാൻ തുടങ്ങിയത്. ഇത്രയധികം പാർട്ടികൾ ഇന്ത്യയിൽ പെരുകാൻ കാരണവും പാർട്ടിനടത്തിപ്പ് മുതൽ മുടക്കില്ലാത്ത ബിസിനസ്സ് എന്ന് കണ്ടത്കൊണ്ടാണു. ഇവിടെയും പാർട്ടിയെ ഏറ്റവും മികച്ച ബിസിനസ്സായി കൊണ്ടുനടക്കുന്നതിനു സി.പി.എമ്മിനെ നല്ല ഉദാഹരണമായി പറയാൻ കഴിയും. ഇത്രയും സ്വത്ത് ഉള്ള പാർട്ടി ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ വേറെ ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണു.

അപ്പോൾ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള യഥാർഥ രാഷ്ട്രീയം നമുക്ക് തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതാണു പ്രശ്നം. അതിനു ആദ്യമായി പുതിയ ഒരു പാർട്ടി വേണം. രാഷ്ട്രീയത്തെ പാർട്ടീയമായി കാണാത്ത , ബിസിനസ്സ് താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത നേതാക്കളും പ്രവർത്തകരും വേണം. അവിടെയാണു ആം ആദ്മി പാർട്ടിയുടെ ആവിർഭാവം പ്രസക്തമായി വന്നിരിക്കുന്നത്. ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ശരിയായ രാഷ്ട്രീയത്തെ പാർട്ടീയമുതലാളിമാരിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവാങ്ങുക എന്ന കനത്ത ഉത്തരവാദിത്വമാണു ആം ആദ്മി പാർട്ടിക്ക് ഉള്ളത്. അവർക്ക് അതിനു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു എന്ന് പറയാൻ മാത്രമേ ഇപ്പോൾ കഴിയു. കാരണം ജനങ്ങളാണു എല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത്.

മോഡി ഇന്ത്യയുടെ ഐശ്വര്യം

അങ്ങനെ ഇന്ത്യയുടെ അടുത്ത പ്രധാനമന്ത്രി ആരാണെന്ന് ഒരു തീരുമാനമായി. അത് മറ്റാരുമല്ല. നമ്മുടെ നരേന്ദ്രമോഡി തന്നെയാണു. ഗുജറാത്തിനെ വികസിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവതാരോദ്ദേശ്യം. ഗുജറാത്ത് മാതൃകയിൽ ഇന്ത്യാമഹാരാജ്യത്തെയും വികസിപ്പിച്ച് അഴിമതിമുക്തമാക്കുക എന്നതും അതിൽ പെട്ടതാണു.

കോൺഗ്രസ്സ് രാജ്യം ഭരിച്ചപ്പോഴെല്ലാം ആഗോളവൽക്കരണത്തിലൂടെയും ഉദാരവൽക്കരണത്തിലൂടെയും നാടിനെ സാമ്രാജ്യത്വത്തിനു എത്രയോ പ്രാവശ്യം പണയപ്പെടുത്തി. രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരം സാമ്രാജ്യത്വത്തിനു അടിയറ വെച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കലാണു കോൺഗ്രസ്സിന്റെ പണി. ഇന്ത്യയെ ഇന്ന് കാണുന്ന ഈ കോലത്തിൽ മുടിച്ചുവെച്ചതും കോൺഗ്രസ്സാണു. മോഡി പറഞ്ഞത് പോലെ ഗാന്ധി കുടുംബത്തിനു വേണ്ടിയാണു ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.

ഇനിയിപ്പോൾ ഇന്ത്യയ്ക്ക് നല്ല കാലമാണു വരാൻ പോകുന്നത്. ഒന്നാമത്തെ കാര്യം ഗാന്ധി കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യ മോചിപ്പിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്നു എന്നതാണു. അതോടൊപ്പം സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ കൈയിൽ പണയപ്പണ്ടമായിരുന്ന നമ്മുടെ മാതൃരാജ്യത്തെ വീണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരം നമുക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുകിട്ടും.

ആഗോളവൽക്കരണത്തിനു അറുതി വരുത്തി സ്വദേശിവൽക്കരണം സാധ്യമാക്കും. നമ്മുടെ രാജ്യം ഒരു തുരുത്ത് പോലെ ഒറ്റപ്പെട്ടു കഴിയുകയാണു വേണ്ടത്. ഗാട്ട് കരാർ , ആണവക്കരാർ തുടങ്ങിയ പണയക്കരാർ എല്ലാം മോഡി റദ്ധാക്കും. അഴിമതിയുടെ കാര്യം പറയുകയേ വേണ്ട. അഴിമതി കംസനാണെങ്കിൽ മോഡി കൃഷ്ണഭഗവാനാണു. ഇത്രയും കാലം കോൺഗ്രസ്സ് ഭരിച്ച് ഈ കാണുന്ന കോലത്തിൽ കുട്ടിച്ചോറാക്കിയ ആർഷഭാരതത്തെ വീണ്ടെടുക്കാൻ നരേന്ദ്രമോഡിയെ പോലെ കഴിവുള്ള ഒരൊറ്റ നേതാവും ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ ജീവിച്ചിരുപ്പില്ല. വൈകിയാണു നമ്മൾ ഈ സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നത്.

2014ലെ പൊതുതെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സകല കോൺഗ്രസ്സ് വിരുദ്ധരും മോഡിക്ക് വേണ്ടി വോട്ട് ചെയ്യണം. അല്ലാത്ത പക്ഷം അത് രാജ്യദ്രോഹമായിരിക്കും. മോഡി ജയിക്കാനാവശ്യമായ സാഹചര്യം ഒരുക്കാതെ വീണ്ടും കോൺഗ്രസ്സ് ജയിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം പരോക്ഷമായി ഒരുക്കിയിട്ട് പിന്നെ ഞഞ്ഞാമിഞ്ഞ പറയരുത്. കോൺഗ്രസ്സ് വിരുദ്ധ വോട്ടുകൾ ഭിന്നിച്ചുപോകരുത്.

ചില കരിങ്കാലികൾ മൂന്നാം മുന്നണി എന്ന് പറഞ്ഞ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിനു രണ്ടാഴ്ച മുൻപ് സ്ഥിരമായി പൊങ്ങിവരാറുണ്ട്. കോൺഗ്രസ്സ് വിരുദ്ധവോട്ടുകൾ ഭിന്നിപ്പിച്ച് , ഇക്കാലമത്രയും രാജ്യത്തെ കട്ടുമുടിക്കന്ന കോൺഗ്രസ്സിനെ സഹായിക്കാനുള്ള കരിങ്കാലികളാണു മൂന്നാം മുന്നണി വാദക്കാർ. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ പിറ്റേ ദിവസം മൂന്നാം മുന്നണി മരിക്കും. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വേളയിൽ രണ്ടാഴ്ച മാത്രം ആയുസ്സുള്ള മൂന്നാം മുന്നണി ഫലത്തിൽ കോൺഗ്രസ്സിനെ സഹായിക്കുകയാണു ചെയ്യുക. അത് ഇക്കുറി ആവർത്തിക്കാതെ നോക്കണം. എൻ.ഡി.ഏ. വികസിപ്പിക്കുകയാണു വേണ്ടത്.

നരേന്ദ്രമോഡി ഒരർത്ഥത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗ്യവും അനുഗ്രഹവുമാണു. അഥവാ മോഡി പോലെ ഒരു നേതാവ് ഇന്ത്യയിൽ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ത്യയുടെ ഗതിയും ഭാവിയും എന്താകുമായിരുന്നു? രാജ്യത്തെ ഇത്രയും കാലം കട്ടുമുടിച്ച് വെറും ചണ്ടിയാക്കി, ജനദ്രോഹനയങ്ങൾ കൊണ്ട് ജനങ്ങൾ കൂട്ടപ്പലായനം ചെയ്യേണ്ട അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ച കോൺഗ്രസ്സിനെ അറബിക്കടലിലും ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിലും ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലും വലിച്ചെറിയാൻ അവതരിച്ച മഹാനേതാവാണു നരേന്ദ്രമോഡി. ആ മോഡിയെ തന്റെ അവതാരദൗത്യം നിറവേറ്റുന്നതിനു വേണ്ടി ജയിപ്പിക്കാൻ ഓരോ പൗരനും അഹമഹമികയാ മുന്നോട്ട് വരണം. ഇതോടെ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ അന്ത്യം ഉണ്ടാകണം. പിന്നെ ഇന്ത്യ വെച്ചടി വെച്ചടി മുന്നോട്ട്!

കോൺഗ്രസ്സിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ സഖാക്കൾക്കും ഇതൊരു സുവർണ്ണാവസരമാണു. മൂഞ്ചാം മുന്നണി എന്ന് പറഞ്ഞ് ഈ അവസരം പാഴാക്കരുത് സഖാക്കളേ ...

രാഷ്ട്രീയ വാരഫലം


പുതിയ വര്‍ഷം നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന് പുതിയ പ്രതീക്ഷകള്‍ ഒന്നും നല്‍കുന്നില്ല. ജനങ്ങള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കാനോ, ദിശാബോധം സൃഷ്ടിക്കാനോ പറ്റിയ കഴിവും ഭാവനയും ആര്‍ജ്ജവവും ഉള്ള രാഷ്ട്രീയനേതാക്കള്‍ വര്‍ത്തമാനകാല ഇന്ത്യയില്‍ ആരുമില്ല എന്നതാണ് നിരാശാജനകമായ യാഥാര്‍ഥ്യം.

നമ്മുടെ പ്രധാനമന്ത്രി ഡോ.മന്മോഹൻ സിങ്ങ് കഴിവുള്ള ഒരു സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധനാണു. എന്നാൽ തീരെ കഴിവ് ഇല്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് കൂടിയാണു. മൻമോഹൻ സിങ്ങിന്റെ സാമ്പത്തികനയങ്ങൾ , രാജ്യത്ത് സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം ബാധിക്കാത്ത രീതിയിൽ പിടിച്ചുനിർത്താൻ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാമ്പത്തികം മാത്രമാണു ഡോ.മൻമോഹൻ സിങ്ങിന്റെ മേഖല. ഇന്ത്യ പോലെ ഒരു വലിയ രാജ്യത്തെ നയിക്കാൻ സാമ്പത്തികനയങ്ങൾ എന്ന ഒറ്റമൂലി മാത്രം പോര. സാമ്പത്തികനയങ്ങളുടെ പേരിൽ മൻമോഹൻ സിങ്ങിനു 99 ശതമാനം മാർക്ക് കൊടുക്കാമെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിൽ അദ്ദേഹത്തിനു സീറോ മാർക്ക് കൊടുക്കാനേ പറ്റൂ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്യാബിനറ്റിൽ കഴിവുള്ള ഒരു മന്ത്രിയായി ഞാൻ കാണുന്നത് പി.ചിദംബരത്തിനെയാണു. ബാക്കിയെല്ലാവരും സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. അതിപ്പോൾ ആരായാലെന്ത് !

രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികളെ എടുത്താൽ നിരുപദ്രവമായ ഒരു പാർട്ടി എന്ന് കോൺഗ്രസ്സിനെ പറയാം. സോണിയ ഗാന്ധി അദ്ധ്യക്ഷപദവിയിൽ ഉള്ളത്കൊണ്ട് കോൺഗ്രസ്സിൽ പൊട്ടിത്തെറി ഒന്നും ഇല്ലാതെ അങ്ങനെ പോകുന്നു എന്ന് പറയാം. അത് മാത്രമാണു സോണിയ ഗാന്ധി കോൺഗ്രസ്സിനു നൽകുന്ന സംഭാവന. അതിലപ്പുറം സോണിയ ഗാന്ധിക്ക് രാഷ്ട്രീയമായ കഴിവുകൾ ഒന്നുമില്ല. എന്തെങ്കിലും കഴിവുകൾ കോൺഗ്രസ്സ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുമില്ല. പാർട്ടിയെ ഒറ്റക്കെട്ടായി നിർത്താനും ഹൈക്കമാന്റ് എന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവർക്കും വണങ്ങാനും ഒരു വ്യക്തിത്വം വേണം. ആ ദൗത്യം സോണിയ ഗാന്ധി നന്നായി നിർവ്വഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതാണു സോണിയ ഗാന്ധിയുടെ കഴിവ്. എന്നാൽ പാർട്ടിയെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ അങ്ങനെയൊരു പ്രതീകം മതി എന്നതാണു രാഷ്ട്രീയപാർട്ടി എന്ന നിലയിൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ പരാജയം. മറിച്ചൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല എന്നത് കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ഗതികേട്. കോൺഗ്രസ്സുകാർ പ്രതീക്ഷ അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന രാഹുൽ ഗാന്ധിയുടെ കൈയിൽ മാന്ത്രികവടി ഒന്നും ഇല്ല എന്നും ഇതിനകം തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണു.

ബി.ജെ.പി.യുടെ കാര്യം എടുക്കാനും വെക്കാനും ഇല്ലാത്ത പരുവത്തിലാണു. വാജ്‌പൈ ആയിരുന്നു ബി.ജെ.പി.യുടെ ജനകീയ മുഖം. അദ്വാനി വർഗ്ഗീയമുഖവും. ഇപ്പോൾ വികസനമുഖവുമായി ഒരു നരേന്ദ്ര മോഡിയുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു സംസ്ഥാനമല്ല ഇന്ത്യ. മോഡിയെക്കാളും വികസനപ്രതിച്ഛായ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ചന്ദ്രബാബു നായിഡുവിനു ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നായിഡുവിന്റെ വിലാസം പോസ്റ്റൽ വകുപ്പിനു പോലും അറിയില്ല. മോഡിക്ക് ഇന്ത്യയെയോ ബി.ജെ.പി.യെയോ വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. തനിക്ക് പ്രധാനമന്ത്രിമോഹം ഇല്ല എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ലാൽ കൃഷ്ണ അദ്വാനി അടിയറവ് പറഞ്ഞ് രാഷ്ട്രീയായുധം താഴെ വെച്ചു. ബി.ജെ.പി.യിൽ പിന്നെ ബാക്കിയുള്ളത് മുഖത്തെക്കാളും വലിയ വായയുള്ള സുഷമ സ്വരാജും എപ്പോഴും വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കുന്ന കൗശലക്കാരൻ അരുൺ ജയറ്റ്‌ലിയുമാണു. നിതിൻ ഗഡ്കരിക്ക് പൊണ്ണത്തടിയും പ്രസിഡണ്ട് പദവിയും ഉണ്ടെങ്കിലും അദ്ദേഹം വെറുമൊരു മഹരാഷ്ട്രക്കാരൻ മാത്രമാണു. ഗഡ്‌കരി ഒരിക്കലും ദേശീയമായി ജനങ്ങളുടെ നേതാവാകുകയില്ല. ബി.ജെ.പി. ഇന്ത്യയുടെ പ്രതീക്ഷ പോയിട്ട് നിരാശ പോലുമല്ല. വെറുമൊരു ഭാരം.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് ഇന്ത്യയിൽ എണ്ണം പറഞ്ഞ നേതാക്കൾ പലരും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ദേശീയമായി ഒരു ജനകീയ നേതാവ് ഏ.കെ.ജി. മാത്രമായിരുന്നു. ഏ.കെ.ജി.യുടെ രണ്ട് പ്രത്യേകതകൾ ഒന്ന് അദ്ദേഹം അടിമുടി ഇന്ത്യക്കാരനായിരുന്നു, രണ്ടാമത്തേത് അദ്ദേഹം ബുദ്ധിരാക്ഷസനോ പ്രത്യയശാസ്ത്ര വിശാരദനോ ആയിരുന്നില്ല. ബുദ്ധിരാക്ഷസനും പ്രത്യയശാസ്ത്ര വിശാരദനും എന്ന ലേബൽ എങ്ങനെയോ ഒപ്പിച്ചെടുത്ത കുതർക്കരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലനായ സാക്ഷാൽ ഇ.എം.ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട് അദ്ദേഹത്തെ പോലെ മാത്രം കുതർക്കക്കാരായ ചെറുത്-വലുത് നേതാക്കളെയും അണികളെയും നിർമ്മിച്ചെടുത്തുകൊണ്ടാണു ഇന്ത്യയിൽ കമ്മ്യൂണിസത്തെ ജനകീയമല്ലാതാക്കിയത്. ഏ.കെ.ജി.ക്ക് മറ്റൊരു ഏ.കെ.ജി.യെ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ ഇ.എം.എസ്സിനു എല്ലാ മാർക്സിസ്റ്റുകാരെയും ഇ.എം.എസ്സുമാരാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

എസ്.എ. ഡാങ്കെ പ്രായോഗികവാദിയായ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. എന്നാൽ പാർട്ടി പിളർത്തി പോയ സി.പി.എം. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുപാർട്ടികളുടെ വല്യേട്ടൻ ആയി ഭീമാകാരം പൂണ്ടപ്പോൾ സി.പി.ഐ.ക്കാർക്ക് ഡാങ്കേയെ റിവിഷനിസ്റ്റ് മുദ്ര കുത്തി പുറത്താക്കി മാർക്സിസ്റ്റുകാരുടെ തൊഴുത്തിൽ പോയി കെട്ടപ്പെടാൻ വേണ്ടി നിന്നുകൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഫലം ഇന്ത്യയ്ക്ക് തനതായ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഇല്ലാതായി. മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി എവിടത്തെ പാർട്ടിയാണെന്ന് അവർക്ക് തന്നെ നിശ്ചയം പോര. ചൈനയിലെ പാർട്ടിയാണോ അതോ ക്യൂബയിലെയോ അതുമല്ല ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ പാർട്ടിയാണൊ എന്ന സ്ഥലകാല വിഭ്രാന്തിയിലാണു മാർക്സിസ്റ്റുകാർ എല്ലായ്പ്പോഴും. സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെ ഫ്ലക്സ് ബോർഡ് മുന്നിൽ വെച്ച് തങ്ങളും ഇന്ത്യക്കാരാണേ എന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ അവർ വൃഥാശ്രമം നടത്തുന്നുണ്ട്. അത് പക്ഷെ ആരും കണക്കിലെടുത്തിട്ടില്ല.

