സോഷ്യലിസം എന്ന ആശയം ആദ്യം അവതരിപ്പിച്ചത് 1516ല് സര് തോമസ് മൂര് എഴുതിയ ഊട്ടോപ്യ എന്ന കൃതിയിലൂടെയാണ്. മാര്ക്സും ഏങ്കത്സും ചേര്ന്ന് 1848ല് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോ പ്രസിദ്ദീകരിച്ചതില് പിന്നെ ഉട്ടോപ്യന് സോഷ്യലിസം എന്ന വാക്ക് പ്രചാരത്തില് വന്നത് അത് ഒരു സാങ്കല്പിക സോഷ്യലിസമാണെന്ന് പറഞ്ഞാണ്. തങ്ങളുടേത് ശാസ്ത്രീയസോഷ്യലിസമാണെന്നാണ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര് പ്രചരിപ്പിച്ചത്. ശാസ്ത്രീയസോഷ്യലിസമെന്നാല് സമൂഹത്തിന്റെ വളര്ച്ചയുടെയും നിലനില്പിന്റെയും മാറ്റത്തിന്റെയും നിയമം. അത് കണ്ടെത്തിയ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായി കാള് മാര്ക്സിനെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര് കാണുന്നു. അന്തിമമായി ശാസ്ത്രീയകമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥിതിയിലേക്ക് ലോകം മാറുമെന്ന് ലോകത്ത് ഇപ്പോള് ബാക്കിയുള്ള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാര് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉട്ടോപ്യന് സോഷ്യലിസം സാങ്കല്പികമാണെങ്കില് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര് പറയുന്ന ശാസ്ത്രീയസോഷ്യലിസം ഒരു അറുപിന്തിരിപ്പന് ആശയമണെന്നാണ് എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്. അത് പരിശോധിക്കുന്നതിന് മുന്പ് 1917മുതല് 1989വരെ സോവിയറ്റ് യൂനിയനില് നിലവിലിരുന്ന സോഷ്യലിസം ഏത് ഗണത്തില് പെടുന്ന സോഷ്യലിസമായിരുന്നു എന്നും ഇപ്പോള് ചൈന,വിയറ്റ്നാം,ക്യൂബ,ഉത്തരകൊറിയ എന്നീ ശിഷ്ട കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളില് നടപ്പിലുള്ളത് എന്ത് സോഷ്യലിസമാണെന്നും കൂടി അറിയേണ്ടതുണ്ട്. സോവിയറ്റ് യൂനിയനിലേത് ഒരു കപടസോഷ്യലിസമായിരുന്നു എന്ന് അന്നും ഇന്നും പല കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ചിന്തകന്മാര് തന്നെ വിലയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. Michael Batiukov എഴുതിയ ഒരു ലേഖനം മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളായി ഇവിടെ വായിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും ഒന്ന് , രണ്ട് , മൂന്ന് .
വ്യത്യസ്തമായ സാമ്പത്തിക ഘടനകളെക്കുറിച്ച് നാം പറയാറുണ്ട്. അതില് പ്രധാനം സോഷ്യലിസവും ക്യാപിറ്റലിസവുമാണല്ലൊ. ഇവ രണ്ടും പ്രയോഗത്തില് വിരുദ്ധധ്രുവങ്ങളില് പെടുന്നതാണ്. സാമൂഹ്യസഹകരണത്തില് അധിഷ്ഠിതമാണ് സോഷ്യലിസം. സാമൂഹികമായ പരസ്പര മത്സരത്തില് അധിഷ്ഠിതമായതാണ് ക്യാപിറ്റലിസം അഥവാ മുതലാളിത്വം. നിലവിലുള്ള സാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥിതികളില് ഇവ രണ്ടിന്റെയും സ്വാധീനമുണ്ടെങ്കിലും പൊതുവെ സ്വീകാര്യമായത് അല്ലെങ്കില് പ്രായോഗികമായത് മുതലാളിത്വം അല്ലെങ്കില് ക്യാപ്പിറ്റലിസം ആണെന്ന് കാണാം. സ്വകാര്യ-കുത്തക മൂലധനത്തില് അധിഷ്ഠിതമായ ഉല്പാദന-വിതരണസമ്പ്രദായമാണ് മുതലാളിത്വം. എല്ലാ കാലത്തും നിലനിന്നിരുന്ന ഈ സമ്പ്രദായത്തിന് താത്വികമായ വിശദീകരണം നല്കിയത് 1776ല് “The Wealth of Nations” എന്ന കൃതിയിലൂടെ ആഡം സ്മിത്ത് എന്ന ധനതത്വ ചിന്തകനായിരുന്നു. ഇന്നും സാമ്പത്തികശാസ്ത്രവിദ്യാര്ത്ഥികള് പഠിക്കുന്നത് ആഡം സ്മിത്തിനെയാണ്. മുതലാളിത്വവ്യവസ്ഥിതിയെ അനുകൂലിക്കുന്നവര് ഉല്പാദന-വിതരണ ഉപാധികള് സര്ക്കാര് ഉടമസ്ഥതയില് ആകുന്നതിനെ അനുകൂലിക്കുന്നില്ല്ല. സ്വകാര്യസംരഭങ്ങളിലൂടെ മാത്രമേ ജനങ്ങള്ക്ക് ഗുണനിലവാരമുള്ള ഉല്പന്നങ്ങളും സേവനങ്ങളും ഇടതടവില്ലാതെ ലഭിക്കുകയുള്ളൂ എന്നും സമൂഹത്തിന്റെ ചലനാത്മകത മത്സരത്തില് അധിഷ്ഠിതമാണെന്നും അവര് വാദിക്കുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ ക്രമീകരണവും നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയും നിയമവാഴ്ചയും ഉറപ്പാക്കലും മാത്രമാണ് സര്ക്കാരിന്റെ ചുമതലയെന്നും പറയുന്നു. കൌടില്യന്റെ അര്ത്ഥശാസ്ത്രത്തിലും വിശദീകരിക്കുന്നത് ഏതാണ്ട് ഇപ്രകാരം തന്നെയാണെന്ന് കാണാന് കഴിയും.