ഇന്ത്യയുടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി സി.പി.ഐ. ആയിരുന്നു. ഇടത്പക്ഷ ഐക്യം എന്ന വിചിത്രമായ പേരു പറഞ്ഞ് ആ പാർട്ടി സി.പി.എമ്മിന്റെ കൂടെ ചേർന്നപ്പോൾ സി.പി.ഐ.യുടെ വ്യക്തിത്വവും അസ്തിത്വം തന്നെയും ഇല്ലാതായി. എന്തിനായിരുന്നു ഈ ഒരു പക്ഷത്തിന്റെ ഐക്യം? പക്ഷത്തിനു ഐക്യമുണ്ടാക്കാൻ ഒരു പാർട്ടി വേണോ? ചത്ത കുഞ്ഞിന്റെ ജാതകം ചിന്തിച്ചിട്ട് ഫലമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെയാണു ഇന്ത്യൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികളുടെ കാര്യം. ഇന്ത്യയിൽ ഇപ്പോൾ എത്ര കഷണം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ഉണ്ടെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. മാർക്സിസത്തെ ബ്രായ്ക്കറ്റിലാക്കിയ സി.പി.എം ഉണ്ടെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. നിലവിൽ അതിനു സി.ഇ.ഓ.മാരായി കേന്ദ്രത്തിൽ പ്രകാശ് കാരാട്ടും കേരളത്തിൽ പിണറായി സഖാവും ഉണ്ടെന്നും അറിയാം. ഇപ്പോഴത്തെ സി.പി.എം. എന്ന ബിസിനസ്സ് കം പൊളിറ്റിക്കൽ സ്ഥാപനത്തെ നയിക്കാൻ ഇവരിരുവരും ധാരാളം. എന്തൊക്കെയോ ഇമേജുകളുടെ ഭാരവും ചുമന്ന് വി.എസ്സ്. സഖാവ് കുതിക്കുകയും കിതയ്ക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അതൊക്കെ ഒരു ഇട്ടവട്ടത്തിൽ മാത്രം. ഇന്ത്യ എന്ന വലിയ രാജ്യത്ത് കമ്മ്യൂണിസം ഇന്നൊരു വിഷയം അല്ലാതായി.

അണ്ണാ ഹസാരെയും കെജ്‌രി വാളും ഡൽഹിയിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ അരങ്ങേറുന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങളും ഒന്നും പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വകയുള്ളതാണു എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പിന്നെയുള്ളത് പ്രാദേശികപാർട്ടികളാണു. അതൊക്കെ ഇന്ത്യക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്യാനാണു? ആകെ നോക്കുമ്പോൾ ശുഭപ്രതീക്ഷ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നിരാശപ്പെടാനും കാരണമില്ല. ഏതോ ഭൂതകാലപുണ്യം കൊണ്ട് രാജ്യം അപകടം ഒന്നുമില്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോകും എന്ന് തീർച്ചയായും ആശ്വസിക്കാം.

അടിയന്തിരാവസ്ഥ വീണ്ടും വേണം

നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് വളരെ തുറന്ന, അരാജകത്വത്തോളം എത്താവുന്ന ജനാധിപത്യ സാതന്ത്ര്യമാണ് ഉള്ളത്. ഒന്നിനും ഒരു നിബന്ധനയോ വ്യവസ്ഥയോ നിയന്ത്രണമോ ഇല്ല. ടണ്‍ കണക്കിന് നിയമങ്ങള്‍ നിയമപുസ്തകങ്ങളില്‍ ഉണ്ട്. അതൊക്കെ നടപ്പാക്കാന്‍ ഉള്ളതാണെന്ന് ആരും വിചാരിക്കുന്നില്ല. ഒരു മാതിരി ‘കാട്ടിലെ മരം തേവരുടെ ആന’ മനോഭാവം. ലോകത്തില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ ലിഖിത ഭരണഘടനയും നമുക്കുണ്ട്. അതും അവിടെ കിടക്കും. ഈ സര്‍വ്വതന്ത്ര സ്വാതന്ത്ര്യവും നിരുത്തരവാദിത്വവുമാണ് രാജ്യത്തെ സര്‍വ്വ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും ( അഴിമതി മുതല്‍ കൂട്ടബലാല്‍‌സംഗം വരെ) മൂലകാരണം. 

ഇവിടെയുള്ള രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് അധികാരം വേണം എന്നേയുള്ളൂ. അതിനായി പ്രശ്നങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിക്കൊടുത്ത് അണികളെ ഇളക്കിവിടുകയാണ് ചെയ്യുക. ചക്കിക്കൊത്ത ചങ്കരന്‍ എന്ന മട്ടിലാണ് അണികള്‍ . നേതാക്കള്‍ മനസ്സില്‍ കാണുന്നത് അണികള്‍ മരത്തില്‍ കാണും. ഒരു പാര്‍ട്ടി അനുഭാവിക്ക് അവന്റെ പാര്‍ട്ടിയോടുള്ള കൂറ് എതിര്‍പാര്‍ട്ടിയോടുള്ള വെറുപ്പിന്റെ വിപരീതാനുപാതത്തിലായിരിക്കും. അവന്റെ പാര്‍ട്ടിയെ സ്നേഹിക്കാന്‍ എതിര്‍പാര്‍ട്ടിയോടുള്ള വെറുപ്പ് മതി അവന്. അല്ലാതെ അവന്റെ പാര്‍ട്ടി നല്ലത് ചെയ്യണം എന്നൊന്നുമില്ല. ഇതാണ് ഇവിടത്തെ രാഷ്ട്രീയബോധം. 

പാര്‍ട്ടികള്‍ ജനങ്ങളെ പേടിക്കുന്നു. കാര്യം അവര്‍ക്ക് വോട്ട് വേണം. വോട്ട് കിട്ടിയാലേ അധികാരം കിട്ടൂ. അത്കൊണ്ട് ജനങ്ങള്‍ക്ക് അഹിതമായത് ഒന്നും പറയില്ല. വോട്ട് ബെല്‍ട്ട് ഉണ്ടെങ്കില്‍ ആ വിഭാഗത്തെ പ്രലോഭിപ്പിക്കും,പ്രീണിപ്പിക്കും. ഇതരപാര്‍ട്ടിക്കാരില്‍ നിന്ന് വോട്ട് തട്ടാന്‍ നുണകള്‍ നിര്‍ല്ലജ്ജം പ്രചരിപ്പിക്കും. സര്‍ക്കാരിനെ നയിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടികള്‍ ഭരണത്തില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ധൈര്യപുര്‍വ്വം ഒരു നടപടിക്കും മുതിരുകയില്ല. അടുത്ത വര്‍ഷം കസേര കിട്ടുമോ എന്ന പേടി. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ തുനിഞ്ഞാല്‍ പ്രതിപക്ഷം ഒച്ച വെക്കും. നാല് വോട്ട് അധികം കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കാന്‍ . സര്‍ക്കാര്‍ അപ്പോള്‍ തന്നെ അത് മരവിപ്പിക്കും. പത്ത് വോട്ട് കുറഞ്ഞെങ്കിലോ എന്ന് പേടിച്ച്. 

ഓരോ പാര്‍ട്ടിയും അതിന്റെ നിലനില്‍പ്പാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനമായി കാണുന്നത്. ആ നിലപാട് തറയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് പ്രശ്നങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നത്. പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹൃതമാകുമോ എന്നല്ല, ആ പ്രശ്നം കൊണ്ട് തന്റെ പാര്‍ട്ടിക്ക് വോട്ടുകള്‍ കൂട്ടാന്‍ കഴിയുമോ, അങ്ങനെ അധികാരം കരസ്ഥമാക്കാനാകുമോ എന്നാണ് നോട്ടം. വിവിധ പാര്‍ട്ടി അണികള്‍ തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം സ്വരൂപിക്കുന്നതും ഇപ്രകാരമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ രാജ്യത്ത് ഒരു മാറ്റവും നടക്കുകയില്ല. ഒരു പ്രശ്നവും പരിഹരിക്കപ്പെടുകയും ഇല്ല. 


എന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ രാജ്യത്ത് രണ്ടാം അടിയന്തിരാവസ്ഥ വേണം. രണ്ട് വര്‍ഷത്തേക്ക് എല്ലാ മൌലികാവകാശങ്ങളും സസ്പന്‍ഡ് ചെയ്യണം. രണ്ടേ രണ്ട് വര്‍ഷം. ആ കാലയളവില്‍ എല്ലാം നേരെയാക്കണം. അതിന് ശേഷം നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ വേണം. പൌരന്റ ചുമതലകള്‍ നിര്‍വ്വചിക്കപ്പെടുകയും അത് പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തുകയും വേണം. ചുമതലകള്‍ ഇല്ലാതെ അവകാശങ്ങള്‍ ആര്‍ക്കും ഉണ്ടാകരുത്. 


പ്രബുദ്ധരായ ഒരു വിഭാഗം മധ്യവര്‍ഗ്ഗതലമുറ ഇവിടെയുണ്ട്. അവര്‍ അസ്വസ്ഥരാണ്. അവര്‍ മാറ്റത്തിന് വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്നു. അവര്‍ക്ക് നേതൃത്വമില്ല. ഏകോപനമില്ല. ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍ വൈകാരികപ്രക്ഷോഭങ്ങളുമായി തെരുവിലിറങ്ങുന്നു. പക്ഷെ ദിശാബോധവും ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയെക്കുറിച്ച് ധാരണയും ഇല്ലാത്തത്കൊണ്ട് പ്രക്ഷോഭം എങ്ങും എത്തുന്നില്ല. 

അടിയന്തിരാവസ്ഥ ഇപ്പോള്‍ നടപ്പാക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ അത് നടപ്പാക്കേണ്ടതായ ഒരു സാഹചര്യത്തിലേക്ക് രാജ്യം എന്തായാലും നീങ്ങും. മധ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിനിടയില്‍ വളരുന്ന അസംതൃപ്തി അഗ്നിപര്‍വ്വതം കണക്കെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുമ്പോള്‍ ആയിരിക്കും അത്. സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കുകളുടെ ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ അത് സംഭവിക്കാന്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ട്വീറ്റ് മതിയാകും. എങ്ങനെയായാലും ഈ പോക്ക് ശരിയല്ല. ബാക്കി കാലം തീരുമാനിക്കട്ടെ.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രോഗവും ജനാധിപത്യവും

ഇന്ന് രാവിലെ ഫേസ്‌ബുക്കില്‍ വായിച്ച ഒരു ബുദ്ധിജീവി-പുരോഗമനക്കാരന്റെ സ്റ്റാറ്റസ്സ് തുടങ്ങുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

 “റെയ്പ് എക്കാലത്തും ഭരണകൂടശക്തികള്‍ ജനങ്ങളുടെ മേല്‍ പ്രയോഗിച്ചു പോന്നിട്ടുള്ള, അടിച്ചമര്‍ത്തല്‍ ലക്‌ഷ്യം വെച്ചുള്ള അധികാര പ്രയോഗമാണ്.”

അതായത് നാട് സ്വതന്ത്രമായതോ, ഇവിടെ ജനങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ജനാധിപത്യ സര്‍ക്കാര്‍ ഭരണം നടത്തുന്ന ജനാധിപത്യസമ്പ്രദായം നിലവില്‍ വന്നതോ ഈ പുരോഗമനക്കാരന്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അഥവാ അറിഞ്ഞതായി ഭാവിക്കുന്നില്ല.  ജനങ്ങളുടെ മേല്‍ ആധിപത്യം ചെലുത്തുന്ന, ജനങ്ങളില്‍ നിന്ന് വേറിട്ട് നില്‍ക്കുന്ന, ജനങ്ങള്‍ക്ക് മാറ്റാന്‍ കഴിയാത്ത അധികാരകേന്ദ്രമായ ഒരു ഭരണകൂടം ഇവിടെ നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്നാണ് ഈ പുരോഗമനക്കാരന്‍ പറയുന്നത്.

ഇതാണ് ഞാന്‍ പറയുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രോഗം. അവര്‍ ഇപ്പോഴും വര്‍ഗ്ഗസമരത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇവിടെ നിലവില്‍ ഉള്ളത് ബൂര്‍ഷ്വാവ്യവസ്ഥിതി ആണെന്ന് അവര്‍ വിശ്വസിക്കണം. ഇവിടത്തെ സര്‍ക്കാര്‍ എന്നത് ബൂര്‍ഷാവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മര്‍ദ്ധനോപകരണമാണെന്നും അവര്‍ വിശ്വസിച്ചേ തീരൂ. എന്തെന്നാല്‍ അവരുടെ മസ്തിഷ്കം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രോഗബാധിതമാണ്. ആ രോഗം ബാധിച്ചവര്‍ക്ക്, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ വിപ്ലവം നടത്തി അവരുടെ വര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത് വരെ എല്ലാം ബൂര്‍ഷ്വാ ആണ്.

മറ്റെല്ലാ പാര്‍ട്ടികളെയും അടിച്ചമര്‍ത്തി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി മാത്രം ഭരിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതിയാണ് യഥാര്‍ഥ ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥിതി എന്നാണ് ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരൻ വിശ്വസിക്കേണ്ടത്. ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്ന എല്ലാ ദൂഷ്യങ്ങളും ബൂർഷ്വാ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഫലമാണ് എന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്‍ വിശ്വസിക്കണം. ആ വ്യവസ്ഥിതി മാറ്റുക എന്നതാണ് ഇപ്പോഴും തങ്ങളുടെ ദൌത്യമെന്ന് അവശിഷ്ടകമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ വിശ്വസിക്കണം. അതാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രോഗം. ഇതാണ്, ഇത് തന്നെയാണ് ജനാധിപത്യ സമ്പ്രദായം ഇതിനപ്പുറം ഒരു ജനാധിപത്യമില്ല, നമ്മള്‍ ഇതിനെ നന്നാക്കുകയാണ് വേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞാലൊന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്റെ തലയില്‍ കയറില്ല. അവിടെ മറ്റേ സംഗതിയുണ്ടല്ലൊ, വര്‍ഗ്ഗസമരം.

ഈ ഒരു ബോധത്തില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ മേലെ ഉദ്ധരിച്ച പുരോഗമനക്കാരന്റെ ഭരണകൂടശക്തികളുടെ പ്രയോഗമാണ് റെയ്പ് എന്ന കണ്ടുപിടുത്തം ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. മറ്റൊരു അതിബുദ്ധിജീവിയും അതിപുരോഗമനക്കാരിയുമായ അരുന്ധതി റോയിയും എന്തോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലൊ. ഡല്‍ഹിയിലെ പ്രക്ഷോഭം, പാവപ്പെട്ട പ്രതികള്‍ മധ്യവര്‍ഗ്ഗ പെണ്‍കുട്ടിയെ പീഡിപ്പിച്ചത്കൊണ്ട് മധ്യവര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ നടത്തുന്ന പ്രക്ഷോഭമാണത് എന്നാണ് അരുന്ധതി റോയിയുടെ നിരീക്ഷണം. അതായത്, അരുന്ധതി റോയിയുടെ കാഴ്ചപ്പാടില്‍ പ്രക്ഷോഭം എന്നത് യഥാര്‍ഥ പ്രക്ഷോഭമാകണമെങ്കില്‍ പ്രതികള്‍ മധ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിലും ഇര ആദിവാസി-ദലിത്-പിന്നോക്കവിഭാഗത്തിലും പെടണം. ഇതും ഒരു രോഗമാണ്, പുരോഗമന-ബുദ്ധിജീവിരോഗം. ഈ രോഗം കലശലായി ബാധിച്ചവര്‍ക്ക് മനുഷ്യരെ സമഗ്രമായി കാണാന്‍ കഴിയില്ല. മാത്രമല്ല എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ഒരു ജാടയും കാണിക്കണം.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രോഗത്തിന്റെ മറ്റൊരു ലക്ഷണം അവര്‍ക്ക് മുതലാളിമാരെ സഹിക്കാന്‍ പറ്റില്ല എന്നതാണ്. മുതലാളിമാര്‍ കുത്തകമുതലാളിമാരും പിന്നീട് സാമ്രാജ്യത്വമായും മാറി ജനങ്ങളെ എന്നും ഉപദ്രവിക്കും എന്നാണവരുടെ പേടി. അതിനും പോംവഴിയുണ്ട്, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്റെ മാത്രം ഭരണം. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്‍ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പേരില്‍ മാത്രം ഭരിക്കുമെന്നതിനാല്‍ ആ ഭരണാധികാരി എന്ത് കാണിച്ചാലും മറുത്തൊന്നും പറയരുത്. ഇവിടെ നിലവില്‍ ഉള്ളത് ബൂര്‍ഷ്വകള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഭരണമായത്കൊണ്ട് ഈ ഭരണകൂടം കുത്തകമുതലാളിമാര്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് എല്ലാ ആനുകൂല്യങ്ങളും നല്‍കുന്നത് എന്നും പാവപെട്ടവരെ നിര്‍ദ്ധയം ചൂഷണം ചെയ്തിട്ട് ആ ചൂഷണത്തുകയാണ് കുത്തകകള്‍ക്ക് കൊടുക്കുന്നത് എന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ വിശ്വസിക്കുകയും അത് സദാ ഉരുവിടുകയും വേണം. അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലാലോ, രോഗം അമ്മാതിരിയായിപ്പോയില്ലേ.

മുതലാളിമാര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇക്കാലത്ത് ചെറുകിട സംരംഭകര്‍ മാത്രമാണ്. ബാക്കിയുള്ള കമ്പനികള്‍ക്കൊന്നും മുതലാളിമാരില്ല. ഏത് കമ്പനിയുടെയും ഉടമസ്ഥര്‍ അതിന്റെ ഓഹരിയുടമകളാണ്. മുതലാളി, കുത്തകമുതലാളി എന്നൊക്കെയുള്ള പ്രയോഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്നത്തെ ഓഹരി മൂലധനത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തില്‍ പഴയ അര്‍ഥമല്ല ഉള്ളത്. കാറല്‍ മാര്‍ക്സിന്റെ കാലത്തുള്ള മുതലാളിവര്‍ഗ്ഗം ഇപ്പോഴില്ല. ഏത് കമ്പനിയിലും പാവപ്പെട്ടവനും ഓഹരി എടുക്കാം. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് ലോകം മാറിയത് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

കമ്പനികള്‍ ഇല്ലാതെ ആര്‍ക്കും ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ല എന്നതാണ് വസ്തുത. എനിക്ക് ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വേണമെങ്കില്‍ അത് ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന കമ്പനി വേണം. ആര്‍ക്കെങ്കിലും മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വിളിക്കണമെങ്കില്‍ ആ സൌകര്യം ഏര്‍പ്പെടുത്തിത്തരാന്‍ കമ്പനികള്‍ വേണം. ചുരുക്കത്തില്‍ എനിക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും അതൊക്കെ ഒരുക്കിത്തരാന്‍ കമ്പനികളോ ചെറുകിട മുതലാളിമാരോ വേണം. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്കും ഇതൊക്കെ വേണം. പക്ഷെ അതവര്‍ സമ്മതിച്ചു തരില്ല. ജനങ്ങള്‍ എല്ലാവരും  ഒരേ പോലെ സമത്വത്തില്‍ ഇരിക്കണമെന്നും ജനങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം സര്‍ക്കാര്‍ ഒരുക്കിത്തരും എന്നുമാണ് അവര്‍ പറയുക.

എല്ലാം സര്‍ക്കാര്‍ ഉടമയില്‍ ആക്കി സോഷ്യലിസം നടപ്പാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ട് അതൊന്നും വിജയിച്ചില്ലാലോ, അത്കൊണ്ട് ഇവിടെ നടപ്പ് രീതിയില്‍ ഉള്ള സമ്പ്രദായമല്ലേ പ്രായോഗികമായതും ശരിയും എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ സമ്മതിച്ചുതരില്ല. ചില രാജ്യങ്ങളില്‍ തിരിച്ചടി നേരിട്ടെങ്കിലും അന്തിമമായി വിപ്ലവം വരുമെന്നും തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യം സ്ഥാപിച്ച് ലോകത്ത് സോഷ്യലിസവും ഒടുവില്‍ ശാസ്ത്രീയ കമ്മ്യൂണിസവും വരുമെന്നും അവര്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. കാരണം  മാര്‍ക്സിസം അജയ്യവും ശാസ്ത്രവും ആണ് പോലും. അത്കൊണ്ട് പുറമേക്ക് ജനാധിപത്യവും പാര്‍ലമെന്റിന്റെ മഹത്വവും ഒക്കെ പറഞ്ഞാലും ഇവിടെ നടക്കുന്ന ഭരണം ബൂര്‍ഷ്വകള്‍ക്ക് വേണ്ടി ബൂര്‍ഷ്വകള്‍ നടത്തുന്നതാണെന്നാണ് ഓരോ സഖാവും വിശ്വസിക്കേണ്ടത്. ചില വിശ്വാസരോഗങ്ങള്‍ക്ക് ചികിത്സയില്ല.

ജനാധിപത്യ വിശ്വാസികള്‍ ഭരണകൂടം എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കരുത്. അത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പദാവലിയിലെ പ്രയോഗമാണ്. ഭാഷയില്‍ കുറെയധികം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പദങ്ങള്‍ കലര്‍ന്ന് ആളുകള്‍ അതൊക്കെ സ്വാഭാവിക വാക്കുകളാണെന്ന് ധരിച്ചുപോയിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെയുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ നമ്മുടെ സര്‍ക്കാരാണ്.  സര്‍ക്കാരിന് നേതൃത്വം നല്‍കാന്‍ നമ്മളാണ് പ്രതിനിധികളെ നിശ്ചയിക്കുന്നത്.  സര്‍ക്കാരിന്റെ രൂപവും ഭാവവും തീരുമാനികേണ്ടത് നമ്മളാണ്. നമുക്കിടയേ അഭിപ്രായയൈക്യം ഉണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രശ്നം. എന്തായാലും നമ്മളില്‍ ഭൂരിപക്ഷം കാര്യങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കും. ഇതിനേക്കാളും മെച്ചപ്പെട്ട മറ്റൊരു സമ്പ്രദായം ഇനിയും കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. ഭരണകൂടം എന്ന വാക്ക് ഹിറ്റ്ലരുടെയോ സ്റ്റാലിന്റെയോ അല്ലെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ വോട്ട് ചെയ്ത് തെരഞ്ഞെടുക്കാത്ത സര്‍ക്കാര്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ക്കാണ് ചേരുക. പാര്‍ലമെന്ററി സമ്പ്രദായത്തില്‍ ജനകീയ സര്‍ക്കാരാണ് ഉണ്ടാവുക. സര്‍ക്കാര്‍ എന്നത് സമൂഹത്തിന്റെ സുരക്ഷക്കും സുസ്ഥിതിക്കും നിലനില്‍പ്പിനും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്നും മനസ്സിലാക്കണം.

നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ സമ്പ്രദായത്തില്‍ പൌരന്മാര്‍ ചെയ്യേണ്ടത്  സദാ സര്‍ക്കാര്‍ വിരുദ്ധം പാടലല്ല. ആദ്യമായി ഇത് നമ്മുടെ സര്‍ക്കാരാണ് എന്ന് ഉള്‍ക്കൊള്ളണം. സര്‍ക്കാര്‍ എന്നാല്‍ അതിന് നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന പാര്‍ട്ടിയല്ല. സര്‍ക്കാര്‍ ഒരു തുടര്‍ച്ചയാണ്. ആ തുടര്‍ച്ചയിലാണ് പൌരസമൂഹത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയും ഉണ്ടാകുന്നത്. അത് കൊണ്ട് സര്‍ക്കാര്‍ ശരി ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആ ശരിയെ അംഗീകരിക്കുക. തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ ആ തെറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക, വിമര്‍ശിക്കുക. അതാണ് വേണ്ടത്.

കൊലപാതകവും വിപ്ലവവും


30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് സി.പി.എം. രാഷ്ട്രീയ പ്രതിയോഗികളുടെ പട്ടികയുണ്ടാക്കി ഏതാനും പേരെ വെടി വെച്ചും കുത്തിയും തല്ലിയും  കൊന്ന സംഭവം എം.എം.മണി പ്രസംഗിച്ചത് മുഖ്യധാര ചാനലുകളില്‍ സം‌പ്രേക്ഷണം ചെയ്തതാണ് ഇപ്പോള്‍ വിവാദമായിരിക്കുന്നത്. കൊലപാതകം പാര്‍ട്ടിയുടെ നയം അല്ല എന്നാണ് ഇപ്പോള്‍ സി.പി.എമ്മിന്റെ ഒരുവകപ്പെട്ട നേതാക്കളൊക്കെ പറയുന്നത്. എന്നാല്‍ എപ്പോള്‍ മുതലാണ് കൊലപാതകം സി.പി.എമ്മിന്റെ നയമല്ലാതായത്? 30 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് പാര്‍ട്ടി അറിയാതെയാണോ മണി ഒറ്റയ്ക്ക് കൊന്നത്? അതില്‍ പിന്നീടും എത്ര കൊലപാതകങ്ങള്‍ പാര്‍ട്ടി നടത്തി? ഷുക്കൂറിന്റെ കൊല പാര്‍ട്ടി നടത്തിയതാണെന്ന് കണ്ണുര്‍ ജില്ലാ സെക്രട്ടരിക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നല്ലൊ. ടി.പി.ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കൊലപാതകം സി.പി.എം. നടത്തിയതാണെന്ന് തെളിഞ്ഞാലോ? അങ്ങനെ തെളിയുകയാണെങ്കില്‍ ചന്ദ്രശേഖരന്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് വരെ കൊലപാതകം സി.പി.എമ്മിന്റെ നയം തന്നെയാണെന്നല്ലെ അര്‍ത്ഥം?

എം.എം.മണി പ്രസംഗിക്കുന്നത് പ്രാദേശിക ചാനല്‍ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്തത് മറ്റ് ചാനലുകള്‍ക്ക് കിട്ടിയിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ മണിക്ക് ഒരു ചുക്കും സംഭവിക്കില്ല്ലായിരുന്നു. ആ ഒരു വേദിയില്‍ മാത്രമല്ല മണി  അങ്ങനെ പ്രസംഗിച്ചിട്ടുള്ളത്. പാര്‍ട്ടി പട്ടിക ഉണ്ടാക്കുന്നതും കൊല്ലുന്നതും എല്ലാം എല്ലാ സി.പി.എം.കാര്‍ക്കും അറിയാം. ഇപ്പോള്‍ ചാനലുകളില്‍ മണിയുടെ പ്രസംഗവും ആ ശരീരഭാഷയും ഒക്കെ കണ്ട് സി.പി.എം. എന്നാല്‍ കൊലപാ‍തകപാര്‍ട്ടി ആണെന്ന് മാലോകര്‍ അറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് കൊലപാതകം പാര്‍ട്ടിയുടെ നയത്തില്‍ പെട്ടതല്ല എന്ന് സി.പി.എം.കാര്‍ പറയുന്നത്. അത് ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ? അതേ സമയം, തങ്ങള്‍ ഇനി മേലില്‍ ആരെയും കൊല്ലുകയില്ല എന്നും കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയം തങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുകയാണെന്നും പറഞ്ഞാല്‍ ആളുകള്‍ ഒരുപക്ഷെ മുഖവിലക്കെടുത്തേക്കും. അങ്ങനെയൊരു പ്രഖ്യാപനം സി.പി.എമ്മില്‍ നിന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ പൊതുസമൂഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ സി.പി.എം. അങ്ങനെയൊരു പ്രഖ്യാപനത്തിന് മുതിരുമോ? ഇല്ല.

തല്‍ക്കാലം മണിയെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് നീക്കിയോ സസ്പന്റ് ചെയ്തോ മുഖം രക്ഷിക്കാനായിരിക്കും സി.പി.എം. ശ്രമിക്കുക. പാര്‍ട്ടി നടത്തിയ കൊലപാതകങ്ങളുടെ പേരില്‍ മണിയെ മാത്രം ബലിയാടാക്കുക എന്നത് അന്യായമായിരിക്കും എന്ന് എല്ലാ സി.പി.എം.കാര്‍ക്കും അറിയാം. പാര്‍ട്ടിയെ എതിര്‍ക്കുന്നവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്ത് പാര്‍ട്ടിയെ ശക്തിപ്പെടുത്തി വിപ്ലവം നടത്തുക എന്നത് തന്നെയാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളുടെ നയം. വിപ്ലവം എന്നാല്‍ ചായസല്‍ക്കാരമല്ല. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരല്ലാത്തവരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനാണ് വിപ്ലവം എന്ന് പറയുന്നത്.  വിപ്ലവത്തിന്റെ സമൂര്‍ത്ത സാഹചര്യം പരിപക്വമാകുന്നത് വരെയാണ് ഒറ്റയ്ക്കും തെറ്റയ്ക്കും കൊല്ലുക. വിപ്ലവസാ‍ഹചര്യം ഒത്തുവന്നാ‍ല്‍ കൂട്ടത്തോടെ കൊന്ന് അധികാരം പിടിച്ചടക്കുന്നതിനെയാണ് വിപ്ലവം എന്നു പറയുന്നത്. അത് വരെയുള്ള റിഹേഴസല്‍ ആണ് പട്ടികയുണ്ടാക്കി എം.എം.മണി പറഞ്ഞ പോലെയുള്ള കൊലപാതകങ്ങള്‍. ഇടയ്ക്ക് മറ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരെയും കൊല്ലേണ്ടി വരും. തങ്ങളുടെ പാര്‍ട്ടിയെ കവച്ചുവെച്ച് റവല്യൂഷണറി മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി വളര്‍ന്നുപോകുമോ എന്ന സംശയത്തിലാണ് ചന്ദ്രശേഖരനെ കൊന്നത്. മറ്റൊരു കാരണവും ആ കൊലയ്ക്ക് പിന്നിലില്ല.

വിപ്ലവം പരിപാടിയാക്കിയ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിക്കും കൊലപാതകം ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. വിപ്ലവം തന്നെ എന്തിനാണ്? മറ്റുള്ളവരുടെ രാഷ്ട്രീയസ്വാതന്ത്ര്യം ഹനിച്ചും മറ്റ് രാഷ്ട്രീയക്കാരെ കൊന്നൊടുക്കിയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ മാത്രം ഭരണം സ്ഥാപിക്കാനുമല്ലേ വിപ്ലവം നടത്തേണ്ടി വരുന്നത്.  തങ്ങള്‍ വിപ്ലവപാര്‍ട്ടിയാണെന്ന് പറയുന്ന ഏത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയും ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കാത്തവരും കൊലപാതകം ഒരു നയമായി സ്വീകരിച്ചവരും തന്നെയാണ്.  മറിച്ച് പറയുന്നത് തട്ടിപ്പും വഞ്ചനയുമാണ് കാപട്യവുമാണ്. പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടികള്‍ വിപ്ലവം ലക്ഷ്യമാക്കുകയില്ല. കാരണം പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തില്‍ ജനങ്ങള്‍ ഭൂരിപക്ഷം നല്‍കുന്ന രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടി ഭരണനിര്‍വ്വഹണം നടത്തുകയാണ് ചെയ്യുക. ഈ സമ്പ്രദായത്തില്‍ വിപ്ലവങ്ങള്‍ പാടില്ല. വിപ്ലവം നടത്തുക എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യം അവസാനിപ്പിച്ച് ഏകകക്ഷി ഭരണവ്യവസ്ഥ നടപ്പാക്കുക എന്നാണര്‍ത്ഥം. വിപ്ലവം ലക്ഷ്യവും പരിപാടിയുമാക്കുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടികള്‍ പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കാത്ത പാ‍ര്‍ട്ടികളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ വലിയ ബുദ്ധിശക്തിയൊന്നും വേണ്ട.