ഉല്പാദന-വിതരണോപാധികള് മുഴുവനും സര്ക്കാര് ഉടമസ്ഥതയില് ആയിരിക്കണമെന്നും സ്വകാര്യ ഉടമസ്ഥതയില് ഒന്നും പാടില്ല എന്നും എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉടമ എന്ന് പറയുന്നത് സമൂഹം മൊത്തത്തില് ആണെന്നും ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തികള്ക്ക് ഒന്നിലും ഉടമാവകാശം പാടില്ലെന്നുമാണല്ലൊ സോഷ്യലിസ്റ്റ് സങ്കല്പം. ഈ ആശയം അപ്രായോഗികവും പിന്തിരിപ്പനുമാണെന്ന് പറയുന്നത് വാസ്തവത്തില് ഡെങ്ങ് സിയാവോ പിങ്ങ് മുതല് ബുദ്ധദേവ് ഭട്ടാചാര്യ തുടങ്ങി തോമസ് ഐസക്ക് വരെയുള്ളവര് തന്നെയാണ്. എന്ത് കൊണ്ട് ? ഉത്തരം ലളിതമാണ്. ഏത് സര്ക്കാറിനും മൂലധനം സ്വരൂപിക്കാന് പറ്റില്ല എന്നത് തന്നെ. ഞാന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു, ഒരു സര്ക്കാറിന് എല്ലാ ഉല്പാദനോപാധികളും അതിന്റെ കുത്തകയിലും അധീനതയിലുമാണെങ്കില് ആ സര്ക്കാറിന് ഒരിക്കലും മൂലധനം സമാഹരിക്കാന് കഴിയില്ല. നമ്മുടെ പ്രഥമ പ്രധാനമന്ത്രി ജവഹര്ലാല് നെഹ്റു വിഭാവനം ചെയ്ത മിശ്രസാമ്പത്തികവ്യവസ്ഥിതിയുടെ പ്രാധാന്യവും പ്രസക്തിയും അതാണ്. അതിനെയാണ് ഇന്ത്യന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര് തെറ്റായ സാമ്പത്തികനയം എന്ന് അന്നു മുതലേ യാന്ത്രികമായി എതിര്ത്തുവരുന്നത്. ആധുനിക ഇന്ഡ്യ ഇക്കാണുന്ന വളര്ച്ച നേടിയതും, ഇന്നത്തെ അഗോളസാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തില് ഉലയാതെ നില്ക്കുന്നതും ജവഹര്ലാല് തുടക്കമിട്ട മിക്സ്ഡ് ഇക്കണോമി എന്ന സാമ്പത്തികസമ്പ്രദായത്തിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ്.
എല്ലാം സര്ക്കാര് ഉടമയില് ആയിരുന്നെങ്കില് നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ കോലം എന്തായിരിക്കും? അത് നമുക്ക് സങ്കല്പ്പിക്കാന് പോലും കഴിയില്ല. ജനാധിപത്യസമ്പ്രദായവും പൊതു-സ്വകാര്യ ഉടമസ്ഥതയും അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ നമുക്ക് ഒരു ക്ഷേമരാഷ്ട്രം കെട്ടിപ്പടുക്കാന് തീര്ച്ചയായും കഴിയും. എന്താണ് ജനാധിപത്യം ? വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിക്കുന്നവന്റെയും വിയോജിക്കുന്നവന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് സംരക്ഷണം നല്കുന്നതാണ് അത്. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്ക്ക് അത് മനസ്സിലാവില്ല. 1947ല് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചപ്പോള് ഇന്ത്യന് ജനതയ്ക്ക് അത് ഉറപ്പാക്കിയതാണ് ഇന്ത്യന് നേഷനല് കോണ്ഗ്രസ്സിന്റെ മഹത്വം!
വാല്ക്കഷണം:
I disagree with anybody who can say that socialism (communism) has failed at the end of the 20th century. How something what never existed can ever fail? But I am sure that pseudo-socialism has failed big time. Why it is very important to know the difference between capitalism, socialism (communism) and pseudo-socialism in the 21st century? Because it can affect your future, it can affect your life, your freedoms and human rights. Capitalism still works. Socialism (communism) did never exist. Pseudo-socialism is based on terror, and always will fail sooner or later.
(Michael Alex Batiukov)