ഒരേ സമയം പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നു പറയുകയും വിപ്ലവം ലക്ഷ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ് മുഖ്യധാര കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളുടെ വൈരുദ്ധ്യം. മാവോയിസ്റ്റുകളും നക്സല്‍ബാരികളും അത്പോലെയുള്ള ഗ്രൂപ്പുകളും പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അവര്‍ വിപ്ലവം മാത്രമാണ് ഉന്നം വയ്ക്കുന്നത്. അതായത് അവരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യം മാത്രമാണവരുടെ ലക്ഷ്യം. തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യം എന്നാല്‍ ഒറ്റക്കക്ഷി ഭരണക്കുത്തകയാണെന്നും അത് പാര്‍ലമെന്ററി ഡെമോക്രസിക്ക് എതിരാ‍ണെന്നും പറയേണ്ടല്ലൊ. ഇന്ത്യയില്‍ സി.പി.ഐ.യും സി.പി.എമ്മും ആണ് പാര്‍ലമെന്ററി ഡെമോക്രസി അംഗീകരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുകയും എന്നാല്‍ വിപ്ലവം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാത്ത രണ്ട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍. ഒരേ സമയം പാര്‍ലമെന്ററി ഡെമോക്രസി അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നു പറയുകയും അതേ സമയം വിപ്ലവം എന്ന പരിപാടിയും ലക്ഷ്യവും അവര്‍ ഉന്നം വെക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് കൊലപാതകം എന്നത് രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണ്. സി.പി.ഐ.ക്ക് ആള്‍ബലമില്ല. അത്കൊണ്ട് അവര്‍ കൊല്ലുന്നില്ല. സി.പി.എമ്മിന് ആള്‍ബലമുണ്ട്. അത്കൊണ്ട് അവര്‍ കൊല്ലുന്നു.

ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നു പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ ജനാധിപത്യത്തെ കൊല ചെയ്യുന്ന വിപ്ലവപരിപാടികള്‍ സി.പി.ഐ.ക്കും സി.പി.എമ്മിനും ഉണ്ട്. ജനാധിപത്യം തത്വത്തില്‍ അംഗീകരിക്കുന്നെങ്കില്‍ ഈ രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളും വിപ്ലവ പരിപാടി ഒഴിവാക്കണമായിരുന്നു. അത് ചെയ്തിട്ടില്ല. കമ്മ്യൂണിസം തകര്‍ന്ന റഷ്യയിലും കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും അവിടങ്ങളിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ പുന:സഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടുണ്ട്. അവരൊക്കെ വിപ്ലവവും തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യവും വര്‍ഗ്ഗസമരവും ഒഴിവാക്കി പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യം അംഗീകരിച്ചു. ഭൂരിപക്ഷം കിട്ടിയാല്‍ ഭരണം നടത്തും. അല്ലെങ്കില്‍ പ്രതിപക്ഷത്ത് ഇരുന്ന് ജനാധിപത്യ രീതിയില്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തും. പാര്‍ലമെന്ററി വ്യവസ്ഥയില്‍ വിപ്ലവത്തിന് പ്രസക്തി ഇല്ലെന്ന് അവര്‍ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാല്‍ ഇന്ത്യയിലെ രണ്ട് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്പാര്‍ട്ടികളും ഇങ്ങനെ തീരുമാനിക്കാതെ ആളുകളെയും അണികളെയും പറ്റിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

എന്താണ് സി.പി.ഐ.യുടെയും സി.പി.എമ്മിന്റെയും വിപ്ലവ പരിപാടികള്‍. ദേശീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ലവമാണ് സി.പി.ഐ.യുടേത്. യോജിക്കാവുന്ന പാര്‍ട്ടികളെ കൂട്ടുപിടിച്ച് സായുധവിപ്ലവത്തിലൂടെയല്ലാതെ വിപ്ലവത്തിന്റെ ആദ്യപടിയായ ജനാധിപത്യ വിപ്ലവം പൂര്‍ത്തിയാക്കണമെന്നാണ് സി.പി.ഐ.യുടെ പരിപാടി. പിന്നെയാണ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ലവം. സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ലവം നടന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ സി.പി.ഐ.യും അതിന്റെ ഭരണവും മാത്രമേയുണ്ടാവൂ. ആദ്യഘട്ടമായ ദേശീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ലവത്തില്‍ നേതൃത്വപരമായ പങ്ക് സി.പി.ഐ.ക്ക് തന്നെ വേണമെന്ന് നിര്‍ബ്ബന്ധമില്ല. അത്കൊണ്ട് സി.പി.ഐ.ക്ക് ആരുമായും കൂട്ടുകൂടാനും ഏത് ഭരണത്തില്‍ പങ്ക് പറ്റാനും തടസ്സമില്ല. സമാധാനപരമായ രീതിയില്‍ വിപ്ലവത്തിന്റെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ഘട്ടങ്ങള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് സി.പി.ഐ. കരുതുന്നു. എന്നാലും സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിപ്ലവാനന്തരം ബഹുകക്ഷി പാര്‍ലമെന്ററി സമ്പ്രദായം എന്ന വ്യവസ്ഥ സി.പി.ഐ.യും അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല.

സി.പി.ഐ.യുടേതിനേക്കാളും കട്ടിയും കടുപ്പവും കൂടിയതാണ് സി.പി.എമ്മിന്റെ പരിപാടി. ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ലവമാണ് ആദ്യപടി. ആ വിപ്ലവത്തില്‍ സായുധവിപ്ലവം ഒഴിവാക്കിയിട്ടില്ല. ആവശ്യമെങ്കില്‍ ആയുധം എടുക്കണം എന്നാണ് നിലപാട്. സി.പി.ഐ.യെ പോലെ സമാധാനപരമായി വിപ്ലവം നടക്കും എന്ന് സി.പി.എം. കരുതുന്നില്ല. വേണ്ടി വന്നാല്‍ ആയുധം എടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് അവര്‍ കരുതുന്നു. മാത്രമല്ല നേതൃത്വപരമായ പങ്ക് എപ്പോഴും സി.പി.എമ്മിന് ആയിരിക്കുകയും വേണം. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ഈ രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളും ആത്യന്തികമായി ഉന്നം വയ്ക്കുന്നത്  വിപ്ലവവും വിപ്ലവാനന്തരം തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യവുമാണ്. ഇവര്‍ ശരിക്കും ജനാധിപത്യം അംഗീകരിക്കുന്നെങ്കില്‍ ചെയ്യേണ്ടത് റഷ്യയിലെയും കിഴക്കന്‍ യുറോപ്യയിലെയും പുന:സംഘടിപ്പിക്കപെട്ട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ ചെയ്ത പോലെ പാര്‍ട്ടി പരിപാടിയില്‍ നിന്ന് പഴയ സിദ്ധാന്തങ്ങളായ വര്‍ഗ്ഗസമരവും വിപ്ലവവും ഒക്കെ ഒഴിവാക്കുകയാണ്. അത് ചെയ്യാത്ത കാലത്തോളം സി.പി.ഐ.യും സി.പി.എമ്മും ജനാധിപത്യ പാര്‍ട്ടികളല്ല.

എം.എം. മണി ഇപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ കൊലപാതകങ്ങള്‍ സി.പി.എം. നടത്തിയ അക്കാലത്ത് കമ്മ്യൂണിസം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിലായിരുന്നു. ലോകത്തിലെ ജനസംഖ്യയില്‍ മുന്നില്‍ രണ്ടും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരാണ് എന്ന് അവര്‍ അഹങ്കരിച്ചു നടന്നിരുന്ന കാലം. മുപ്പത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ്. അതിനും മുന്‍പ്  ഇന്ത്യയില്‍ പാര്‍ലമെന്റില്‍ പ്രതിപക്ഷം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയായിരുന്നു. ഏ.കെ.ജി. ആയിരുന്നു പ്രതിപക്ഷ നേതാവ്. ഒട്ടനവധി ഇന്ത്യന്‍ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ കമ്മ്യ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിക്ക് നല്ല സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് ലോകകമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം എത്തി നില്‍ക്കുന്ന അവസ്ഥ എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം.  ഇന്ത്യയില്‍ തന്നെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി ത്രിപുരയില്‍ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിപ്പോയി. കേരളത്തില്‍ അടുത്ത തവണ എങ്ങനെയും ഭരണം പിടിക്കാം എന്ന് കരുതിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ പ്രതിസന്ധി സി.പി.എമ്മിനെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത്. സി.പി.എം. കൈയ്യാളിയിരുന്ന കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയം ഒന്ന് മാത്രമാണ് ഈ പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാതെ ഞഞ്ഞാമിഞ്ഞ പറഞ്ഞ് പ്രതിസന്ധിയെ മറികടക്കാനാണ് നേതൃത്വം ശ്രമിക്കുന്നത്.

അത്കൊണ്ട് , തങ്ങള്‍ക്ക് കൊലപാതകങ്ങളില്‍ പങ്ക് ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞത്കൊണ്ടോ കൊലപാതകം തങ്ങളുടെ നയമല്ല എന്ന് പറഞ്ഞത്കൊണ്ടോ മറ്റ് പാര്‍ട്ടികളും കൊന്നിട്ടുണ്ട് തങ്ങളുടെ സഖാക്കളും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് ന്യായീകരിച്ചത്കൊണ്ടോ സി.പി.എം. രക്ഷപ്പെടാന്‍ പോകുന്നില്ല. ഇനി മേലില്‍ പാര്‍ട്ടി തലത്തില്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്ത് രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങള്‍ ചെയ്യില്ല എന്നും ക്രിമിനലുകള്‍ക്ക് പാര്‍ട്ടിയില്‍ സ്ഥാനമില്ല എന്ന് പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനും സി.പി.എം. തയ്യാ‍റാകണം. അത് സി.പി.എം. ചെയ്യില്ല. കാരണം അങ്ങനെ ചെയ്താല്‍ സി.പി.എം. എന്ന പാര്‍ട്ടി പിന്നെ ഇല്ല. സി.പി.എം. അല്ലാത്ത പാര്‍ട്ടികള്‍ ആരെയെങ്കിലും കൊന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതൊക്കെ ആത്മരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രതിരോധത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ്. സി.പി.എം.കാരെ കൊന്നിട്ടുള്ള കേസുകളില്‍ കോടതി വെറുതെ വിട്ട എല്ലാ പ്രതികളെയും സി.പി.എം. പിന്നീട് കൊന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ സി.പി.എം. പ്രതികളെ കോടതി വെറുതെ വിട്ടാല്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു പോറലും സംഭവിക്കാറില്ല. കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയം മറ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ പരിപാടി ആക്കാത്തത്കൊണ്ടാണത്.

കേരളത്തില്‍ സി.പി.എം. കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയം ഒഴിവാക്കിയാല്‍ മറ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ ആരെയും കൊല്ലില്ല. എന്തെന്നാല്‍ സി.പി.എമ്മാണ് ഇന്നും ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷി. വേണ്ടി വന്നാല്‍ ആയുധം പേറി വിപ്ലവത്തിന് സജ്ജമാകേണ്ട പാര്‍ട്ടി എന്ന ബോധം പേറുന്ന സി.പി.എം. കൊലപാതകരാഷ്ട്രീയം ഉപേക്ഷിക്കുമെന്ന് കരുതാന്‍ വയ്യ.  അത്കൊണ്ട് സി.പി.എമ്മിനെ കഴിയാവുന്നത്ര ദുര്‍ബ്ബലമാക്കുക എന്ന കടമയാണ് ജനാധിപത്യവാദികള്‍ നിര്‍വ്വഹിക്കേണ്ടത്. ഇപ്പോള്‍ ആ പാര്‍ട്ടി അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയും വി.എസ്സ്. ഫാക്ടറും എല്ലാം ചേര്‍ന്ന് കേരളത്തിലും സി.പി.എം. ദുര്‍ബ്ബലമാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. അല്ലെങ്കിലും ജനാധിപത്യം ശക്തി പ്രാപിക്കുന്ന ഈ പരിഷ്കൃത കാലഘട്ടത്തില്‍ പ്രാകൃതമായ ഉന്മൂലന സിദ്ധാന്തത്തിനും വിപ്ലവത്തിനും എന്ത് പ്രസക്തിയും ആയുസ്സും ആണുള്ളത്. പാര്‍ലമെന്ററി ഡെമോക്രസി അതിന്റെ സ്പിരിറ്റില്‍ അംഗീകരിച്ചാല്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും ലഭിക്കും എന്ന് മാത്രം വെറുതെ പറഞ്ഞു വെക്കട്ടെ.

കമ്മ്യൂണിസത്തിന്‌ ഇന്ത്യന്‍പതിപ്പ്‌ എന്നത് നടക്കാത്ത കാര്യം

ഇന്ത്യയിലെ രണ്ട് മുഖ്യധാര കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്പാര്‍ട്ടികളില്‍ സി.പി.ഐ.യുടെ പാര്‍ട്ടി കോണ്‍ഗ്രസ്സ് നടന്നു കഴിഞ്ഞു. സി.പി.എമ്മിന്റെ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് ഇപ്പോള്‍ നടക്കുകയാണ്.  കിട്ടിയേടത്തോളം റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ വെച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരേയൊരു അഭിപ്രായം വന്നിട്ടുള്ളത് സി.പി.ഐ.യുടെ നേതാവ് ഗുരുദാസ് ഗുപ്തയുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നാണ്.  ഇടത് ഐക്യം ശക്തിപ്പെടുത്താന്‍ സോഷ്യലിസ്റ്റ് കൂട്ടായ്മയല്ല വിശാല ജനാധിപത്യ സഖ്യമാണ്  വേണ്ടത് എന്നാണ് ഗുപ്തയുടെ ഒന്നാമത്തെ അഭിപ്രായം.  പേരെടുത്ത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഈ നിര്‍ദ്ദേശം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടാല്‍ ഗുരുദാസ് ഗുപ്ത വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന വിശാല ജനാധിപത്യ സഖ്യത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് പാര്‍ട്ടിക്കും ഇടമുണ്ടാവും.  കോണ്‍ഗ്രസ്സ് കൂടി ഉള്‍പ്പെടുന്ന വിശാല ജനാധിപത്യ സഖ്യം എന്നത് നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പുരോഗമന സഖ്യം ആയിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തില്‍ ആര്‍ക്കും എതിരഭിപ്രായം ഉണ്ടാകാന്‍ വഴിയില്ല. വര്‍ഗ്ഗരാഷ്ട്രീയത്തിന് പകരം സ്വത്വരാഷ്ട്രീയമാണ് ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തില്‍ പ്രസക്തമായിട്ടുള്ളത് എന്നാണ് ഗുപ്തയുടെ രണ്ടാമത്തെ അഭിപ്രായം.  വര്‍ഗ്ഗവൈരുദ്ധ്യമല്ല മറിച്ച് ജാതിവൈരുദ്ധ്യങ്ങളാണ് ഇന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ശാപം എന്ന് ഏത് കൊച്ചുകുട്ടിക്കും മനസ്സിലാകും.  എന്നാല്‍ ഗുരുദാസ് ഗുപ്തയുടെ ഭേദഗതി സി.പി.ഐ. നേതൃത്വം അപ്പാടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. നേരു പറയുന്നവര്‍ക്ക് ഇക്കാലത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടികളില്‍ പോലും സ്ഥാനമില്ല.

എന്ത്കൊണ്ടാണ് ഗുപ്തയുടെ ബദല്‍ രേഖ സി.പി.ഐ. തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക? കാരണം വ്യക്തമാണ്. ആ ബദല്‍ നിര്‍ദ്ദേശം സി.പി.എം. മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ രേഖയ്ക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. സി.പി.എമ്മിന് വിശാല ജനാധിപത്യ സഖ്യവും സ്വത്വരാഷ്ട്രീയവും പറ്റില്ല. സി.പി.എമ്മിന്റെ കൂടെ മുന്നണിയില്‍ നില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ ഗുരുദാസ് ഗുപ്തയുടെ ബദല്‍ രേഖ തള്ളിക്കളഞ്ഞേ പറ്റൂ.  സി.പി.എമ്മിന്റെ കൂടെ നിന്ന് ഇഞ്ചിഞ്ചായി മരിക്കുന്നതാണ്, സ്വന്തം നിലയില്‍ പരിപാടിയും നയങ്ങളുമായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച് പാര്‍ട്ടി വളര്‍ത്തുന്നതിനേക്കാളും എളുപ്പം എന്ന് സി.പി.ഐ.യുടെ നേതൃത്വം തീരുമാനിച്ചാല്‍ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ പറ്റും? പാവം ഗുരുദാസ് ഗുപ്തയോട് സഹതപിക്കാനേ കഴിയൂ.

ഭയങ്കരപ്പെട്ട വാചാടോപങ്ങളുമായാണ് പ്രകാശ് കാരാട്ട് അവരുടെ പാര്‍ട്ടി കോണ്‍ഗ്രസ്സില്‍ കത്തിക്കയറുന്നത്. എതിര്‍ വാക്കുകള്‍ പറയാന്‍ മാത്രം ആ പാര്‍ട്ടിയില്‍ മൌലികമായി ചിന്തിക്കുന്ന ഭാവനാശാലികള്‍ വേറെ ആരും തന്നെ ഇല്ലല്ലൊ. അത്കൊണ്ട് കാരാട്ട് സഖാവ് പറയുന്നത് യാന്ത്രികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെടാനാണ് സാധ്യത. എന്തൊക്കെയാണ് പ്രകാശ് കാരാട്ടിന്റെ പുതിയ വെളിപാടുകള്‍? ലോകത്ത് എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലെയും കമ്മ്യൂണിസത്തിന് തെറ്റ് പറ്റിയിരിക്കുന്നു. അത്കൊണ്ട് ഒരു രാജ്യത്തെയും കമ്മ്യൂണിസം മാതൃകയാക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ആയതിനാല്‍ കമ്മ്യൂണിസത്തിന് ഇന്ത്യന്‍ പതിപ്പ് ഉണ്ടാക്കണം.  പിന്നെ, സോഷ്യലിസത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ പൊളിച്ചെഴുതണം. 21ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ സോഷ്യലിസം ഒരിക്കലും 20ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ സോഷ്യലിസമാകാന്‍ കഴിയില്ല. മുതലാളിത്ത ഉടമസ്ഥതയ്ക്ക് പകരം സ്റ്റേറ്റിന്റെ ഉടമസ്ഥത എന്നു കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടില്‍ തീരുമാനമെടുത്തത് തെറ്റെന്ന് വ്യക്തമായി. സാമൂഹിക ഉടമസ്ഥത എന്നതാകണം ഇതിനുള്ള പരിഹാരം. അതെങ്ങനെയെന്ന് കൂടുതല്‍ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് വിധേയമാക്കണം.

ഇതൊക്കെ തന്നെയല്ലേ സഖാവേ ഞങ്ങള്‍ പണ്ടുമുതലേ പറഞ്ഞുവരുന്നത്. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നത്കൊണ്ടല്ലേ ഞങ്ങള്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധരായി ചാപ്പ കുത്തപ്പെട്ടത്.  കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ ഇന്ത്യനൈസേഷന്‍ ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ പണ്ടേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഉടമസ്ഥത സ്റ്റേറ്റിന്റെ കൈയ്യില്‍ ആകുന്നത് ഫലത്തില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരും പാര്‍ട്ടി ഭാ‍രവാഹികളും ആയ പുത്തന്‍ മുതലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തെ സൃഷ്ടിക്കലാകുമെന്നും വിവരമുള്ളവര്‍ പണ്ടേ പറഞ്ഞുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ ഇതൊന്നും തലയില്‍ കയറാതെ ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നത്കൊണ്ട് എന്താണ് പ്രയോജനം? എങ്ങനെയാണ് കമ്മ്യൂണിസത്തിന് ഇന്ത്യന്‍ മാതൃക കണ്ടെത്തുക എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാന്‍ കഴിയുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ബുദ്ധിജീവികള്‍ ഇപ്പോള്‍ ആരെങ്കിലും താങ്കളുടെ പാര്‍ട്ടിയിലുണ്ടോ? ഏതെങ്കിലും ഒരു പി.ബി.അംഗത്തിന് ഇതിനെ പറ്റി കമാ എന്നൊരക്ഷരം പറയാന്‍ പറ്റുമോ? വളരെ വൈകിപ്പോയി സഖാവേ. മൌലികമായി ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരൊറ്റ സൈദ്ധാന്തികനും ഇപ്പോള്‍ താങ്കളുടെ പാ‍ര്‍ട്ടിയില്‍ ഇല്ല. അത്കൊണ്ട് മാര്‍സ്ക്സിസത്തിന്റെയോ കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെയോ ഇന്ത്യനൈസേഷന്‍ വെറുത പറയാമെന്നല്ലാതെ നടക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല.

സോഷ്യലിസത്തിന് താങ്കള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന തിരുത്തലും അതിനേക്കാളും അപ്രായോഗികമാണ്.  സ്റ്റേറ്റ് ഉടമസ്ഥത തെറ്റാണെന്ന് താങ്കള്‍ ഇപ്പോള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ കാരണമെന്താണ്? അവശേഷിക്കുന്ന ചുരുക്കം കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും സ്റ്റേറ്റ് ഉടമസ്ഥത ക്രമേണ ഒഴിവാക്കിക്കൊണ്ടു വരുന്നത്കൊണ്ടല്ലേ.  സ്റ്റേറ്റ് ഉടമസ്ഥത എന്ന സമ്പ്രദായത്തില്‍ ആളുകള്‍ക്ക് ഉല്പാദനത്തില്‍ താല്പര്യം ഉണ്ടാവുകയില്ല എന്നും അങ്ങനെ, അധ്വാനത്തില്‍ നിന്ന് ആളുകള്‍ അന്യവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട് ഉല്പാദനമുരടിപ്പ് ഏര്‍പ്പെട്ട് സമൂഹത്തിന് മുന്നോട്ട് പോകാനാവാതെ സ്തംഭനം ഏര്‍പ്പെടുമെന്നും ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ പണ്ടേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. അത് തന്നെയല്ലേ സംഭവിച്ചതും. ഇപ്പോള്‍ താങ്കള്‍ പറയുന്നു, അതൊക്കെ തെറ്റിപ്പോയി ഇനി സാമൂഹിക ഉടമസ്ഥതയെ പറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്യണമെന്ന്. ആരൊക്കെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍? അത്രയും ധിഷണയുള്ളവര്‍ ആരാണ് താങ്കളുടെ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉള്ളത്.  പാര്‍ട്ടിയുടെ സ്വത്ത് എന്ന് തോന്നും വിധം  സ്വകാര്യസ്വത്ത് സമ്പാദിച്ചുകൂട്ടുന്ന നേതാക്കള്‍ക്ക് എങ്ങനെയാണ് സാമൂഹിക ഉടമസ്ഥത എന്ന ആശയം തലയില്‍ കയറുക? സാമൂഹ്യ ഉടമസ്ഥതയുടെ പ്രാഥമിക രൂപമായി സഹകരണ ഉടമസ്ഥതയെ കാണാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ സഹകരണ മേഖലയില്‍ നിന്ന് മാറി ട്രസ്റ്റുകള്‍ സംഘടിപ്പിച്ച് വ്യവസായ സംരഭങ്ങള്‍ നടത്തുകയല്ലേ താങ്കളുടെ പാര്‍ട്ടിയിലെ പി.ബി.അംഗങ്ങള്‍ പോലും? അവര്‍ക്ക് സാമൂഹിക ഉടമസ്ഥതയുടെ പ്രായോഗിക രൂപം ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും സാധിക്കുമോ?  സാമൂഹിക ഉടമസ്ഥത എന്ന ആശയവും ഒരിക്കലും നടക്കില്ല സഖാവേ.

മൂന്നാം മുന്നണി എന്ന ഏര്‍പ്പാട് അവസാനിപ്പിച്ച് രാജ്യത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ്സിനും ബി.ജെ.പി.ക്കും ബദലായി ഇടത്പക്ഷ ജനാധിപത്യ സഖ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്നൊരു ആശയവും പ്രകാശ് കാരാട്ട് അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. കേരളത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് കൂടിയത്കൊണ്ട് തോന്നിയ ഒരു കിനാവാണത്.  ആ നിര്‍ദ്ദിഷ്ട സഖ്യത്തിന് ഇടത്പക്ഷം നേതൃത്വം നല്‍കുകയും വേണം പോലും. രാജ്യത്ത് എവിടെയാണ് ഇപ്പോള്‍ ഇടത്പക്ഷമുള്ളത്?  ഉള്ളതെല്ലാം കുറേശ്ശെ കോണ്‍ഗ്രസ്സും ബി.ജെ.പി.യും പിന്നെ പ്രാദേശിക പാര്‍ട്ടികളും.  പ്രാദേശിക പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് നിങ്ങളുടെ നേതൃത്വം വേണ്ടല്ലൊ.  എന്ത്കൊണ്ടാണ് ഇടത്പക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ഗതികേട് വന്നത്?  താങ്കള്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ തെറ്റ് എന്ന് തോന്നിയില്ലേ, അതൊക്കെ മുന്‍പേ തോന്നാത്തത്കൊണ്ട്.  തെറ്റാണ് എന്ന് അന്നേ ഞങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധര്‍ ആക്കിയത്കൊണ്ട്. മനസ്സിലായോ? ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നാത്ത ഒരു തെറ്റ് എന്താണെന്ന് പറയട്ടേ?  ഈ ഇടത് പക്ഷ ജനാധിപത്യ സഖ്യവും ഇന്ത്യയില്‍ നടക്കുകയില്ല.  എന്നാല്‍ ഗുരുദാസ് ഗുപ്ത പറഞ്ഞ വിശാല ജനാധിപത്യ സഖ്യം നടക്കുമായിരുന്നു. താങ്കളുടെ പാര്‍ട്ടിയെ പേടിച്ച് ആ നിര്‍ദ്ദേശം സി.പി.ഐ. പുറത്തെടുത്തില്ല.

രാഷ്ട്രീയമായ അസ്തിത്വം വേണമെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ഉള്ള ഒരേയൊരു വഴി, വിശാല ജനാധിപത്യ സഖ്യം എന്നൊരു കാഴ്ചപ്പാട് സ്വീകരിച്ചിട്ട് ബി.ജെ.പി.യുടെയോ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെയോ മുന്നണിയില്‍ ചേരുക എന്നതാണ്. അവിടെ നേതൃത്വം വേണമെന്ന ദുര പുറത്ത് കാണിക്കുകയുമരുത്. ബി.ജെ.പി.യുടെ കൂടെ ചേരാന്‍ പ്രയാസമുണ്ടെങ്കില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ കൂടെ ചേരുക.  ഇത് പറയുമ്പോള്‍ ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധന്റെ വിലാപമായി നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നില്ലേ?  എന്നാല്‍ ഒരു മൂന്ന് പാര്‍ട്ടി കോണ്‍ഗ്രസ്സ് കൂടി കഴിയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാണ് ശരി എന്നു നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നും. അന്ന് വീണ്ടും കുറെ തെറ്റുകള്‍ ഏറ്റുപറയും. പക്ഷെ അപ്പോള്‍ തിരുത്താന്‍ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടായെന്ന് വരില്ല.  ലാല്‍ സലാം!

ആര്‍. ശെല്‍‌വരാജിനും ചിലത് പറയാനുണ്ട്...

മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ വഞ്ചകലിസ്റ്റില്‍ ഒരാള്‍ കൂടി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. നെയ്യാറ്റിന്‍‌കരയില്‍ നിന്ന് എം.എല്‍.ഏ. സ്ഥാനം രാജിവെച്ച ആര്‍.ശെല്‍‌വരാജ് ആണത്.  പണം വാങ്ങി പാര്‍ട്ടിയെ പിന്നില്‍ നിന്ന് കുത്തി എന്ന് പറഞ്ഞാണ് മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ ഈ രാജിയെ പ്രതിരോധിക്കാന്‍ പാട് പെടുന്നത്. വളരെ ദുര്‍ബ്ബലമായ ഒരു പ്രതിരോധമാണിത് എന്ന് മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് തന്നെ അറിയാം. എന്നാല്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും വേണ്ടേ. അത്കൊണ്ട് നട്ടാല്‍ കുരുക്കാത്ത നുണകളുമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ് സി.പി.എം. നേതൃത്വം. ആ വെപ്രാളത്തിനിടയിലാണ് അമിതാവേശത്തില്‍ അച്യുതാനന്ദന്‍ സഖാവിന്റെ വായയില്‍ നിന്ന് അഭിസാരിക പ്രയോഗം തെറിച്ചുവീണത്.  എന്തിനെയും ഞഞ്ഞാമിഞ്ഞ പറഞ്ഞ് ന്യായീകരിക്കുന്ന ശീലം കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞുപോകുന്നത്. എന്നാല്‍ ആ പറച്ചിലുകളൊക്കെ സാംസ്കാരിക കേരളത്തിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയുള്ള കൊഞ്ഞനം കുത്തലുകളാണ്. പൊതുവെ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ വായയില്‍ നിന്നാണ് ഇമ്മാതിരി പ്രയോഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാറുള്ളത് എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം.

ശെല്‍‌വരാജിന്റെ രാജി അനിവാര്യമായ ഒരു നടപടി ആയിരുന്നു. മാത്രമല്ല, അനേകം പേര്‍ ആ പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്ന് ഇത് പോലെ ഇനിയും രാജി വെച്ചു പുറത്ത് വരാനുണ്ട്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു ജനപക്ഷരാഷ്ട്രീയമുണ്ട് എന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുകയും ആ വിശ്വാസത്തില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുകയും പ്രലോഭനങ്ങള്‍ക്ക് വഴങ്ങാന്‍ കൂട്ടാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സഖാക്കളായിരിക്കും ഇങ്ങനെ പുറത്ത് വരിക. അങ്ങനെ ഓരോരുത്തരായി പോകുമ്പോള്‍ അവരൊക്കെ വഞ്ചകരായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അതേ സമയം യഥാര്‍ത്ഥ വഞ്ചകര്‍ മാത്രം പാര്‍ട്ടിയില്‍ അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്യും എന്ന അവസ്ഥയാണ് വരാന്‍ പോകുന്നത്.  രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തനം എന്നത് പണം സ്വരൂപിക്കാനുള്ള കുറുക്കുവഴിയാക്കി മാറ്റി എന്നതാണ് മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് നേതൃത്വം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വഞ്ചന. ഒരു തരം രാഷ്ട്രീയ വ്യഭിചാരമാണിത്.  ഒരു പാര്‍ട്ടിയില്‍ പെട്ടവര്‍ അഴിമതി നടത്തി പണം സമ്പാദിക്കുന്ന പോലെയല്ല ഇത്. അക്കാര്യത്തില്‍ വ്യക്തികളാണ് ദുഷിക്കുന്നത്. സി.പി.എമ്മിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പാര്‍ട്ടി തന്നെ വാണിജ്യസ്ഥാപനമായി മാറുകയാണ്.

വാഴുന്നവര്‍ക്ക് വഴിപെടുക എന്ന മാനസികാവസ്ഥയുള്ളവര്‍ക്ക് മാത്രമേ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയില്‍ അണികളായും അനുഭാവികളായും തുടരാന്‍ പറ്റൂ. അത്കൊണ്ട് നേതൃത്വം എന്ത് പറയുന്നുവോ അതവര്‍ കണ്ണുമടച്ച് വിശ്വസിക്കും. അത്കൊണ്ടാണ് ഇത്രയും കാലം സുതാര്യവും ലളിതവുമായ ജീവിതം നയിച്ച്, പാര്‍ട്ടിയുടെ ജീര്‍ണ്ണതകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാനാവാതെ രാജി വെച്ച ശെല്‍‌വരാജ് അവര്‍ക്ക് വര്‍ഗ്ഗവഞ്ചകനാകുന്നത്.  വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്ന് രാജി വെച്ച് ഇടത്പക്ഷമൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നവരുടെ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരുപാട് പേര്‍ ഇടത് വിശ്വാസികളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വി.എസ്സിനോട് കൂറ് പുലര്‍ത്തിയ എത്രയോ പേരെ പാര്‍ട്ടി ഔദ്യോഗിക വിഭാ‍ഗം വെട്ടിനിരത്തിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ഒരടി മുന്നോട്ട് രണ്ടടി പിന്നോട്ട് എന്ന തന്ത്രത്തിലൂന്നി സ്വന്തം നിലനില്‍പ്പ് ഭദ്രമാക്കുകയായിരുന്നു.  ആദര്‍ശമോ ആത്മാഭിമാനമോ അല്ല സ്വന്തം സ്ഥാനമാനങ്ങളും പദവിയുമാണ് വി.എസ്സ്. വലുതായി കണ്ടത്. അത്കൊണ്ടെന്തായി എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ശരിയായ ഇടത് മൂല്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നവര്‍ അനാഥരായി. ആ ഒരു അവസ്ഥ ഉള്ളത്കൊണ്ടാണ് ശെല്‍‌വരാജിനെയും കോണ്‍ഗ്രസ്സ്,  സിന്ദു ജോയിയെ അഭിസാരികയെ ഉപയോഗിക്കുന്ന പോലെ ഉപയോഗിച്ച് ഒഴിവാക്കിയ പോലെ ഒഴിവാക്കുമെന്ന് വി.എസ്സ്. ഉപരിപ്ലവമായി പറഞ്ഞത്.

ശെല്‍‌വരാജിന്റെ രാജി ഉണ്ടാക്കിയ ആഘാതത്തില്‍ നിന്ന് സി.പി.എം.  വേഗം തന്നെ നോര്‍മല്‍ സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുമായിരിക്കും.  എന്നാല്‍ ആ രാജി ഒരു ലക്ഷണമാണ്. സി.പി.എം. എന്ത് മാത്രം രോഗാതുരമാണ് എന്ന് നാട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന ലക്ഷണം കൂടിയാണത്.  വി.എസ്സ്. പാര്‍ട്ടിയില്‍ എന്ത് അപമാനം സഹിച്ചും രാജി വയ്ക്കാതെയിരുന്നപ്പോള്‍ എം.എന്‍.വിജയന്‍ മാഷ് പറഞ്ഞത് രാജി വെക്കാതിരിക്കുന്നതും ഒരു രാഷ്ട്രീയമാണ് എന്നാണ്. എന്നാല്‍ ശെല്‍‌വരാജിന്റെ രാജിയില്‍ യഥാര്‍ത്ഥരാഷ്ട്രീയമുണ്ട്. ആ രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ട് ഗുണപരമായ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം സംഭവിക്കും എന്നല്ല. പുരോഗമനത്തിന്റെ കുത്തക അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് , യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും പുരോഗമനം ഉണ്ടാകുന്നതിന് ഏറ്റവും വലിയ വിലങ്ങ്തടി കേരളത്തില്‍ സി.പി.എം. ആണ്. ഒരു പക്ഷെ യഥാര്‍ത്ഥ ഇടത്പക്ഷം കേരളത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവരികയാണെങ്കില്‍ അതിനെ തകര്‍ക്കുന്ന പ്രതിലോമ ശക്തി സി.പി.എം. തന്നെയായിരിക്കും. അത് ജനങ്ങളെ നന്നായി ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ശെല്‍‌വരാജിന്റെ രാജിയും ആ രാജിയിലെ രാഷ്ട്രീയവും.

ശെല്‍‌വരാജ് അഞ്ച് കോടി പണം വാങ്ങിയിട്ടാണ് രാജി വെച്ച് പാര്‍ട്ടിയെ വഞ്ചിച്ചത് എന്ന് മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് നേതൃത്വവും അണികളും ഒന്നടങ്കം ആരോപിക്കുമ്പോള്‍ ശെല്‍‌വരാജിനും ചിലത് പറയാനുണ്ട്. ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ആ ആരോപണം അദ്ദേഹം തന്നെ ശരി വെക്കുന്നതിന് തുല്യമാവുമല്ലൊ.  ഇന്നത്ത പത്രങ്ങളില്‍ (12-3-12) എനിക്കും ചിലത് പറയാനുണ്ട്  എന്ന പേരില്‍ അദേഹം ഒരു കുറിപ്പ് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.  വായിക്കാത്തവര്‍ക്കായി അതിന്റെ പകര്‍പ്പ് താഴെ കൊടുക്കുന്നു. ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് വായിക്കാം.

RS


പൊന്ന് ഉരുക്കിന്നിടത്ത് പൂച്ചയ്ക്കെന്ത് കാര്യം? (തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വിശകലനം)

പൊന്ന് ഉരുക്കുന്നിടത്ത് പൂച്ചക്കെന്ത് കാര്യം എന്ന പോലെയാണ് ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇടത്പക്ഷക്കാരുടെ അവസ്ഥ ഇന്ന്. ഇക്കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് നിയമസഭാതെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഇടത്കാര്‍ക്ക് ഒരു റോളും ഇല്ല. കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് നേട്ടം ഉണ്ടായില്ലല്ലോ എന്ന് സമാധാനിച്ചുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് രാഷ്ട്രീയതിരശ്ശീലയ്ക്ക് പിന്നിലേക്ക് പോകാം. എള്ള് ഉണങ്ങുന്നത് എണ്ണയ്ക്ക്; എലിക്കാഷ്ടം ഉണങ്ങിയിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലൊ.

ഇന്ത്യയിലെ വോട്ടര്‍മാരെ അനേകം പ്രാദേശികപാര്‍ട്ടികള്‍ ഇന്ന് പങ്ക് വെച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രാദേശികനേതാക്കളുടെ വാക്ചാതുര്യവും ഇഷ്യൂകളെ വക്രമായി അവതരിപ്പിക്കലുമൊക്കെയാണ് ശരാശരി വോട്ടര്‍മാരെ ഇന്നും ആകര്‍ഷിക്കുന്നത്. അതിനപ്പുറം  രാഷ്ട്രീയനയങ്ങളോ ദേശീയ താല്പര്യങ്ങളോ ഒന്നും രാജ്യത്തെ ഗ്രാമീണവോട്ടര്‍മാരെ സ്വാധീനിക്കുന്നില്ല. പാര്‍ട്ടി സംഘടന ഉണ്ടാക്കാ‍നും നിലനിര്‍ത്താനും അണികളെ സമാഹരിക്കാനും വോട്ട്ബാങ്ക് ഉണ്ടാക്കാനും പ്രാദേശിക പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് നിരവധി സൌകര്യങ്ങളുണ്ട്. ആ ആനുകൂല്യവും സൌകര്യങ്ങളും ദേശീയപാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് ഇല്ല.  ഒരു ഇഷ്യു വരുമ്പോള്‍ ദേശീയപാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് പ്രാദേശികതാല്പര്യത്തിനൊത്ത് സങ്കുചിതമായ നിലപാ‍ട് സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല്ല.

നേതൃമോഹികള്‍ക്ക് എളുപ്പത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ശോഭിക്കാന്‍ പ്രാദേശികരാഷ്ട്രീയം കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നുണ്ട്. പല പ്രാദേശികപാര്‍ട്ടി നേതാക്കള്‍ക്കും നേതാവായി വിലസുക, അധികാരവും പ്രശസ്തിയും കൈവരിക്കുക എന്ന മിനിമം ലക്ഷ്യമേയുള്ളൂ.  വെറും കൈയ്യോടെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പ്രവേശിച്ച് കോടീശ്വരന്മാരായ എത്രയോ പ്രാദേശിക നേതാക്കളെ കാണാന്‍ കഴിയും. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് വളരെ അനുകൂലമാണ് അപക്വമായ ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയമനസ്സ്.  അത്കൊണ്ട് ദേശീയരാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക് പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ വളരെ പ്രതികൂലമായ രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യമാണ് നിലവിലുള്ളത്. ഇടത്പക്ഷരാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികള്‍ ഇന്ത്യയില്‍ പച്ച പിടിക്കാതെ പോയതിനും കാരണം ഇത് തന്നെയാണ്. പക്ഷെ ഇന്ത്യയിലെ ഇടത്പക്ഷക്കാര്‍ക്ക് അതിലൊന്നും വേവലാതിയില്ല. കോണ്‍ഗ്രസ്സ് ഇല്ലാതാവണം എന്നല്ലാതെ ഇടത്പക്ഷക്കാര്‍ക്ക് മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയവും ഇല്ല. മകന്‍ ചത്താലും വേണ്ടില്ല മരുമകളുടെ കണ്ണീര് കാണണം എന്ന മട്ടിലൊരു കുനുഷ്ട് രാഷ്ട്രീയമാണ് ഇടത് പക്ഷക്കാരുടേത്.

സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദശകങ്ങള്‍ വരെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത ഭരണകക്ഷി കോണ്‍ഗ്രസ്സും മുഖ്യപ്രതിപക്ഷം ഇടത് പക്ഷങ്ങളുമായിരുന്നു. പിന്നീട് പ്രാ‍ദേശിക രാഷ്ട്രീയത്തിന് പ്രാമുഖ്യം ലഭിച്ചതോടെ കോണ്‍ഗ്രസ്സ് ശിഥിലമാവാന്‍ തുടങ്ങി.  ഇടതപക്ഷങ്ങളാണെങ്കില്‍ പടവലങ്ങ മോഡലില്‍ കുത്തോട്ട് വളരുമ്പോഴും മൂന്നാം മുന്നണി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ചില തരികിട രാഷ്ട്രീയം കളിച്ചുനോക്കി. ആരാണോ പ്രാദേശികമായി മുന്നിലേക്ക് വരുന്ന നേതാവ് , പാഞ്ഞെത്തി  ആ നേതാവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആ തരികിട ഏര്‍പ്പാട്.  പ്രകാശ് കാരാട്ട് ചന്ദ്രബാബു നായുഡുവിനെ കണ്ട് ഉടനെ ജയലളിതയെ കാണാന്‍ പോയിസ് ഗാര്‍ഡനിലെത്തി അവിടെ നിന്ന് യു.പി.യിലേക്ക് വിമാനം കയറി മായാവതിയെ കണ്ട് , ഹോ എന്താ ഒരു സ്പീഡ്! ഇപ്പോള്‍ ഇടത്പക്ഷക്കാര്‍ക്ക് ഡല്‍ഹിയില്‍ വിശേഷിച്ച് പണി ഒന്നുമില്ല.  കേരളത്തില്‍ പിണറായി സഖാവ് കുറെ വ്യവസായ സംരംഭങ്ങള്‍ ചാരിറ്റബിള്‍ ട്രസ്റ്റുകളായി പടുത്തുയര്‍ത്തിയത്കൊണ്ട് കേന്ദ്രഘടകത്തിന് നിലനിന്നു പോകാം. അത്ര തന്നെ.

ഇപ്പോഴത്തെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം പുറത്ത് വരുമ്പോള്‍ വ്യക്തമാവുന്നത് ദേശീയരാഷ്ട്രീയം രണ്ട് മുന്നണികളിലായി ധ്രുവീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്.  ശക്തിയില്ലാത്ത രണ്ട് ദേശീയപാര്‍ട്ടികള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സും ബി.ജെ.പി.യും  ശക്തരായ പ്രാദേശിക പാര്‍ട്ടികളെ കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് രണ്ട് മുന്നണികള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കുക എന്ന രീതിയിലേക്കാണ് കാര്യങ്ങള്‍ നീങ്ങുന്നത്.  പ്രാദേശികപാര്‍ട്ടികള്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരു മുന്നണിയില്‍ ഉറച്ചുനില്‍ക്കുകയില്ല. ഏത് മുന്നണിക്കാണോ സാധ്യത ആ മുന്നണിയില്‍ ചേക്കേറുക എന്ന അവസരവാദപരമായ രാഷ്ട്രീയമായിരിക്കും പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുക. അടുത്ത ലോകസഭ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ജയലളിതയും മമത ബാനര്‍ജിയും  ഏത് മുന്നണിയില്‍ നില്‍ക്കും എന്ന് ഇപ്പോള്‍ പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.  മൂന്നാം മുന്നണിക്ക് ഇനി ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ പ്രസക്തി ഇല്ല എന്ന പോലെ ഇടത്പക്ഷങ്ങള്‍ക്കും ഇനി പ്രസക്തിയില്ല. പ്രാദേശികമായോ ദേശീയമായോ ജനങ്ങളെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ കഴിയില്ല എന്നതാണ് ഇടത്പക്ഷത്തിന്റെ ഗതികേട്.

യു.പി.യില്‍ രാഹുല്‍ ഗാന്ധി കഠിനമായി പണി എടുത്തിട്ടുണ്ട്.  പക്ഷെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ കരിഷ്മ കൊണ്ട് മാത്രം പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നേട്ടം ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയില്ല.  സംസ്ഥാന തലത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമെങ്കില്‍ പാര്‍ട്ടിയൂനിറ്റുകള്‍ ഗ്രാസ്സ്‌റൂട്ട് ലവലില്‍ ചലനാത്മകമാവണം.  അതിന് കൃത്യമായി സംഘടന തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തണം. പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക് ലക്ഷ്യബോധം നല്‍കണം.  കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് മഹത്തായ പാരമ്പര്യവും ഏത് ഇന്ത്യക്കാ‍രനും യോജിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന രാഷ്ട്രീയ കാഴചപ്പാടും ഉണ്ട്. രാജ്യസ്നേഹവും മതേതര-ജനാധിപത്യ ആശയങ്ങളും കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെക്കാളും മറ്റേത് പാര്‍ട്ടിക്കാണ് ഇന്ത്യയില്‍ ഉള്ളത്?  എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും വേണ്ടി നിലകൊള്ളാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയുക കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരന് മാത്രമായിരിക്കും.  ബി.എസ്.എന്‍.എല്‍ പോലെയാണ് രാജ്യത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ അവസ്ഥ ഇന്ന്. ബി.എസ്.എന്‍.എല്ലിന് രാജ്യത്ത് എവിടെയും ടവറുകളും ഇന്‍ഫ്രാ സ്ട്രക്‍ചറുകളുമുണ്ട്. എന്നിട്ടും അതിനെ നന്നാക്കാന്‍  ബി.എസ്.എന്‍.എല്ലുകാര്‍ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. എന്ന പോലെ രാജ്യത്ത് ഏത് മുക്കിലും മൂലയിലും കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാര്‍ ഉണ്ടാവും. എന്നിട്ടും കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ നന്നാക്കാന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് കഴിയുന്നില്ല.

പിന്നോക്കസമുദായത്തില്‍ നിന്നോ ദളിതരുടെയിടയില്‍ നിന്നോ ഒരു നേതാവ് ഉദിച്ചുയര്‍ന്ന് അധികാരത്തിന്റെ ഉയര്‍ന്ന ശ്രേണിയില്‍ എത്തിപ്പെട്ടാല്‍ പിന്നോക്കക്കാരും ദളിതരും രക്ഷപ്പെടും എന്നും സാമൂഹ്യനീതി കൈവരിക്കാന്‍ ആ അധികാരപ്രാപ്തി സഹായകരമാവും എന്നും കരുതുന്നത് എത്ര പമ്പരവിഢിത്തമാണ് എന്ന് മായാവതി തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു.  എന്തൊക്കെയാണ് അവര്‍ ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടിയത്?  ദളിതര്‍ക്കും പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്കും എന്താണ് അവര്‍ അവിടെ ചെയ്തത്?  തന്റെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ചിഹ്നമായ ആനയുടെ പ്രതിമകള്‍ കോടിക്കണക്കിന് രൂപ ചെലവാക്കി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വിവിധഭാഗങ്ങളില്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ച ചേതോവികാരം എന്താണ്?  ദളിതരും പാവപ്പെട്ടവരും ഏത് തരം സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇപ്പോഴും ജീവിയ്ക്കുന്നത് എന്ന് ആ ദളിത് നേതാവ് അധികാരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തോ?  മായാവതിയുടെ സര്‍ക്കാര്‍ ഇന്ന് രാജി വെക്കുമ്പോള്‍ ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ഏറ്റവും പോസിറ്റിവായ ഔട്ട്കം അത് തന്നെയാണ്.

ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ ചാനല്‍ സ്റ്റുഡിയോകളില്‍ ഇടത് വിശകലന വിശാരദന്മാരും പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട്.  അവര്‍ പതിവ് പല്ലവിയില്‍ യാന്ത്രികമായി എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുമുണ്ട്.  റെഡിമെയിഡ് ആയിട്ടുള്ള മറുപടികളും പ്രസ്താവനകളും മാത്രമേ നടത്താവൂ എന്നൊരു അലിഖിത വിലക്ക് അവര്‍ക്കൊക്കെ ഉണ്ട്.  തങ്ങള്‍ പറയുന്നത് പരമ്പരാഗത കാഴ്ചപ്പാടിനും സാമ്പ്രദായികമായ മുന്‍‌വിധികള്‍ക്കും എതിരായിപ്പോകരുത് എന്ന സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് സ്വന്തം മനസ്സ് തുറക്കാതെ യാന്ത്രികമായാണ് എന്തും ഇടത്പക്ഷക്കാര്‍ അവതരിപ്പിക്കുക.  അത്കൊണ്ടൊക്കെ അവര്‍ കേരളം എന്ന ഇട്ടവട്ടത്തില്‍ ഒതുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.  മൌലികമായി ചിന്തിക്കാത്ത ഏത് പ്രസ്ഥാനത്തിനും കാലത്തിന് മുന്നെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.

ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സിന് നേട്ടം കൈവരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയത് രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയുടെ പരാജയമാണെന്ന് ചിലര്‍ പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ 22 വര്‍ഷത്തോളം അധികാരത്തിന് പുറത്ത് നില്‍ക്കുകയും സംഘടന സംവിധാനം തീര്‍ത്തും ദുര്‍ബ്ബലമാവുകയും ചെയ്ത ഒരു വലിയ സംസ്ഥാനത്ത് കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ ഒറ്റയടിക്ക് പുനരുജ്ജീവിക്കാനോ അധികാരത്തില്‍ എത്തിക്കാനോ രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയുടെ കൈയ്യില്‍ മാന്ത്രിക വടി ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.  തനിക്ക് കഴിയാവുന്നത് പരമാവധി ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഓടിച്ചാടി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അല്ലാതെ ഇടത് നേതാക്കളെ പോലെ കേരളവും ബംഗാളും കഴിഞ്ഞാ‍ല്‍ ഡല്‍ഹിയും ഡല്‍ഹിയിലെ ചാനല്‍ ക്യാമറകളും എന്നതായിരുന്നില്ല രാഹുല്‍ ഗാന്ധിയുടെ ശൈലി.  ആര്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും 2014 ലെ പ്രധാനമന്ത്രി സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയാണ് രാഹുല്‍ ഗാന്ധി. രണ്ടാമത്തെ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി മിക്കവാറും നരേന്ദ്രമോഡിയായിരിക്കും.  മൂന്നാമതൊരു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി എന്തായാലും രംഗത്ത് ഉണ്ടാവില്ല. അത്കൊണ്ട് കൂടിയാണ് ഞാന്‍ ഇടത്പക്ഷക്കാരോട് ചോദിക്കുന്നത്, പൊന്ന് ഉരുക്കുന്നിടത്ത് പൂച്ചയ്ക്കെന്ത് കാര്യം?


സി.പി.ഐ(എം) സ്വാശ്രയ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജ് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ..



ദോഷം പറയരുതല്ലൊ, സി.പി.എം. കോഴിക്കോട് ആരംഭിക്കുന്ന സ്വാശ്രയ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജിന്റെ പേര് എത്ര സുന്ദരം! M.DIT എന്നാണ് കോളേജിന്റെ പേര്. പറയാനും എളുപ്പമുള്ള നല്ലൊരു ബ്രാന്‍ഡ് നെയിം ആണിത്; എംഡിറ്റ്. സ്വാശ്രയ മേഖലയില്‍ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജ് തുടങ്ങാന്‍ സി.പി.എം.കാര്‍ക്ക് അവരുടേതായ കാരണമുണ്ട്. ഈ മേഖലയില്‍ ഒരു കൂട്ടം കോളേജ് മേനേജ്‌മെന്റുകള്‍ കൊള്ള നടത്തുകയാണത്രെ. അത്കൊണ്ട് സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയുള്ള ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങള്‍ സംസ്ഥാനമൊട്ടാകെ ഉയര്‍ന്നുവരണം എന്നതാണ് പോലും ഡിഫിക്കാരുടെ അഭിപ്രായം.  സി.പി.എം.കാര്‍ വിസ്മയ അമ്യൂസ്മെന്റ് പാര്‍ക്ക് തുടങ്ങിയതും സൂപ്പര്‍ സ്പെഷ്യാലിറ്റി ആശുപത്രികള്‍ ആരംഭിച്ചതും ഷോപ്പിങ്ങ് മാളുകളും പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകള്‍ എല്ലാം തുടങ്ങുന്നതും എല്ലാം ഇങ്ങനെ അതാത് മേഖലയില്‍ കൊള്ള നടക്കുന്നത്കൊണ്ട് അവരുടെ സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധത നിറവേറ്റാനായിരിക്കണം. ഈ ഒരു മഹത്തായ കാഴ്ചപ്പാടിനെ എത്ര കടുപ്പപ്പെട്ട മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് വിരുദ്ധര്‍ പോലും എതിര്‍ക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ കൊള്ളക്കൂട്ടത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നവരും സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധത ഇല്ലാത്തവരുമായിരിക്കും. സി.പി.എം. എന്ത് തുടങ്ങിയാലും അതില്‍ കൊള്ള ഉണ്ടാവില്ല. ഒരു പക്ഷെ മറ്റ് കൊള്ളക്കാരുടെ സ്ഥാപനങ്ങളിലും സി.പി.എം. സ്ഥാപനങ്ങളിലും ഒരേ വിലയും ചാര്‍ജ്ജും ഫീസും തന്നെയാണെങ്കില്‍ തന്നെയും സി.പി.എമ്മിന്റേതില്‍ സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധത കാണും. അതാണ് അതിന്റെ മെച്ചം.

കൂത്തുപറമ്പില്‍ രക്തസാക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചത് എന്തിനായിരുന്നു എന്ന് ചില ദോഷൈകദൃക്കുകൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.  അത് സി.പി.എമ്മിനെ പറ്റി ഒരു ചുക്കും അറിയാത്തത്കൊണ്ടാണ്.  ഒന്ന് നടപ്പില്‍ വരുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ഗുണദോഷം ആര്‍ക്കും അറിയില്ല. അപ്പോള്‍ അത് ദോഷമായാലോ? ഉദാഹരണത്തിന് കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വന്നു. അത് ദോഷമായിരുന്നെങ്കിലോ? സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയുള്ള ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിന് അത് സഹിക്കാന്‍ പറ്റുമോ. അത്കൊണ്ടാണ് എല്ലാറ്റിനെയും ആദ്യം എതിര്‍ക്കുന്നത്. പിന്നീട് ദോഷമൊന്നുമില്ല ഗുണമേയുള്ളൂ എന്ന് കണ്ടെത്തിയാല്‍ അംഗീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അംഗീകരിച്ച ചില മേഖലകളില്‍ പക്ഷെ കൊള്ള നടക്കുന്നു. ആ കൊള്ള തടയാനാണ് സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധത നിമിത്തം സ്വന്തമായി തന്നെ സംരംഭങ്ങള്‍ തുടങ്ങുന്നത്. ടി വി വന്നപ്പോള്‍ അത് ദോഷമാണെന്ന് തോന്നി എതിര്‍ത്തു. പിന്നെ ഗുണമാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള്‍ വേറിട്ട ഒരു ചാനലില്‍ മാത്രമേ സാമൂഹ്യ പ്രതിബദ്ധത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാന്‍ പറ്റൂ എന്ന് ബോധ്യമായി. അമ്യൂസ്മെന്റ്മെന്റ് പാര്‍ക്കുകളില്‍ പകല്‍ക്കൊള്ള തന്നെയായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് വിസ്മയ തുടങ്ങിയത്. ആരെയും നിര്‍ബ്ബന്ധിക്കുന്നില്ലല്ലൊ. കൊള്ള വേണ്ടവര്‍ക്ക് കൊള്ള നടക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ പോകാം. സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധത വേണ്ടവര്‍ക്ക് സി.പി.എം.കാര്‍ നടത്തുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ തന്നെ പോകേണ്ടി വരും.

ഏ.കെ.ജി ഹോസ്പിറ്റല്‍ , റബ്കോ ,  റെയിഡ്കോ ഇങ്ങനെ സി.പി.എം. നടത്തുന്ന സ്ഥാപനങ്ങള്‍ നോക്കുക. അതിന്റെയൊക്കെ ഉടമസ്ഥത ആര്‍ക്കാണ്? സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാല്‍ അതൊക്കെ സഹകരണ മേഖലയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. ഭരണസമിതിയും അതിലെ ജീവനക്കാരും തൊഴിലാളികളും എല്ലാം സി.പി.എം.കാര്‍ തന്നെ. ഇപ്രകാരം അനേകം സഹകരണ സ്ഥാപനങ്ങളാണ് സി.പി.എമ്മിന്റെ ശക്തി. ഒരോ സഹകരണസ്ഥാപനവും മറ്റ് അനേകം അനുബന്ധസ്ഥാപനങ്ങള്‍ തുടങ്ങും. ഉദാഹരണത്തിന് പ്രാഥമിക സഹകരണ ബാങ്കുകള്‍ ഗൃഹോപകരണ ഷോറൂമുകളും മറ്റ് കച്ചവട സ്ഥാപങ്ങളും തുടങ്ങും. റെയിഡ്കോ കറിപൌഡര്‍ വരെ ഉണ്ടാക്കി വില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. റബ്കോ കണ്ണൂരില്‍ ഏറ്റവും ആധുനികമായ ഓഡിറ്റോറിയം പണിതിട്ടുണ്ട്. ദിനേശ് ബീഡി സഹകരണ സംഘത്തിനും ഓഡിറ്റോറിയവും സോഫ്റ്റ്‌വേര്‍ പാര്‍ക്കും മറ്റുമുണ്ട്. ഇവയിലെക്കെ പതിനായിരങ്ങള്‍ക്ക് ജോലി കൊടുക്കാം. അങ്ങനെ ജോലി കിട്ടിയവര്‍ പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും പോയേ പറ്റൂ.  സമ്മേളനങ്ങള്‍ക്കും ജാഥകള്‍ക്കും ബന്ദും ഹര്‍ത്താലും നടത്താനും ഒക്കെ ആയിരക്കണക്കിന് പ്രവര്‍ത്തകര്‍ സദാ സന്നദ്ധരായിരിക്കും.

സഹകരണ സംഘങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ പാര്‍ട്ടിയുടെ അധീനതയില്‍ കുറെ ഉണ്ടെങ്കിലും അതൊക്കെ പാര്‍ട്ടിക്ക് ഉപയോഗപ്പെടുത്താമെന്നല്ലാതെ പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെ സ്വത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞുകൂട. ഏത് സഹകരണ സംഘത്തിലും സര്‍ക്കാരിന് 51ശതമാനം ഷേര്‍ ഉണ്ടാകും. ഏതെങ്കിലും ഒരു മൊശകോടന്‍ സഹകരണ മന്ത്രിയാവുകയാണെങ്കില്‍ ഭരണസമിതിയെ പിരിച്ചുവിട്ട് അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റര്‍ ഭരണം നടപ്പാക്കാന്‍ പറ്റും.  അത്കൊണ്ട് സി.പി.എം. ഇപ്പോള്‍ തുടങ്ങുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളും സംരഭങ്ങളും എല്ലാം വെറും സൊസൈറ്റികള്‍ ആണ്. അതായത് ചാരിറ്റബിള്‍ സൊസൈറ്റി ആക്ട് പ്രകാരം റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുന്ന സൊസൈറ്റികള്‍.  പത്തോ നാല്പതോ സി.പി.എം. നേതാക്കള്‍ ചേര്‍ന്ന് ഒരു ചാരിറ്റബിള്‍ സൊസൈറ്റി റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുന്നു. ആ സൊസൈറ്റി സംരംഭം തുടങ്ങുന്നു.  സഹകരണ സൊസൈറ്റി ആണെന്ന് അണികള്‍ ധരിക്കും. മരണപ്പെട്ടുപോയ ഏതെങ്കിലും നേതാവിന്റെ പേര് ആ സംരംഭത്തിന് നല്‍കിയാല്‍ സംഭവം പാര്‍ട്ടിയുടെ ആണെന്ന് അനുഭാവികള്‍ കരുതും. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതിന്റെ ഉടമസ്ഥത ആ സൊസൈറ്റിയുടെ അംഗങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രമാണെന്ന് അണികള്‍ തിരിച്ചറിയുകയില്ല.

ചിത്രത്തില്‍ എം.ഡിറ്റിന്റെ ബോര്‍ഡ് നോക്കുക. കാഴ്ചയില്‍ ഒരു സ്വകാര്യസ്ഥാപനം പോലെ ഇല്ലേ? ഇതും  ഒരു സൊസൈറ്റിയുടെ പേരില്‍ റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്. സഹകരണ മേഖലയില്‍ അല്ല എന്നര്‍ത്ഥം. സഹകരണ സൊസൈറ്റിയും ചാ‍രിറ്റബിള്‍ സൊസൈറ്റിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സാധാരണ അനുഭാവികള്‍ക്ക് അറിയാന്‍ ന്യായമില്ല. ഏതെങ്കിലും കാലത്ത് പാര്‍ട്ടി പൊളിഞ്ഞുപോയാലും നേതാക്കള്‍ക്കും മേല്‍ത്തട്ടിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് സംരഭങ്ങള്‍ സ്വന്തമായി ബാക്കിയുണ്ടാവും. പാര്‍ട്ടിക്ക് ദീര്‍ഘകാലത്തേക്ക് നിലനില്‍പ്പ് ഉണ്ടാകില്ല എന്നും പാര്‍ട്ടി വിപ്ലവം സംഘടിപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല എന്നും സോഷ്യലിസം ഇനിയുള്ള കാലത്ത് ആളുകള്‍ ഉച്ചരിക്കുക പോലുമില്ലെന്നും ഏറ്റവും നന്നായി ബോധ്യപ്പെട്ടവര്‍ സി.പി.എമ്മിന്റെ നേതാക്കള്‍ തന്നെയായിരിക്കുമല്ലൊ.

അങ്ങനെ സി.പി.എം. സ്വകാര്യ സൊസൈറ്റിയുടെ പേരില്‍ സ്വാശ്രയ എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജ് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ആ പാര്‍ട്ടിയുടെ വിശ്വാസ്യതയും സ്വീകാര്യതയും കുത്തനെ ഇടിയുകയാണെന്ന് അതിന്റെ നേതാക്കള്‍ക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ എന്നറിയില്ല.  ആസ്തിയുടെയും ബിസിനസ്സ് സ്ഥാപങ്ങളുടെയും പിന്‍‌ബലത്തില്‍ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനത്തെ ഏറെക്കാലം എന്തായാലും നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ കഴിയില്ല. ഡിഫി നേതാക്കള്‍ സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയെ പറ്റി വാചാലമാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധയുള്ള പ്രവര്‍ത്തകരെ സി.പി.എമ്മിനോ പോഷകസംഘടനകള്‍ക്കോ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ ഇനി കഴിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം.  എനിക്ക് എന്ത് സാമ്പത്തികനേട്ടം ഉണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയും, അല്ലെങ്കില്‍ എനിക്ക് എന്ത് ജോലി കിട്ടും എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവരെ മാത്രമേ ഇനി സി.പി.എമ്മിന് ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ കഴിയൂ.  നിസ്വാര്‍ത്ഥരായ, സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയുള്ള , സമൂഹത്തിന് വേണ്ടി തന്നാല്‍ കഴിയുന്ന സേവനം നല്‍കാന്‍ തയ്യാറുള്ള ആളുകള്‍ ഇനി സി.പി.എമ്മില്‍ പോയിട്ട് എന്ത് കാര്യം?

സാമ്പത്തികമായി ഇങ്ങനെ മുന്നേറുന്നുണ്ടെങ്കിലും കേരളത്തില്‍ സി.പി.എമ്മിന്റെ ഭാവി എന്തായിരിക്കും? നാലാം തവണയും പിണറായി സംസ്ഥാന സെക്രട്ടരിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതോടുകൂടി വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ഇനി ഉണ്ടായാലും ഇല്ലാത്തതിന് സമമായിരിക്കും. വി.എസ്. അതിഭയങ്കരമായ കൌശലം പ്രയോഗിച്ച് പൊതുസമൂഹത്തില്‍ ഒരു സ്വീകാര്യത പിടിച്ചു പറ്റിയിരുന്നു. പാര്‍ട്ടിക്ക് അകത്തും പുറത്തും വി.എസ്. എന്തോ ആണെന്ന ഒരു ഇമേജ് നിര്‍മ്മിച്ചെടുക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചിരുന്നു. ആ ഇമേജ് സി.പി.എം. മുതലാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്.  എന്നാല്‍ ആ ഇമേജും തകരാനാണ് പോകുന്നത്. ഇത് വരെ സൂപ്പര്‍ വ്യവഹാരിയായി വിലസിയ വി.എസ്സിനെ പ്രതിരോധത്തിലേയ്ക്ക് തളച്ചിടാന്‍ പോരുന്ന കേസുകളാണ് അദ്ദേഹത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.  അദ്ദേഹത്തെ പഴയത് പോലെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താന്‍ ഇനി സി.പി.എമ്മിന് കഴിയില്ല എന്ന് ചുരുക്കം.

പിണറായി ഒരു മികച്ച നേതാവും സംഘാടകനുമാണ്. എന്നാല്‍ അത് പാര്‍ട്ടിക്കകത്ത് മാത്രമാണ്. പാര്‍ട്ടിക്ക് പുറത്ത് പൊതുസമൂഹത്തില്‍ പിണറായിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആരുമുണ്ടാവില്ല. എന്ന് മാത്രമല്ല, പാര്‍ട്ടിക്ക് വേണ്ടി പാര്‍ട്ടിക്ക് പുറത്തുള്ളവരെ വെറുപ്പിക്കാനും പിണറായി പിശുക്ക് കാട്ടാറില്ല. വി.എസ്സും പിണറായിയും കഴിഞ്ഞാല്‍ തലയെടുപ്പുള്ള ഒരൊറ്റ നേതാവും കേരള സി.പി.എമ്മില്‍ ഇല്ല എന്നു പറയാം. കോടിയേരിക്ക് അങ്ങനെയൊരാഗ്രഹം കാണുമെങ്കിലും കണ്ണൂര്‍ ജില്ലയ്ക്ക് പുറത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വീകാര്യത സംശയമായിരിക്കും.  മാറിമാറി ഭരണത്തില്‍ കയറലും ഒട്ടേറെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും തദ്ദേശസ്വയഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളും കൈയ്യില്‍ ഉള്ളതും പിന്നെ ഇടതടവില്ല്ലാത്ത സാമ്പത്തികവരുമാനവുമാണ് സി.പി.എമ്മിനെ നിലനിര്‍ത്തുന്ന ഘടകങ്ങള്‍.  എന്നാല്‍ പാര്‍ട്ടി ഒരു ഇടത് രാഷ്ട്രീയപ്രസ്ഥാനം എന്നതിനപ്പുറം സാമ്പത്തികനേട്ടങ്ങള്‍ കൊയ്യുന്ന എസ്റ്റാബ്ലിഷ്മെന്റ് കൂടിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അതിന്റെ ലക്ഷക്കണക്കിന് അനുയായികള്‍ക്ക് ഉണ്ടാവുമ്പോള്‍ ഒരു രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടി എന്ന നിലയില്‍ സി.പി.എമ്മിന് മുന്നോട്ട് പോകാന്‍ കഴിയാതെ വരും.  കുറച്ചു പേര്‍ കാശ് ഉണ്ടാക്കാന്‍ വേണ്ടി തങ്ങള്‍ എന്തിനാണ് ഉഷ്ണിക്കുന്നത് എന്ന് അനുയായികള്‍ക്ക് തോന്നാമല്ലൊ.  സ്വാശ്രയമേഖലയില്‍ പാര്‍ട്ടിക്കാരുടെ സ്വകാര്യസൊസൈറ്റി എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജ് ആരംഭിക്കുമ്പോള്‍ ആ തോന്നലിന് ആക്കം കൂടുകയാണ് ചെയ്യുക.  ആത്മാവ് എന്നൊന്നുണ്ടെങ്കില്‍ കൂത്തുപറമ്പ് രക്തസാക്ഷികളുടെ ആത്മാവുകള്‍ ഈ സ്വാശ്രയക്കാര്‍ക്ക് മാപ്പ് നല്‍കട്ടെ.

സി.പി.ഐ.യും സി.പി.എമ്മും ; ഒരു വൈരുദ്ധ്യാധിഷ്ഠിത വിശകലനം


ഇത് എന്റെ കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിന്റെ ഒരു അനുബന്ധമാണ്. അതും കൂടി വായിച്ചാലേ വായന പൂര്‍ണ്ണമാകൂ... 

ലോകത്തില്‍ നിലവിലുള്ള ഭരണസമ്പ്രദായങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ആധുനികവും നീതിയുക്തവും ആയത് പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യ സമ്പ്രദായമാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലൊ. പാര്‍ലമെന്ററി ഡെമോക്രസി എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ കുറഞ്ഞ പക്ഷം രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ ആ സിസ്റ്റം വര്‍ക്ക് ചെയ്യൂ എന്നും നമുക്ക് അറിയാം. ഒരു പാര്‍ട്ടിക്ക് മാത്രം ഏകപക്ഷീയമായി ഭരണക്കുത്തക ഉണ്ടാവുക എന്ന സമ്പ്രദായം പാര്‍ലമെന്ററി ഡെമോക്രസി അല്ല താനും.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗ സര്‍വ്വാധിപത്യം എന്ന പേരില്‍ നടപ്പാക്കിയ ഏകപാര്‍ട്ടി കുത്തക ഭരണം കാറല്‍ മാര്‍ക്സിസിന്റെ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ചല്ല. അത് ലെനിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തമാണ്. മാര്‍ക്സിസവുമായി ലെനിന്റെ ഈ തീയറിക്ക് ഒരു ബന്ധവുമില്ല എന്ന് മാര്‍ക്സിയന്‍ രീതിയില്‍ ചിന്തിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. മാര്‍ക്സിസത്തിന് ലെനിന്റേതായ കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കലുകള്‍ പാടില്ലാത്തതാണ്. മാര്‍ക്സ് തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തെ സമഗ്രമായാണ് കണ്ടത്. തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ഭരണകൂടമാണ് മാര്‍ക്സ് വിഭാവനം ചെയ്തത്. ലെനിന്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ സര്‍വ്വാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ലെനിന്‍ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടിയാവുമോ? അതെങ്ങനെയാണ് ആവുക, തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്ന് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന ആളാണോ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി മെമ്പര്‍ ആകുന്നത്?

അങ്ങനെ സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചാല്‍ ഒരു പാര്‍ട്ടി ഒരു വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടിയാവുകയില്ല. സംഭവിച്ചത് ഒരു പാര്‍ട്ടിയും ഭരണവും തൊഴിലാളികളുടെ മേല്‍ ഇല്ലാത്ത അധികാരം സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു. അതിന് മാര്‍ക്സിയന്‍ ചിന്തയുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. ലോകത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ ലെനിന്റെയും കൂടി തീയറി സ്വീകരിച്ചപ്പോള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ മാര്‍ക്സിസിന്റെ സിദ്ധാന്തം നിരാകരിക്കുകയായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, റഷ്യയില്‍ വിപ്ലവം നടക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗം ഉണ്ടായിരുന്നോ? ഫ്യൂഡലിസം തകര്‍ന്ന് മുതലാളിത്തം വികസിച്ചാലാണ് തൊഴിലാളികള്‍ ഒരു വര്‍ഗ്ഗമായി പരിണമിക്കുക എന്നല്ലേ മാര്‍ക്സിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്. റഷ്യയില്‍ വിപ്ലവം നടക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ ഫ്യൂഡലിസ്റ്റ് സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതിയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ ആരാണ് വിപ്ലവം നടത്തിയത്? ലെനിന്റെ കിങ്കരന്മാര്‍. മറ്റാരാണ്?

അത് ഒരു സാമൂഹ്യവിപ്ലവമായിരുന്നില്ല. മറിച്ച് അധികാരം കൈപ്പറ്റലായിരുന്നു. അന്ന് ഏതൊരു സംഘടിത ശക്തിക്കും അധികാരം കൈപ്പറ്റാന്‍ കഴിയുമാറ് സാര്‍ ഭരണകൂടം ദുര്‍ബ്ബലമായിരുന്നു. എന്നിട്ടാണ് തൊഴിലാളി വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ എന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു സര്‍വ്വാധിപത്യം അവിടെ സംസ്ഥാപിതമാകുന്നത്. ഫലത്തില്‍ ഒരു പാര്‍ട്ടിയുടെ സര്‍വ്വാധിപത്യം എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് കാറല്‍ മാര്‍ക്സ് ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ ഒരു സാമൂഹ്യപരിവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ സംഭവിച്ച സ്വാഭാവിക മാറ്റം ആയിരുന്നില്ല. കാറല്‍ മാര്‍ക്സിന്റെ കാലത്ത് തന്നെ മുതലാളിത്തത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍ ഇപ്പറഞ്ഞ സാമൂഹ്യവിപ്ലവം നടന്നുമില്ല.

ഇന്നാണെങ്കില്‍ ഒരു വര്‍ഗ്ഗമെന്ന നിലയില്‍ തൊഴിലാളികള്‍ ലോകത്ത് എവിടെയുമില്ല. അത്പോലെ തന്നെ മറ്റൊരു വര്‍ഗ്ഗമെന്ന നിലയില്‍ മുതലാളികളുമില്ല. സ്വകാര്യമൂലധനമല്ല മറിച്ച് ഓഹരി മൂലധനമാണ് ഇന്ന് വ്യവസായങ്ങള്‍ നടത്തുന്നത്. പറഞ്ഞ് വന്നത് ഒരു ചിന്താപദ്ധതി എന്നതിനപ്പുറം മാര്‍ക്സിസം ഒരു ഘട്ടത്തിലും പ്രയോഗത്തിന്റെ തലത്തിലേക്ക് വന്നിട്ടേയില്ല. ഇനി വരാനും പോകുന്നില്ല. എന്നാല്‍ വിവിധങ്ങളായ ദര്‍ശനങ്ങളും ചിന്തകളും ആശയങ്ങളും മനുഷ്യരാശിക്ക് ആവശ്യമാണ്. ഇല്ല്ലെങ്കില്‍ ചിന്ത എന്ന പ്രോസസ്സിങ്ങ് നടക്കാതെയായിപ്പോകും. തെറ്റും ശരിയും വിവേചിച്ചറിയാനും വിവിധങ്ങളും വിരുദ്ധങ്ങളുമായ ചിന്താപദ്ധതികള്‍ നല്ലതാണ്, മുതല്‍ക്കൂട്ടാണ്. ആ ഒരു പ്രസക്തി തീര്‍ച്ചയായും മാര്‍ക്സിസത്തിനുണ്ട്. അതേ സമയം തങ്ങള്‍ മാര്‍ക്സിസത്തിന്റെ മൊത്തവിതരണക്കാരാണെന്ന് ഏത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി പറഞ്ഞാലും അത് അസംബന്ധമായിരിക്കും.

ഈ ഒരു നിലപാട് തറയില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ സി.പി.ഐ.യെയും സി.പി.എമ്മിനെയും നോക്കി കാണുന്നത്. അവര്‍ എന്ത് വിചാരിച്ചാലും മോഹിച്ചാലും അവരെക്കൊണ്ട് വിപ്ലവം നടത്താനോ സോഷ്യലിസം സ്ഥാപിക്കാനോ കഴിയില്ല. ഇവിടെ, സോഷ്യലിസം എന്നതിനും മാര്‍ക്സ് വിഭാവനം ചെയ്തതും ലെനിന്‍ നടപ്പാക്കിയതും തമ്മില്‍ കടലും കടലാടിയും പോലുള്ള വൈരുദ്ധ്യമുണ്ട്. എല്ലാ സമ്പത്തും സമൂഹത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ ആവുക എന്നാണ് മാര്‍ക്സ് ഉദ്ദേശിച്ചത്. ലെനിന്‍ ചെയ്തതോ? എല്ലാം സര്‍ക്കാരിന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു. സര്‍ക്കാരിന്റെ ഉടമസ്ഥത എങ്ങനെയാണ് സമൂഹത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയാവുക?

സര്‍ക്കാരിന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ ആയാല്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയില്‍ ആയി എന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി പറഞ്ഞാല്‍ ആയോ? പാര്‍ട്ടിയുടെയും സര്‍ക്കാരിന്റെയും ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ പറയുന്നത് അനുസരിക്കുക എന്ന വ്യവസ്ഥിതി എങ്ങനെ മാര്‍ക്സ് വിഭാവനം ചെയ്ത സോഷ്യലിസമാകും? ജനങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് പങ്കാളിത്തമാണ് അതില്‍ ഉള്ളത്. ഭരണകൂടം കൊഴിഞ്ഞുപോകേണ്ടതായ ഒരു സാമൂഹ്യവികാസത്തിലേക്ക് നടന്നടുക്കാനുള്ള എന്ത് ബുദ്ധിപരമായ വളര്‍ച്ചയാണ് പാര്‍ട്ടിക്ക് വിധേയരായി ജീവിക്കുന്ന ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടാവുക? മാര്‍ക്സിനെ പോലെ മഹാനായ ഒരു ദാര്‍ശനികന് ഇങ്ങനെ ചെറുതായി ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നോ?

അത്കൊണ്ട്, യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കി നല്ലൊരു ജനാധിപത്യപാര്‍ട്ടിയായി ഇന്ത്യന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുകള്‍ക്ക് രൂപാന്തരം വന്നുകൂടായ്കയില്ല എന്ന് ഞാന്‍ വെറുതെ കരുതുന്നു. അങ്ങനെ കരുതാമല്ലൊ. അങ്ങനെ ജനാധിപത്യപാര്‍ട്ടിയായി മാറിയാല്‍ സമൂഹത്തോട് പ്രതിബദ്ധതയുള്ള കുറേ പ്രവര്‍ത്തകരെ രാജ്യത്തിന് ലഭിക്കും എന്നും ഞാന്‍ കരുതുന്നു. ആ ഒരു സാധ്യതയാണ് ഞാന്‍ സി.പി.ഐ.യില്‍ കാണുന്നത്. സി.പി.എം. ഒരു ബിസിനസ്സ് പാര്‍ട്ടിയായി മാറിപ്പോയി. അതിനിനി മാറാന്‍ കഴിയില്ല. പാര്‍ട്ടി സംരംഭങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന പതിനായിരക്കണക്കിന് തൊഴിലാളികളും കോടികളുടെ വാര്‍ഷിക വരുമാനവും ഇനിയും പുരോഗമിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും കണക്കിലെടുത്താണ് ഇത് പറയുന്നത്. സി.പി.ഐ. ശരിയായ ട്രാക്കില്‍ വന്നാല്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്ന് ലാഭവിഹിതം കിട്ടാത്ത അണികള്‍ സി.പി.ഐ.യിലേക്ക് വന്നുകൂട എന്നില്ല. കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരോ ബി.ജെ.പി.ക്കാരോ ആയ വ്യക്തികള്‍ സ്വകാര്യ ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്നത് പോലെയല്ല ഒരു രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടി ബിസിനസ്സ് സ്ഥാപനമായി മാറുന്നത്.

പുരോഗനക്കാര്‍ എന്നു പറയുന്നവരും ഇടത് എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നവരും പറയുന്ന കോണ്‍ഗ്രസ്സ് വിരോധവും കോണ്‍ഗ്രസ്സാണ് എല്ല്ലാ തിന്മകള്‍ക്കും കാ‍രണം എന്നുള്ള വാദവുമൊക്കെ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയപരമായി പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന നുണകളാണ്. ഒരു ഘട്ടത്തില്‍ ബി.ജെ.പി. ഒറ്റയ്ക്ക് അധികാരം കരസ്ഥമാക്കുമാറ് വളരുന്നുണ്ട് എന്നൊരു പ്രതീതി ഉടലെടുത്തപ്പോള്‍ ഇപ്പറഞ്ഞ പുരോഗമനക്കാരും ഇടത്കാരും എല്ലാം കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെ ന്യായീകരിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കോണ്‍ഗ്രസ്സ് ശക്തമായിരുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സിനെതിരെ ബി.ജെ.പി.യെയും മറ്റെല്ലാ കോണ്‍ഗ്രസ്സിതര പാര്‍ട്ടികളെയും കൂട്ടി ഒരു മഹാസഖ്യം ഇ.എം.എസ്സിന്റെയും എന്‍.ടി.രാമറാവുവിന്റെയും നേതൃത്വത്തില്‍ ഹൈദരാബാദില്‍ സംഘടിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ബി.ജെ.പി.യും കോണ്‍ഗ്രസ്സും ഏകദേശം സമാസമം എന്ന് വന്നപ്പോള്‍ രണ്ടിനെയും വര്‍ജ്ജിക്കണം എന്ന് പറയുന്നു. ഇതിലൊക്കെ അത്രയേയുള്ളൂ. കക്ഷിരാഷ്ട്രീയക്കണക്കുകളാണ് ഇത്തരം അനുകൂല-പ്രതികൂല നിലപാടുകളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

ഇടത് മുന്നണിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു എന്ന് വെച്ച് സി.പി.ഐ.യുടെ വളര്‍ച്ച ഒരിക്കലും സി.പി.എം. ആഗ്രഹിക്കുകയില്ല. രണ്ടും ഒരേ ആശയക്കാരല്ലെ എന്ന വാദം വെറുതെ. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ലയിച്ച് ഒറ്റ പാര്‍ട്ടിയാവുകയല്ലേ വേണ്ടത്? എന്തിനാണ് രണ്ടായി നില്‍ക്കുന്നത്. ലക്ഷ്യവും ആശയവും ഒന്നാണെങ്കില്‍? മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയെ അപേക്ഷിച്ച് സി.പി.ഐ. നിരുപദ്രവമാണ് എന്നൊരു മേന്മ ഞാന്‍ സി.പി.ഐ.യില്‍ കാണുന്നുണ്ട്. സി.പി.എമ്മിന്റെ ശൈലിയും പെരുമാറ്റവും രീതിയും എല്ലാം മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് മാത്രമേ രസിക്കൂ എന്നൊരു അവസ്ഥയുണ്ട്. അത്കൊണ്ടാണ് മാര്‍ക്സിസ്റ്റുകാര്‍ അല്ലാത്ത എല്ലാവരും തീവ്ര മാര്‍ക്സിസ്റ്റ് വിരുദ്ധര്‍ ആകുന്നത്.

എന്തായാലും കോണ്‍ഗ്രസ്സിന്റെ ഒപ്പം കൂടിയാല്‍ സി.പി.ഐ.ക്ക് വ്യക്തിത്വമുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടിയായി ഭാവിയില്‍ വളരാനുള്ള സാധ്യത കണ്ടത്കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ. എന്തായാലും ഇടത് ഐക്യം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട്, ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞ പോലെ കുറെ പ്രസ്താവനകള്‍ ഇറക്കാം എന്നല്ലാതെ അതിനപ്പുറം ഒന്നും സംഭവിക്കാനില്ല.